tag:blogger.com,1999:blog-60352665133825156622011-11-28T00:59:29.144+01:00ΠEΣ TO BLOG ΜΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ, ΠΕΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ, ΠΕΣ ΤΟ ΟΤΙ ΘΕΣ, ΕΜΕΝΑ ΜΟΝΟ, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΛΟΥΠΙΑ - ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2007 ΠΟΥ ΔΙΑΓΝΩΣΤΗΚΑ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΓΙΑ TO ΘΕΜΑ ΑΥΤΟSimela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comBlogger2841100tag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-57861570269796002272008-04-04T18:49:00.010+02:002008-04-30T19:41:49.263+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R_ZcNOkWUuI/AAAAAAAAApQ/VjoAQxu50QQ/s1600-h/spend_your_time_wisely.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R_ZcNOkWUuI/AAAAAAAAApQ/VjoAQxu50QQ/s320/spend_your_time_wisely.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185433403282313954" border="0" /></a><br /><br /><br />Κι έφτασε η μεγάλη ώρα να πω το ΑΝΤΙΟ σ' αυτό εδώ το blog που και <a href="http://blogoscars.blogspot.com/2007/12/oscar-goes-to_8076.html">OSCAR </a>έχει πάρει!<br /><br />Στο εξής θα γράφω μόνο <span style="font-size:130%;"><a href="http://simela.wordpress.com/">ΕΔΩ</a></span><br /><br />Περάστε, λοιπόν, στο <span style="font-size:180%;"><a href="http://simela.wordpress.com/">ΝΕΟ ΜΟΥ BLOG!</a></span><br /><span style="text-decoration: underline;"><span style="font-weight: bold;"><br /><span style="font-weight: bold;"><br /><br /></span></span></span><a style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 51);" href="http://simela.wordpress.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5786157026979600227?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-74971529237368046552008-04-03T16:53:00.004+02:002008-04-03T17:57:00.631+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R_T1qOkWUtI/AAAAAAAAApI/ptyGVp7ytRY/s1600-h/duva.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R_T1qOkWUtI/AAAAAAAAApI/ptyGVp7ytRY/s320/duva.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185039176824148690" border="0" /></a><br />Όχι κι έγραφα πρωτόκολλο μέχρι τώρα όπως με ρωτούν με mail!<br />Άλλα πράγματα έκανα και μεταξύ άλλων έπαιζα και μ' <a href="http://simela.wordpress.com/">ΑΥΤΟ!</a><br />Κοπιάστε να δείτε το καινούργιο μου παιχνίδι!<br /><br />Ξέρετε τι γίνεται με τον μελλοθάνατο, ε;<br />Λίγο πριν πεθάνει γίνεται ζωηρός και κοτσανάτος και μετά από λίγο πάει για να συνεχίσει αλλού...<br /><br />Κάπως έτσι με βλέπω κι εμένα - όχι βέβαια να πεθάνω εγώ αλλά με την πληθώρα των blog μου κάτι βλέπω να γίνεται.<br />7 έχουν γίνει με το καινούργιο.! <span style="text-decoration: underline;">Το</span><a href="http://simela-gr.blogspot.com/"> ποντιακό μου</a> το είδατε;<br /><br />Ε, λοιπόν μάλλον πλησιάζουμε προς το τέλος! Απλά τον τρόπο και τον χρόνο δεν έχω εντοπίσει ακόμα και αυτά μάλλον ψάχνω!<br /><br />Κι επειδή όποιος ψάχνεται πάντοτε κάτι βρίσκει ευελπιστώ ότι κι εγώ θα τον βρω!<br />Τον τρόπο του πεθαμού και του αποχωρισμού από τα 7 μου blog!<br /><br />Αν εσείς γνωρίζετε κανέναν ανθρώπινο τρόπο ευθανασίας ειδοποιείστε με...<br /><br /><span style="font-style: italic;">(δεν ξέρω γιατί το πουλί δεν πετά... από εκεί που το πήρα πετά χαριτωμένα αλλά τώρα δεν θυμάμαι πού το βρήκα)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7497152923736804655?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-16528099163572188452008-04-02T12:47:00.005+02:002008-04-03T17:22:32.200+02:00Αφού<a href="http://pitsirikos.blogspot.com/"> ο πιτσιρίκος </a>επέστρεψε - με τρία, τώρα, σκεπάρνια - και είναι εν δράσει θα μπω κι εγώ σε δράση... ίσως με τέσσερα σκεπάρνια, εγώ!<br /><br />Ας γράψω πρώτα το πρωτόκολλο από την ετήσια γενική συνέλευση της Ένωσής μας FPA (Foreign Press Association of Sweden - στην φωτογραφία) που είχαμε προχθές όπου με επέλεξαν για γραμματέα - νά σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις μου τη δίνει που ξέρω/μπορώ/κατέχω τον γραπτό λόγο -, και επανέρχομαι!<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R_NmsukWUrI/AAAAAAAAAo4/ayE4M71xmMI/s1600-h/fpa-%C3%A5rsm%C3%B6te+008.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R_NmsukWUrI/AAAAAAAAAo4/ayE4M71xmMI/s320/fpa-%C3%A5rsm%C3%B6te+008.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184600514634338994" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1652809916357218845?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-23390046387182485322008-03-30T20:54:00.002+02:002008-03-30T20:58:12.615+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-_ilukWUqI/AAAAAAAAAow/-ngFNJzIyf0/s1600-h/obama-clinton.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-_ilukWUqI/AAAAAAAAAow/-ngFNJzIyf0/s320/obama-clinton.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183610833910256290" border="0" /></a><br />Αυτούς τους είδατε;<br />Δέστε τους τώρα!<br />Ποιος ο λόγος, λοιπόν, να επιλέξουν οι Αμερικάνοι αφού μπορούν απλά να συνδυάσουν;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2339004638718248532?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-74521659228151897332008-03-27T17:41:00.003+01:002008-03-27T17:46:03.982+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-vO_ukWUoI/AAAAAAAAAog/umeYInXpojg/s1600-h/pitsirikos-telos.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-vO_ukWUoI/AAAAAAAAAog/umeYInXpojg/s320/pitsirikos-telos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182463390447456898" border="0" /></a><br /><br /><br />ΔΕΝ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΩ ΑΝ ΔΕΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Ο <a href="http://pitsirikos.blogspot.com/">ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ!!!</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7452165922815189733?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-44365366942104386542008-03-25T19:40:00.007+01:002008-03-25T21:11:04.680+01:00Σήμερα ήμουν γενναιόδωρη με τον εαυτό μου! Πολύ γενναιόδωρη μάλιστα!<br />Σήμερα μου 'κανα δώρο ένα μασάζ - και τι μασάζ!<br /><br />Πρωτύτερα ήμουν στον οδοντίατρο για να κολλήσει για πέμπτη φορά, ή για έκτη - έχω χάσει τον λογαριασμό - μια γέφυρα (με τρία δόντια) που από τον καιρό των χημειοθεραπειών πέφτει και δεν κάνει να γίνει μεγάλη επέμβαση για να μπει σταθερά.<br />Που αυτό σημαίνει ότι κάθε λίγο και λιγάκι πέφτει και... τώρα πάλι καλά! Τώρα τουλάχιστον έχω μαλλιά :-)<br />Πού να με βλέπατε εκείνον τον καιρό δίχως μαλλιά και δίχως δόντια!<br />Και τα μπροστινά, κιόλας, να πάρει η ευχή!<br /><br />Μπορεί τους εμετούς και τις ζαλάδες να τις γλίτωσα με τις χημειοθεραπείες αλλά κάτι παρενέργειες σαν μαύρισμα, και πέσιμο, νυχιών και πέσιμο γέφυρας (δοντιών) δεν τις γλίτωσα!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-lViekWUiI/AAAAAAAAAnw/XvxpkJ0qnPg/s1600-h/25-3-08+008.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-lViekWUiI/AAAAAAAAAnw/XvxpkJ0qnPg/s320/25-3-08+008.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181766897075900962" border="0" /></a><br /><br />Και είπα σήμερα να με ανταμείψω, για τα όσα πέρασα και περνώ, και πήγα στις αδελφές Χριστίννα και Θεοδώρα που μεταξύ άλλων κάνουν και μασάζ στο Narvavägen 24 κάπου στο κέντρο της Στοκχόλμης.<br /><br />Με την χαλαρωτική μουσική - Deep Blue έγραφε στο δισκάκι που αποφάσισα κι εγώ να αποκτήσω -, και με το κλασικό σουηδικό μασάζ απολάμβανα το κάθε δευτερόλεπτο των 70 λεπτών που αφιέρωσε η Χριστίνα σε όλο μου το ταλαιπωρημένο και κουρασμένο κορμί!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-lXQukWUjI/AAAAAAAAAn4/1aeCI8CF_Hg/s1600-h/25-3-08+040.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-lXQukWUjI/AAAAAAAAAn4/1aeCI8CF_Hg/s320/25-3-08+040.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181768791156478514" border="0" /></a>Σύντομα θα το ξανακάνω...<br />Άλλωστε ακόμα δεν έχω αποφασίσει ποιο απ' όλα αυτά τα περιδέραια θα πάρω επομένως σύντομα θα πάω για άλλη μια δόση περιποίησης, και αγοράς!<br /><br />Αυτά από την Στοκχόλμη την ίδια ώρα που εσείς τρώγατε τον τραγανιστό μπακαλιάρο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4436536694210438654?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-88053123249122437432008-03-24T10:46:00.006+01:002008-03-24T11:36:40.419+01:00Κι έτσι ήρθε ο χειμώνας για τα καλά στην Σουηδία που μέχρι τώρα μας είχε καλο- κακομάθει στους άνω του μηδέν βαθμούς.<br />Από την Παρασκευή, Μεγάλη Παρασκευή για τους σουηδούς, χιονίζει σχεδόν ασταμάτητα και η θερμοκρασία είναι πολύ πιο κάτω από το μηδέν - αυτή την στιγμή στην Στοκχόλμη έχουμε μηδέν βαθμούς και το χιόνι πέφτει ασταμάτητα.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-eD7OkWUfI/AAAAAAAAAnY/LPLXvvAGBy0/s1600-h/karpouzi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-eD7OkWUfI/AAAAAAAAAnY/LPLXvvAGBy0/s320/karpouzi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181254949859119602" border="0" /></a><br />Ωστόσο οι αλλαγές του κλίματος, που μας τρομάζουν με την ιδέα και μόνο, φέρνουν μαζί τους και τις ευχάριστες εκπλήξεις!<br />Τις προάλλες διάβασα σε εφημερίδα, δε θυμάμαι σε ποια, ότι τα καρπούζια θα μπορούσαν να καλλιεργηθούν ακόμα κι ε΄δω, στην Σουηδία!<br />Χαρά οι σουηδοί... δεν νομίζω να υπάρχει σουηδός να μην αρέσει αυτό το φρούτο που μόνο στις διακοπές τους στις μεσογειακές χώρες το τρώει!<br />Κατά διαστήματα βλέπεις να πουλιέται και καμιά φέτα στα σούπερ μάρκετ εδώ αλλά άλλο είναι να σπάσεις/κόψεις ένα καρπούζι και να το τρως στην Ελλάδα κι άλλο να βλέπεις μια φτωχική και κακόμοιρη φέτα τυλιγμένη σε ζελατίνα...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-eDMekWUeI/AAAAAAAAAnQ/VDVpi3atSOo/s1600-h/kapnos.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-eDMekWUeI/AAAAAAAAAnQ/VDVpi3atSOo/s320/kapnos.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181254146700235234" border="0" /></a><br />Παλαιότερα είχα διαβάσει ότι με τις καιρικές αλλαγές θα μπορούσαν οι σουηδοί να καλλιεργήσουν και καπνό!<br />Στα χωριά μου, στον νομό Σερρών, η καλλιέργεια του καπνού έχει σταματήσει - η Ευρωπαϊκή Ένωση προτιμά να χρηματοδοτεί τους εκεί γεωργούς παρά να καλλιεργούν αυτό το δηλητήριο... με το οποίο έχω γαλουχηθεί κι εγώ!<br />Λες να μεταφερθεί η καλλιέργειά του στην Σκανδιναβία;<br /><br />Πολλές οι αναμενόμενες αλλαγές αλλά πόσες θα προλάβουμε εμείς να δούμε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8805312324912243743?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-89974827651714190612008-03-23T19:29:00.005+01:002008-03-24T10:46:02.230+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-anNekWUcI/AAAAAAAAAnA/zQN6OGVKWdE/s1600-h/s%C3%B6s+025.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-anNekWUcI/AAAAAAAAAnA/zQN6OGVKWdE/s320/s%C3%B6s+025.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181012271321993666" border="0" /></a><br /><br />Πριν 13 περίπου χρόνια μου 'ρθε ξαφνικά να κόψω το τσιγάρο! Εύκολο είναι;<br />Ένα βράδυ βλέποντας στην τηλεόραση ένα πρόγραμμα για την πάθηση του εμφυσήματος είπα ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ κόψιμο!<br /><br />Άρχισα το κομπολόι.<br />Άλλοι το έβλεπαν για μαγκιά μα εγώ το έπαιζα για να μην πιάσω το τσιγάρο!<br />Έλα όμως που μου 'γινε εξάρτηση και το κομπολόι...<br /><br />Μετά από κάποια χρόνια άρχισα να μαθαίνω το chating και το κομπολόι μπήκε στο συρτάρι...<br />Επί ώρες ήμουν μπροστά στον υπολογιστή και διασκέδαζα με το chating.<br /><br />Πάνω σ' εκείνον τον πυρετό άρχισα να ετοιμάζω την εταιρία μου, το catering με ελληνικά φαγητά, και ο χρόνος για chating περιορίστηκε και σιγά-σιγά εξαφανίστηκε...<br /><br />Σήμερα και καπνίζω, το ξανάρχισα να το πάρει και να το σηκώσει, και μπλογκάρω!<br />Με βρίσκω με δυο εξαρτήσεις παρακαλώ κι όχι μόνο με μια!<br />Δεν είμαι μόνο σ' αυτό το blog, γράφω σε άλλα 3 εκ των οποίων το ένα είναι <a href="http://www.metrobloggen.se/jsp/public/index.jsp?article=19.1822173">σουηδικό!</a><br /><br />Κι έρχεται η ερώτηση πώς να κάνω τώρα για να τις κόψω;<br />Αν όχι και τις δυο εξαρτήσεις τουλάχιστον την μια!<br /><br />Τι μου απέμεινε στην ζωή ν' αρχίσω τώρα να κάνω κόβοντας έτσι κάποια από τις εξαρτήσεις μου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8997482765171419061?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-49924764096701135742008-03-22T15:51:00.004+01:002008-03-22T16:12:51.631+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-UhxOkWUaI/AAAAAAAAAmw/VjpFlkaB8a0/s1600-h/s%C3%B6s+063-1.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-UhxOkWUaI/AAAAAAAAAmw/VjpFlkaB8a0/s320/s%C3%B6s+063-1.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180584075967484322" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">Αυτό το κείμενο είναι δοκιμαστικό να δω αν όντως οι λεπτομερείς οδηγίες που μου έστειλε με mail η ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ για να κατεβάσω τον ορθογράφο του Firefox ισχύει...<br /></div><br />Για πρώτη φορά κατεβάζω μόνη πρόγραμμα κι ενώ ακουγόταν σαν βουνό ήταν πανεύκολο...<br />Ναι, όντως κοκκινίζουν οι λανθασμένες λέξεις τώρα που γράφω κατευθείαν στον κειμενογράφο...<br /><br />Απίστευτο!!!<br />Μα γιατί φοβόμουν να το κάνω νωρίτερα που μου το ζητούσε ο Πλάτανος;<br /><br /><a href="http://www.oraelladas.gr/">ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ ΠΛΑΤΑΝΕ...</a><br />ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΓΑΛΗ ΨΥΧΑΡΑ!!!!<br /><br />Το επόμενο που θα μάθω είναι το ανέβασμα youtube βίντεο στο blog μου... μη με δουλεύεται - δεν το ξέρω αλλά θα το μάθω, πού θα πάει;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4992476409670113574?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-10275932109489768992008-03-22T10:14:00.006+01:002008-03-22T11:37:39.900+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-TOD-kWUXI/AAAAAAAAAmY/TVOwmaprgIQ/s1600-h/easter.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-TOD-kWUXI/AAAAAAAAAmY/TVOwmaprgIQ/s320/easter.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180492039113298290" border="0" /></a>Πάσχα στην Σουηδία τώρα και χθες το πρωί, ενώ περιμέναμε την Άνοιξη, μας βρήκε το ξημέρωμα με χιόνια και καταιγίδες - στην δεύτερη φωτογραφία, που έβγαλα χθες, φαίνονται οι χιονονυφάδες <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/03/blog-post_14.html">την δε βελανιδιά </a>μου την είχαν κλαδέψει μια - δυο μέρες πρωτύτερα!<br /><br />Μπερδεύτηκαν οι Σουηδοί που αντί για Καλό Πάσχα άρμοζε το Καλά Χριστούγεννα περισσότερο την στιγμή, μάλιστα, που τα Χριστούγεννα τα είχαμε περάσει τελείως πράσινα... Και γενικά όλο τον χεμώνα που ποτέ δεν είχε 6 βαθμούς κάτω από το μηδέν. Χθες όμως είχε!<br /><br />Είναι περιττό να σας πω τι κούραση και αγανάκτηση είναι να γιορτάζεις το Πάσχα εις διπλούν - μια με το σουηδικό και μια με το ελληνικό, όπως κάνουμε εδώ κάθε χρόνο! Εκτός από την χρονιά, κάθε τέσσερα χρόνια, που πεύτει μαζί!<br /><br />Από εκεί να καταλάβουμε την ασυννενοησία των εκπροσώπων του Θεού να γιορτάζουμε την Ανάστασή του ταυτόχρονα....διότι, αν κατάλαβα καλά, περί αυτού πρόκειται και τίποτα άλλο!<br /><br />Happy Easter λοιπόν σας εύχομαι, ένα μήνα νωρίτερα, αφού με την παγκοσμιοποίηση δεν τις γλυτώνουμε και τις τέτοιου είδους επιδράσεις!<br /><br />Η σημερινή μου κάρτα είναι από το <a href="http://www.metrobloggen.se/jsp/public/index.jsp?article=19.1282404">χιουμοριστικό αυτό blog</a>!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-TVAekWUYI/AAAAAAAAAmg/lRMptoAzQ0c/s1600-h/TANDL%C3%96S+046.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-TVAekWUYI/AAAAAAAAAmg/lRMptoAzQ0c/s320/TANDL%C3%96S+046.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180499675565150594" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1027593210948976899?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-39987164288163297182008-03-21T12:01:00.003+01:002008-03-21T12:11:26.619+01:00<p class="info"> <em class="date">Δεν γινόταν να μην δημοσιεύσω αυτό που ο <a href="http://arkoudos.com/blog/?p=1297">Αρκούδος </a>έγραψε!</em></p><p class="info"><em class="date">March 20th, 2008 στις 04:40pm</em> <!--<em class="author">arkoudos</em>--> </p> <p><strong>Εκατο χιλιάδες κόσμος στην πορεία της Τετάρτης. Η μεγαλύτερη πορεία, μετά την μεταπολίτευση. </strong>Δεν θα το μάθεις, βέβαια, διότι δεν υπήρχαν δημοσιογράφοι. Ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, αλλά, όσος χαμός και να γίνει, δεν θα μάθεις τίποτα.</p> <p>Αλλά, απο την άλλη, τι σημασία έχει;</p> <p>Αυριο το πρωΐ, θα ξυπνήσεις σε ένα νέο εργασιακό και ασφαλιστικό καθεστώς. Δεδομένης της απουσίας του μεγενθυτικού φακού που ονομάζεται τηλεόραση, οι εκατό χιλιάδες δεν θα γίνουν ποτέ δύο εκατομμύρια. Θα μείνουν -μόνο- εκατό χιλιάδες, θα φωνάξουν για τόσους, και δεν θα ακουστούν ποτέ.</p> <p>Αυριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις με νέα δεδομένα. Θα έχεις εργαστεί για πολλά, για πολύ - και θα πάρεις λίγα, λιγότερα απο όσα αξίζεις. Κάποιοι άλλοι, γνωστοί - άγνωστοι, έπαιξαν τα χρήματά σου - <strong>και έχασες</strong>. </p> <p>Μην απελπίζεσαι, αδελφέ: έτσι και αλλιώς <em>δεν θα κέρδιζες με τίποτα</em>.</p> <p>Αυτοί οι γνωστοί άγνωστοι τώρα, με ύφος χιλίων καρδιναλίων θα απαγγείλουν το ποίημα που θα στερήσει εσένα απο το μέλλον που δικαιούσαι, και αυτούς θα τους χορτάσει το πλεόνασμα του ιδρώτα σου. Όπως ισχύει πάντα, αν δουλεύεις για δέκα και παίρνεις τέσσερα, τα έξι δεν χάνονται - μην ανησυχείς. Θα γίνουν λιμουζίνα κάποιου, θα του ανοίξουν τον δρόμο στην Β. Σοφίας, ή θα γίνουν αφίσες ηλεκτρονικά debate και δωράκια σε δημοσιογράφους με παλάτια.</p> <p><em>Δεν χάνεται</em> το χρήμα σου, θα αξιοποιηθεί.</p> <p>Στο μεταξύ, εσύ θα ζήσεις με τέσσερα. Βέβαια, θα ζήσεις μίζερα και φτωχά - αλλά μην ανησυχείς: το μέλλον αυτών που θα σου πουν πως θα ζήσεις καλύτερα με τα τέσσερα είναι εξασφαλισμένο. Δεν θα χρειαστεί -καν- ποτέ να πάρουν σύνταξη: το τόσο θράσσος είναι σπάνιο στις μέρες μας.</p> <p>Αυριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις χωρίς μέλλον. Θα δουλέψεις, θα <em>υποχρεωθείς </em>να δώσεις ένα κομμάτι του μισθού σου, και κάποιος άλλος πάλι θα αγχωθεί να δει πόσο πήγε η μετοχή του μέλλοντός σου. Θα φας ένα γιαούρτι για μεσημεριανό και λίγο ζουμί για βράδυ. Θα πληρώσεις την μισή σύνταξή σου για φάρμακα (αρρώστησες προσπαθώντας να δουλέψεις λίγο παραπάνω για το καινούργιο ελικόπτερο του αφεντικού σου) την άλλη μισή στο νοίκι, και την άλλη μισή… <em>ποιά άλλη μισή</em>; Ας μην φας.</p> <p>Οι κάτοικοι των παραθύρων στις οκτώ είναι αρκετά χορτασμένοι για όλους μας.</p> <p>Αυριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις νεκρός. Θα σε κρατήσουν βέβαια στην ζωή όσο χρειάζεται για να αγοράσουν καινούργιο κουστούμι, φτιαγμένο αποκλειστικά για αυτούς, στην Ιταλία. Γράφει ωραία στο γύρισμα, δεν τσαλακώνει. Είσαι το κουστούμι τους, η σαμπάνια τους, το καινούργιο τους αυτοκίνητο. Και όσο χρεώνεις τα όνειρά σου στην πιστωτική, τους είσαι χρήσιμος δούλος. Και τους θαυμάζεις για την ποιότητα της ζωής τους και το γούστο τους.</p> <p>Είτε έμαθες για τους εκατό χιλιάδες είτε ήσουν στους εκατό χιλιάδες, αύριο το πρωΐ θα ξυπνήσεις <em>αδικημένος</em>.</p> <p>Θα έχεις φωνάξει, ουρλιάξει, <em>βραχνιάσει </em>να ακουστεί η φωνή σου, να ακουστούν τα δικαιώματά σου, να μην είσαι πια η πουτάνα του κάθε <strong>θρασύδειλου </strong>που λέει “μα δεν το καταλαβαίνουν οτι δεν γίνεται αλλιώς” ενώ ξέρει καλά οτι γίνεται και αλλιώς, αλλά θα αλλάξει η δική του ζωή, και του κατεστημένου του - <em>και δεν το θέλουμε αυτό, σωστά</em>;</p> <p>Θα έχεις πονέσει απο την αδικία. Θα έχεις απελπιστεί απο την αδυναμία.</p> <p>Θα έχεις κουραστεί να αμύνεσαι.</p> <p>Μα, να σου πω κάτι; Δεν θα έχεις ξυπνήσει. </p> <p>Γιατί δεν άκουσες <em>τόσες φωνές</em>, λίγους μήνες πριν, όταν όλοι αυτοι σε χρειάζονταν για να πάρουν την άδειά σου και να συνεχίσουν να ζουν την ζωή σου. Και τους την έδωσες απλόχερα, παρότι όλοι πίστευαν οτι δεν μπορεί πάλι να ξεγελαστείς - αλλά το ακριβό κουστούμι, η διαφήμιση prime time, τα όμορφα λογότυπα και τα γυαλιστερά χαμόγελα, όλα αυτά που αγοράστηκαν ή πιστώθηκαν με το μέλλον σου, σε έκαναν για άλλη μία φορά να μην ξυπνήσεις.</p> <p>Θα απορήσεις τώρα με το θράσος τους να μιλάνε εξ’ ονόματί σου, λες και ξέρουν πόσο κάνει ένα εισιτήριο - αλλά μην ξεγελιέσαι, <em>εσύ </em>πότισες αυτό το θράσος με τον ιδρώτα σου.</p> <p>Αγόρασες με την ψήφο σου το μέλλον σου. Καμμένο, πουλημένο σε πολυεθνικές, χωρίς δικαιώματα, χτυπημένο απο ζαρτινιέρες και παρακολουθούμενο με ευλογίες μεγαλοεταιριών. Εξι μήνες πριν, αν φώναζες για όλα αυτά που πιστεύεις, θα σε ακούγανε τρομοκρατημένοι.</p> <p><strong>Θα ξυπνάγανε <em>αυτοί </em>με κρύο ιδρώτα.</strong></p> <p>Αλλά (αυτοί που αποκαλείς πιστά <em>κύριοι</em>) σε ξαναζαλίσανε, σε μπερδέψανε, νόμιζες οτι ήσουν η προτεραιότητά τους, εσύ - όχι ο γείτονας, ξεχνώντας πως αν βοηθηθείς <em>εσύ</em>, και κάποιος <em>άλλος </em>όχι, δεν θα βοηθηθεί <em>κανείς</em>.</p> <p><em>Εμείς, και αυτοί.</em></p> <p>Δεν ξεκόλλησες ποτέ απο τους δύο, νόμιζες οτι είχες να διαλέξεις μόνο “μαύρο” ή “άσπρο” - τους έδωσες τυφλή εμπιστοσύνη, τα κλειδιά για την ζωή σου, το μέλλον σου, και την αξιοπρέπειά σου.</p> <p>Και ξαφνικά, αναρωτήθηκες <em>τώρα</em>, τι πήγε στραβά και γελάνε στα γραφεία τους και στις καρέκλες τους αυτοί που δεν έζησαν ποτέ τον <em>ελάχιστο </em>-ούτε μισθό, ούτε σύνταξη, μόνο- ανθρωπισμό.</p> <p>Και αναρωτήθηκες πως είναι δυνατόν να είναι όλοι αυτοί αναίσθητοι, οταν εσύ τους έδειξες περίτρανα οτι δεν αξίζει να ασχοληθούν με άτομα σαν και σένα, με μηδενική αξιοπρέπεια.</p> <p>Έξι μήνες πριν, κοιμήθηκες.</p> <p><strong><em>Και έτσι, δεν ξύπνησες ποτέ.</em></strong></p><p>ΥΓ: Συμπληρωματικά παραθέτω κομμάτι από mail που μου 'στειλε φίλη και αναγνώστριά μου:</p><div><span style="font-style: italic;">...που να με έβλεπες προχθές Τετάρτη που όλη η Ελλάδα παρέλυσε από την απεργία. Σέρρες, πλατεία Ελευθερίας, βροχή, μαζεμένος κόσμος και εγώ απύφθυνα χαιρετισμό και το φχαριστήθηκα όσο τίποτε 'αλλο. Γκάζωσα για την ακατανόμαστη κυβέρνηση και έγινε πραγματικότητα ένα μου όνειρο: να μιλήσω και εγώ μπροστά στους απεργούς σαν εκπρόσωπος σωματείου. Ή είμαι Γενική Γραμματές του Σωματείου μας Κεντρικής Μακεδονίας (έξι νομούς εκπροσωπούμε παρακαλώ) ή δεν είμαι!!! Πανό, ιστορίες κ.λ.π. Πολύ ωραία πράγματα. Βρήκα το στοιχείο μου.</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3998716428816329718?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-36619851997406406052008-03-19T10:45:00.013+01:002008-03-19T23:39:52.611+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-DloVbREoI/AAAAAAAAAmQ/QWNiH3p_65s/s1600-h/NEA+YORKH+003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179392052585108098" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-DloVbREoI/AAAAAAAAAmQ/QWNiH3p_65s/s320/NEA+YORKH+003.jpg" border="0" /></a><br />... Από εδώ ένα μικρό μόνο μέρος από τα γύρω στα 100 άτομα του Μελετλιδέηκου (κοινώς Πατηρέηκου - γιατί τον φώναζαν Πατήρη τον πατέρα μου ίσως γράψω άλλη φορά)!<br />Οι φωτογραφίες βγήκαν πριν περίπου 20αετίας και είναι η μοναδική φορά στην ιστορία μας που με την δική μου πρωτοβουλιά κατάφεραν να μαζευτούν όλα τα αδέλφια - από ανήψια και εγγόνια ξέχασέ το, αυτό μάλλον δεν πρόκειται να γίνει ποτέ!<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-DkeVbREmI/AAAAAAAAAmA/FlrTX7MzSLI/s1600-h/simela-familjen.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179390781274788450" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-DkeVbREmI/AAAAAAAAAmA/FlrTX7MzSLI/s320/simela-familjen.jpg" border="0" /></a>Εδώ τα 13 αδέλφια με τους γονείς, με τον αείμνηστο Ιορδάνη με τα 13 παιδιά - έτσι τον γνώριζαν απανταχού -, και με την Πολυξένη (κοινώς Πουλίτσα) που όταν γελούσε, και παρά τα δεινά της γελούσε από τα βάθη της ψυχούλας της, και οι πονεμένοι ένοιωθαν ανακούφηση!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-DiyFbREkI/AAAAAAAAAlw/tjpKRNpwsig/s1600-h/NEA+YORKH+001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179388921553949250" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-DiyFbREkI/AAAAAAAAAlw/tjpKRNpwsig/s320/NEA+YORKH+001.jpg" border="0" /></a>Και εδώ τα θυλικά... οι τσούνες, όπως μας έλεγε ο συχωρεμένος ο πατέρας μου!<br />Πάντα από αριστερά προς τα δεξιά - οι πάνω είναι: Η Κυριακή, που σήμερα έχει τον ρόλο της μάνας μας, η Αναστασία και η Δέσποινα, και οι κάτω: ΕΓΩ η Συμέλα, η Φρειδερίκη και η Μαρία.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-Dj9VbRElI/AAAAAAAAAl4/zh4Gnk-vE_w/s1600-h/NEA+YORKH+002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179390214339105362" style="margin: 0px auto 10px; display: block; cursor: pointer; text-align: center;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R-Dj9VbRElI/AAAAAAAAAl4/zh4Gnk-vE_w/s320/NEA+YORKH+002.jpg" border="0" /></a><br />Και εδώ τα καμάρα του πατέρα μου - όσα αγόρια και να του 'δινε ο Θεός άλλα τόσα ήθελε!!!<br />Από αριστερά προς δεξιά, οι πάνω είναι: Ο Πολυχρόνης, ο Γιώργος, ο Νίκος και ο Γιάννης.<br />Από δεξιά προς αριστερά τώρα (έτσι πάνε ηλικιακά) οι κάτω είναι: Ο Θανάσης, ο Χρίστος και ο Βασίλης (ο συχωρημένος μας!)<br /><br />Τώρα ήρθε η ώρα να σας συστηθώ - sorry για την καθηστέρηση και επίσης sorry για τα τραγικά λάθη - για τα απλά λάθη δεν ανησυχώ, (γράφω κατευθείαν στον κειμενογράφο και δίχως ορθογράφο...)<br /><br />Οι φωτογραφίες που βλέπετε έχουν σκαναριστεί στην Νεα Υόρκη πρόσφατα που ήμουν στην φίλη μου την <a href="http://emerald-ikamada.blogspot.com/">Μαίρη </a>και ευτυχώς που τις είχα μαζί μου!<br /><br />"Όσες έχεις σκανάρισέ τες" επέμενε η Μαιρούλα, την τελευταία μέρα πριν φύγω από εκεί για εδώ, κρίμα που δεν είχα πολλές μαζί μου.<br /><br />Αυτά για σήμερα για την BIG FAT GREEK-<span style="color: rgb(255, 0, 0);">PONTIAN</span> FAMILY - MY FAMILY!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3661985199740640605?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-26289107642488795732008-03-18T10:04:00.003+01:002008-03-18T10:25:28.372+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9-KU1bREjI/AAAAAAAAAlo/Kxy37kfwdCY/s1600-h/P3180047.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9-KU1bREjI/AAAAAAAAAlo/Kxy37kfwdCY/s320/P3180047.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179010187042820658" border="0" /></a><br />Έγινε την Κυριακή η σύνδεση του νέου λαπτοπ – δηλαδή του νέου γραφείου, διότι για μένα, όπως και για πολλούς άλλους το λαπτοπ είναι το γραφείο μας!<br />9 ώρες δουλεύαμε με τον <a href="http://www.kampe.com/kampe/">Jonas </a>και τελικά κάναμε και το χατίρι της <a href="http://www.oraelladas.gr/">ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ </a>που καιρό τώρα μ’ έχει φαει με το Firefox.<br />Μα είναι πιο καλό, μα δεν κατεβάζει ιούς, μα είναι ευκολότερο στην χρήση, μα το ένα μα το άλλο κι επιτέλους το ‘βαλα.<br /><br />Κι εκτός του ότι νοιώθω σαν πρωτάρης μ’ αυτό – όσο να ‘ναι νέο πράγμα είναι και οτιδήποτε νέο απαιτεί χρόνο να το συνηθίσεις - έχω κι ένα άλλο μπέρδεμα!<br /><br />Στο νέο Packard Bell λαπτοπ δεν υπάρχει το Office Paket, αυτό που διαθέτει και τον διορθωτή των ελληνικών, κι αυτό που έχω στο παλιό μου, Fujitsu Siemens λαπτοπ, είναι τόσο παλιό που δεν αξίζει ο κόπος να το μεταφέρω στο νέο.<br /><br />Μέχρι λοιπόν να λύσω αυτό το πρόβλημα θα λειτουργεί και το παλιό μου λαπτοπ μόνο και μόνο για να γράφω τα ελληνικά κείμενα.<br />Διότι συμβαίνει το εξής παράξενο: Στις εκθέσεις που γράφαμε στο γυμνάσιο θυμάμαι ότι δεν έκανα ιδιαίτερα λάθη - και τι δεν θα 'δινα να είχα μια διορθωμένη από τον καθηγητή έκθεση για να δω πώς έγραφα και τι λάθη έκανα...!<br /><br />Μα τώρα βλέπω πολύ κόκκινο στα γραπτά μου και αναρωτιέμαι τι έχει συμβεί από τον καιρό εκείνο μέχρι πρόσφατα που ξεκίνησα να γράφω.<br />Εγώ έχω ξεχάσει τα ελληνικά ή τα ελληνικά έχουν αλλάξει;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2628910764248879573?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-53861018614748023592008-03-16T13:40:00.004+01:002008-03-19T14:31:46.698+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R90WTFbREiI/AAAAAAAAAlg/az2408uwLz8/s1600-h/fotini-osv+026-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178319663675806242" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R90WTFbREiI/AAAAAAAAAlg/az2408uwLz8/s320/fotini-osv+026-1.JPG" border="0" /></a>Σήμερα στην σουηδική μπλογκόσφαιρα διαδίδεται το παιχνίδι με τις 123 σελίδες του βιβλίου που διαβάζουμε ή του βιβλίου που βρίσκεται κοντά μας.<br />Αυτό το παιχνίδι που η <a href="http://fourtounastoaigaio.blogspot.com/">Φουρτούνα</a><a href="http://fourtounastoaigaio.blogspot.com/"> </a>κάποτε μου έχει στείλει και που μου άρεσε τόσο που σκέφτηκα να το μεταδώσω και στους σουηδούς και από σήμερα προχωρά και στην Σουηδία με ξεκίνημα το <a href="http://www.metrobloggen.se/jsp/public/permalink.jsp?article=19.1907705">Sveriges bästa blogg = to καλύτερο blog της Σουηδίας</a><br /><br />Σήμερα θα κάνω και το άλλο.<br />Θα συνδέσω το καινούργιο μου laptop Packard Bell που εδώ και ένα μήνα περίπου αγόρασα αλλά που ακόμα δεν αξιώθηκα να το βάλω μπρος.<br /><br />Περιμένω τον μέντορά μου, τον <a href="http://www.kampe.com/kampe/">Jonas</a>, να με βοηθήσει.<br />Καλοί ήμαστε κι εμείς οι αυτοδίδακτοι αλλά οι ειδικευμένοι είναι ακόμα καλύτεροι διότι αν από την αρχή κάτι δεν γίνει σωστά μέχρι να έρθει η ώρα να πετάξεις το laptop στραβά θα σου πηγαίνει. Και θα σου σπάει τα νεύρα! Έτσι όπως μου κάνει το Fujitsu Siemens εδώ και πέντε περίπου χρόνια και που από σήμερα θα μπει στον κάλαθο αχρήστων...<br /><br />Ο μουσακάς και τα τοιαύτα του γεύματος είναι έτοιμα και περιμένω...<br /><br />Ορίστε να φαμε ;-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5386101861474802359?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-5042532706536617962008-03-15T09:16:00.006+01:002008-03-15T09:31:47.689+01:00<span style="font-family:verdana;"><br />Η λέξη ζυγός στο λεξικό του Τεγόπουλου-Φυτράκη εξηγείται ως 1- ζυγαριά, πλάστιγγα 2- εγκάρσιο ξύλο στο αλέτρι ή στην άμαξα όπου ζεύονται τα βόδια ή τα άλογα 3- σκλαβιά, δουλεία 4- παράταξη κατά μέτωπο στην ίδια ευθεία 5-διπλός, αριθμός που διαιρείται ακριβώς δια του δυο.<br /><br />Και αναρωτιέμαι εγώ, που γράμματα πολλά δεν ξέρω, ποια από αυτές τις έννοιες με το (συν) μπροστά κάνουν την λέξη αυτή που όλοι ξέρουμε που άλλοι φοβούνται κι άλλοι χαίρονται «Σύζυγος»;<br /><br />Διότι εμένα η λέξη αυτή μου θυμίζει αυτό που βλέπετε στην φωτογραφία!<br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177880730903056866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9uHF1bREeI/AAAAAAAAAlA/jiY62YePovs/s320/ellada+027.jpg" border="0" /><br />Λείπουν τα εγκάρσια ξύλα από τα πλάγια, στην φωτογραφία, αλλά η ζυγός αυτός αποτελεί ένα γεωργικό εργαλείο με το οποίο προσωπικά έχω δουλέψει στο χωριό.<br />Εγώ τραβούσα τα βόδια, τα οποία ήταν ζεμένα στον ζυγό αυτό, ευθεία εμπρός και ο πατέρας μου ή ένας αδελφός μου κρατούσε το αλέτρι, που ακολουθούσε πίσω από τα βόδια, για να οργώσουμε το χωράφι.<br /><br />Βάζαμε, λοιπόν, τους λαιμούς των βοδιών μέσα στον ζυγό, κοντά – κοντά το ένα με τ’ άλλο, και αλίμονό τους αν έβγαιναν από εκεί.<br />Έτσι ακριβώς μπαίνουν και οι άνθρωποι στον ζυγό, τόσο δίπλα που ενοχλεί ακόμα και η ανάσα, και αλίμονό τους έτσι και κάνουν να ξεφύγουν!<br /><br />Εγώ που έχω ζήσει το ζέψιμο των ζώων και είδα μπροστά στα μάτια μου τον βούρδουλα που έτρωγαν, έτσι και έκαναν έστω μια προσπάθεια για ελευθερία, εγώ αντιλαμβάνομαι καλύτερα και το «ζέψιμο» των ανθρώπων!<br /><br />Όλη αυτή η θεωρία μου ΑΝ η λέξη «σύζυγος» προέρχεται από το «συν» και αυτόν τον «ζυγό»... για ποιόν άλλον ζυγό να εννοούμε;. </p><p>Διαβάστε και κάτι που προσωπικά βίωσα <a href="http://kaloxoriserron.blogspot.com/2008/03/blog-post.html">ΕΔΩ<br /></a></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-504253270653661796?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-73173527335366984712008-03-14T12:08:00.003+01:002008-03-14T12:14:17.350+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9pdZ1bREbI/AAAAAAAAAko/04-C9y0gk6A/s1600-h/ek-vinter.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177553420035363250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9pdZ1bREbI/AAAAAAAAAko/04-C9y0gk6A/s320/ek-vinter.jpg" border="0" /></a>Στο σπίτι που μένω τώρα μένω από πέρυσι τις 16 Μαρτίου και η αγέρωχη βελανιδιά που βλέπετε στις φωτογραφίες βρίσκεται ακριβώς μπροστά στο σπίτι μου, απέναντι από την κύρια είσοδο και το μπαλκόνι.<br /><br />Με άλλα λόγια αυτή με βλέπει αν καμιά φορά ξεχάσω να βάλω ρούχα και τριγυρνώ έτσι όπως με γέννησε η μάνα μου...καλώς ή κακώς αυτήν έχω απέναντι...<br /><br />Αμέσως μετά ήρθε η μαστεκτομή (στις 27 Μαρτίου) και η επίσκεψη της νούμερο 8 αδελφής μου η οποία την έχει ερωτευτεί κυριολεκτικά! Την βελανιδιά!<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9pdJVbREaI/AAAAAAAAAkg/A04YGMnV2II/s1600-h/ek-v%C3%A5r.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177553136567521698" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9pdJVbREaI/AAAAAAAAAkg/A04YGMnV2II/s320/ek-v%C3%A5r.jpg" border="0" /></a><br />Την ερωτεύτηκε τόσο που τον Νοέμβριο που κατέβηκα πήρα μαζί μου βελανίδια για να τα φυτέψει στο χωριό.<br />Ποιος ξέρει ίσως γίνουν κι εκεί βελανιδιές που βγάζει βελανίδια...<br /><br />Το δέντρο αυτό το έχω δει σε όλες του τις φάσεις!<br />Φωτογραφία 1 – η ανοιξιάτικη βελανιδιά, έτσι όπως είναι και τώρα και όπως την έχει δει η αδελφή μου και την ερωτεύτηκε.<br />Φωτογραφία 2 – η καλοκαιρινή με το πλούσιο φύλλωμά της.<br />Φωτογραφία 3 – η φθινοπωρινή με το κίτρινο και καφέ της ντύσιμο...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9pc-VbREZI/AAAAAAAAAkY/BlkG7EjYmD4/s1600-h/ek-h%C3%B6st.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177552947588960658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9pc-VbREZI/AAAAAAAAAkY/BlkG7EjYmD4/s320/ek-h%C3%B6st.jpg" border="0" /></a>Λείπει η χειμωνιάτικη βελανιδιά - αυτήν την φάση περίμενα αλλά την κακομοίρα φέτος δεν την άφησαν να ντυθεί στα λευκά....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7317352733536698471?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-61960778474981491552008-03-13T18:50:00.010+01:002008-03-15T09:27:59.032+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9lqkVbREXI/AAAAAAAAAkI/tn6d_R6lEhI/s1600-h/s%C3%B6s+006-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177286419098440050" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9lqkVbREXI/AAAAAAAAAkI/tn6d_R6lEhI/s320/s%C3%B6s+006-1.JPG" border="0" /></a>Η νοσοκόμα Marie Lagerström (στην φωτογραφία) με βοήθησε χθες να πάρω την 8η θεραπεία Herceptin στο ογκολογικό τμήμα του νοσοκομείου της Στοκχόλμης Söder Sjukhus (SÖS) .<br />Και μια μαθητευόμενη που είχε μαζί της βρήκε την ευκαιρία να μας φωτογραφήσει.<br /><br />Από την αρχή των θεραπειών μου ακόμα για να μη μου τρυπούν τις φλέβες του χεριού κάθε φορά τοποθέτησαν (με εγχείρηση) λίγο πιο πάνω από τον δεξί μαστό ένα μηχανηματάκι - μια βαλβίδα το λεγόμενο Port á cat.<br />Ξέρω ότι το χρησιμοποιούν και στην Ελλάδα αλλά δεν ξέρω πώς λέγεται.<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9lqsVbREYI/AAAAAAAAAkQ/_LkPryx91eE/s1600-h/s%C3%B6s+016-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177286556537393538" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9lqsVbREYI/AAAAAAAAAkQ/_LkPryx91eE/s320/s%C3%B6s+016-1.JPG" border="0" /></a> Στην πρώτη φωτογραφία μόλις η Marie τρύπησε την βελόνα να μπει στην βαλβίδα αυτή για να περάσει μετά ο ορός.<br />Στην δεύτερη φωτογραφία με συγχαίρει για την παλικαριά μου... που ούτε γκιχ δεν έκανα!!!<br /><br />Όχι πως πονά κάθε φορά που τρυπούν το δέρμα αλλά η σκέψη και μόνο σου φέρνει τα ανάλογα πονάκια....<br /><br />Αυτά για την ώρα - παω τώρα στο σουηδικό blog...<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9lp-FbREWI/AAAAAAAAAkA/rOVMZd5czCs/s1600-h/s%C3%B6s+006.jpg"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6196077847498149155?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-62249540381629975992008-03-11T14:29:00.009+01:002008-03-12T07:34:10.681+01:00H <a href="http://fourtounastoaigaio.blogspot.com/">Φουρτούνα</a> με καλεί σ' ένα παιχνίδι που πολλές φορές είδα στον μπλογκόκοσμο αλλά που εγώ δεν έτυχε να παίξω....<br /><br /><span style="color:#33cc00;">Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι οι εξής:</span><br /><span style="color:#33cc00;">- Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.</span><br /><span style="color:#33cc00;">- Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).</span><br /><span style="color:#33cc00;">- Βρες την πέμπτη περίοδο (από τελεία σε τελεία) της σελίδας.</span><br /><span style="color:#33cc00;">- Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).<br /><br /></span><span style="color:#000000;">Πιάνω το κοντινότερο βιβλιαράκι το «Πιτσιμπούργκο» της Σώτη Τριανταφύλλου, που η ίδια η Φουρτούνα μου ‘χει στείλει χθες από την Χίο, αλλά σελίδα 123 δεν υπάρχει...<br /><br /></span>Τεντώνομαι πιο πέρα και πιάνω ένα βιβλίο με τον Δαλάι Λάμα σε μια συζήτησή του με την γερμανίδα συγγραφέα Felizitas von Schönborn.<br /><br /><strong>Eρώτηση της συγγραφέως:</strong> Αλήθεια, μπορεί να υπάρξει κόσμος χωρίς βία; Μήπως πρόκειται για ουτοπία;<br /><strong>Απάντηση του Δαλάι Λάμα:</strong> Δυστυχώς η οργή, το μίσος και η βία «συμμετέχουν» και στις σύγχρονες ένοπλες συρράξεις, στη Μέση Ανατολή, στη Νοτιοανατολική Ασία ή στην πρώην Γιουγκοσλαβία.<br />Οι περισσότερες αναταραχές προκαλούνται επειδή δεν σεβόμαστε και δεν αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα του άλλου...<br /><br /><em>Από περιέργεια, και ξεφεύγοντας λιγάκι από τους όρους, τεντώνομαι πιο πέρα να δω την σελίδα 123 του βιβλίου που άμεσα θ’ αρχίσω να διαβάζω, την Κβαντική Θεραπεία του Deepak Chopra!<br /><br />Χα!!! Στη σελίδα 123 τελειώνει κεφάλαιο και αρχίζει νέο στην σελίδα 125...και υπάρχουν μόνο τέσσερις περίοδοι!<br /><br />Τύχη ή ατυχία, δεν ξέρω...<br /></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6224954038162997599?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-49061528887445081852008-03-10T23:25:00.006+01:002008-03-11T14:45:50.055+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9W3EFbREVI/AAAAAAAAAj4/1WcPoutv5v8/s1600-h/ny+kamera+007-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176244627536154962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9W3EFbREVI/AAAAAAAAAj4/1WcPoutv5v8/s320/ny+kamera+007-1.JPG" border="0" /></a>Πήγα τελικά ν’ αγοράσω μια φωτογραφική κάμερα αφού στην «κυρία» Lufthansa δεν βρήκαν, λεει, αυτήν που είχα ξεχάσει τις προάλλες που επέστρεφα από Νέα Υόρκη<br /><br />Και δεν ξέρω γιατί κατέληξα σ’ εκείνο το συγκεκριμένο κατάστημα της αλυσίδας Expert στο Hötorget, στο κέντρο της Στοκχόλμης!<br /><br />Σ’ εκείνο ακριβώς το κατάστημα έχω βιώσει τον πρώτο μου έρωτα στην Σουηδία... βρε, τι έμελλε να θυμηθώ σήμερα!<br />Στο ίδιο κατάστημα εργαζόταν ο νέος σουηδός, τότε - δεν θυμάμαι καν το όνομά του - και πήγαινα εκεί για να τον δω και να γλυκάνει η ερωτευμένη μου καρδούλα.<br /><br />Και το μυστήριο είναι ότι ο πωλητής σήμερα (στην φωτογραφία) του έμοιαζε....<br /><br />Μου ‘παν τότε ειρωνικά δυο ελληνίδες, νέες κι αυτές στην Σουηδία, «Μωρέ σουηδό πήγες και βρήκες... τους κρύους»<br />Την λέξη κρύος για τους σουηδούς πρώτη φορά την άκουσα τότε - όχι πως το είχα αντιληφθεί στον τύπο!<br />Αλλά και πώς να το ήξερα... είχα μήπως να συγκρίνω και αναρωτιέμαι αυτές από πού το είχαν βγάλει εκείνο το συμπέρασμα...<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9W2vVbREUI/AAAAAAAAAjw/OmxyQ28Ut2U/s1600-h/ny+kamera+001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176244271053869378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9W2vVbREUI/AAAAAAAAAjw/OmxyQ28Ut2U/s320/ny+kamera+001.jpg" border="0" /></a><br />Το κατάστημα συστεγάζεται στο πελώριο κτήριο όπου μεταξύ άλλων παίζονται τα μεγαλύτερα κονσέρτα και λέγεται <a href="http://www.konserthuset.se/Default.aspx?pageid=51">Konserthuset </a><br />Έξω ακριβώς από το κατάστημα και μπροστά στο Konserthuset υπάρχει το εξαιρετικό γλυπτό της φωτογραφίας που λέγεται Orfeusgruppen και είναι έργο ενός από τους μεγαλύτερους γλύπτες <a href="http://www.millesgarden.se/main.aspx?pageID=313">Carl Milles</a>.<br /><br />Ποιος έλληνας πέρασε από εκεί δεν φωτογραφίστηκε μπροστά του;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4906152888744508185?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-81129185887691946012008-03-10T09:58:00.002+01:002008-03-10T10:05:25.084+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9T5T1bRESI/AAAAAAAAAjg/Cn2_Ev0ZeAA/s1600-h/img_46659bace2da2.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176035990909817122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9T5T1bRESI/AAAAAAAAAjg/Cn2_Ev0ZeAA/s320/img_46659bace2da2.gif" border="0" /></a><br /><div>Πνίγομαι – πνίγομαι – πνίγομαι!<br />Σας λεω πνίγομαι στα κείμενα, στις λέξεις, στα λόγια, στις έννοιες, στα σχόλια... όταν εσείς τρέχετε για Καθαρά Δευτέρα και για λαγάνες και δεν αναβαθμίζεται τα blog σας για να έχω να διαβάζω ξεκινώ εγώ ένα καινούργιο blog!!!<br /><br />Ετούτο: <a href="http://www.metrobloggen.se/simelas">www.metrobloggen.se/simelas</a><br /><br />Παναγιά μου πόσα έγιναν τώρα; Πέντε – έξι, ούτε κι εγώ ξέρω!<br />Έχω χάσει τον λογαριασμό!<br />Μαζόχας μωρέ έχω γίνει – από τη μια κουράζομαι κι από την άλλη δεν τα παρατάω για να κρατήσω μόνο ένα, έτσι όπως κάνουν όλοι οι σοβαροί άνθρωποι!<br /><br />Όλη τη μέρα χθες «όργωνα» στον σουηδικό και στον ελληνικό μπλοκόκοσμο και δεν θυμάμαι καν αν είχα φαει!<br />Αν το ‘ξεραν οι αδελφές μου θ’ άρχιζαν: θεότρελη, ανεύθυνη εμείς λέμε να βάλεις κιλά κι εσύ χάνεις... ευτυχώς δεν ξέρουν από ιντερεντ και δεν με διαβάζουν...<br /><br />Μάλλον πρέπει ν’ αλλάξει η κατάσταση!<br />Μάλλον θα λάβω μέτρα για δραστικές αλλαγές... δεν παει άλλο έτσι!<br /><br />Για την ώρα φεύγω - πολλές προετοιμασίες για την ετήσια γενική συνέλευση της Ένωσής μας που σύντομα θα έχουμε...<br /><br />Καλή Καθαρή Δευτέρα... </div><div> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Uppdate:</strong></span> Πάλι πρέπει να πατήσεις την εικόνα για να δεις... κρίμα!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8112918588769194601?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-22477749642287273882008-03-10T01:06:00.007+01:002008-03-10T09:47:32.218+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9R9T1bRERI/AAAAAAAAAjY/UfgEE-al25g/s1600-h/ros(3)-ros.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175899651467972882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9R9T1bRERI/AAAAAAAAAjY/UfgEE-al25g/s320/ros(3)-ros.gif" border="0" /></a><br /><div></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9R80FbREQI/AAAAAAAAAjQ/MAd8H8Hz5kU/s1600-h/ros(3)-ros.gif"></a><br /><div>Ξέχασα χθες να προσφέρω στις γυναίκες ένα τριαντάφυλλο κι έσπευσα τώρα να το προσφέρω αν και κομμάτι καθυστερημέννα!</div><br /><div>Δεν πειράζει - Κάλιο αργά παρά ποτέ ;-)<br /></div><div>Το βρήκα κάπου και μ' άρεσε τόσο που δεν άντεξα να μη το πάρω να το δώσω πιο πέρα...</div><br /><div>Άντε και του χρόνου με υγεία γυναίκες!!!!</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Uppdate:</strong></span> δεν το βλέπω να ανθίζει και με στενοχωρεί... αλλού που το είδα άνθιζε και ήταν πανέμορφο - αν συνεχίσει να είναι "θυμωμένο" ίσως το βγάλω! </div><div> </div><div><span style="color:#ff0000;"><strong>Uppdate 2:</strong></span> Πατήστε το το τριαντάφυλλο για να σας ανθίσει!</div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2247774964228727388?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-59754839139373551082008-03-09T12:19:00.006+01:002008-03-09T15:14:18.269+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9POc1bREMI/AAAAAAAAAiw/jBQjQVS3Y80/s1600-h/P1140165-KEFALI.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175707391551934658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9POc1bREMI/AAAAAAAAAiw/jBQjQVS3Y80/s320/P1140165-KEFALI.JPG" border="0" /></a><br /><div>Είχα αποφασίσει φέτος, και κάθε χρόνο, να την γιορτάσω την χθεσινή μέρα, την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.<br />Και είπα το ΝΑΙ σε φίλες που θέλανε να πάμε στην ταβέρνα του Κώστα, του Συνοδυνού, ενός αγαπητού έλληνα ταβερνιάρη στην Στοκχόλμη.<br /><br />Δεν θυμάμαι καν πότε είχα βγει τελευταία φορά..<br />Μα τι γυναίκες! Ω, τι πολλές γυναίκες! Ναι, μου διέφευγε ότι τέτοια μέρα γίνεται γυναικοθάλασσα....<br />Ε, υπήρχαν και κάποιοι ελάχιστοι άντρες που τους βρήκα όπως τους είχα αφήσει, τότε που έβγαινα, αν και πιο γηρασμένους, χοντρούς, φαλακρούς και βάλε...!<br /><br />«Καλά, άντρες δε θα δούμε σήμερα» ρωτούσα έτσι μεταξύ σοβαρού και αστείου... μια φορά αξιώθηκα να βγω να μη δω και καμιά αρσενική ψυχή;<br /><br />«Άσε μωρέ τα κοπρόσκυλα, άσε να μας αφήσουν ελεύθερες να το γιορτάσουμε και να χορέψουμε με την ησυχία μας» , φώναξε μια από την παρέα μας...<br /><br />Εγώ, πάντως, θα προτιμούσα και για την χθεσινή μέρα και για πάντα αλλά και για οτιδήποτε άλλο την ποικιλία.<br />Εδώ μια βουλευτίνα έχει ξεκινήσει πρόσφατα ένα κόμμα «το φεμινιστικό κίνημα» και της το ‘πα και αυτής: αν είχες και άντρες ίσως γινόμουν μέλος σου...<br />Τα μονόχνοτα και μονόπλευρα δεν τα μπορώ....<br />Ωραίες ήμαστε οι γυναίκες, δε λεω, αλλά μας στολίζει και η παρουσία των ανδρών!<br />Το καλό να λέγεται...<br /><br />Αλλά της αδελφής μου μια παλιά κουβέντα δε μ ‘ άφηνε ούτε λεπτό χθες....<br />Πέρυσι που είχε έρθει η νούμερο 7 αδελφή μου να με βοηθήσει, όταν έκανα την μαστεκτομή, έτσι πάλι στην πλάκα είπα το «μα έναν άντρα δεν θα βρούμε...»<br />Και φώναξε τότε αυτή «αναθεμάσε, με δυο τσιτσία κι έβρες άντρα και αράφς ατώρα με το ένα τσιτσί να βρίξατον = βρε χαμένη, με τα δυο βυζιά δεν βρήκες άντρα και περιμένεις τώρα με ένα βυζί να τον βρεις...»<br /><br />Αχ αχ αχ κακιές γλώσσες ;-)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5975483913937355108?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-5053059286497113272008-03-08T07:49:00.006+01:002008-03-09T15:24:00.445+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9I8u1bRELI/AAAAAAAAAio/ZFFUF96_mlk/s1600-h/rosa+bandet.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175265697115214002" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9I8u1bRELI/AAAAAAAAAio/ZFFUF96_mlk/s320/rosa+bandet.jpg" border="0" /></a>Πάει ο πρώτος χρόνος!<br /><div>Σαν σήμερα πέρυσι, στο νοσοκομείο της Στοκχόλμης, Sant Görans, ο χειρούργος Markus Holmberg μ’ είχε αφήσει παράλυτη καρφώνοντάς μου την διάγνωση "όγκος στον αριστερό μαστό!"<br /><br />Δυο – τρεις ώρες πρωτύτερα <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/03/sorry.html">είχα γράψει στο blog μου </a>ότι την ημέρα αυτή – Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας - δεν την θυμάμαι καν επομένως ούτε και την γιορτάζω.<br />Ότι σαν γυναίκα ίσως όφειλα και να την υποστηρίξω και να την γιορτάσω κι ότι αν κάποια μέρα «τιμωρηθώ» γι αυτή την αμέλειά μου θα το αντιμετωπίσω τότε... και ακούγοντας την διάγνωση από τον χειρούργο ένοιωσα μια καυτή και εκδικητική «τιμωρία» να λούζει όλο μου το κορμί!<br /><br />«Δε με παρατάς κι εσύ, μωρέ, πιτσιρικά που θα ‘ρθεις να μου πει τέτοιες βλακείες...» ήταν η αντίδρασή μου όταν βγήκα από το γραφείο του και είχα αποφασίσει την επόμενη μέρα να παω για second opionion!<br />Ήμουν τόσο σίγουρη ότι ο νεαρός γιατρός, των 28-30 ετών, είχε κάνει ένα μεγάλο λάθος και ήθελα να παω σε άλλον... μα αντί γι αυτό αποφάσισα για ολική μαστεκτομή.<br /><br />Στις 27 Μαρτίου έγινε η μαστεκτομή, ενάμιση μήνα αργότερα ξεκίνησαν οι χημειοθεραπείες και αφού τελείωσαν αυτές ξεκίνησε μια σειρά από νέες θεραπείες, οι Herceptin... και ο καιρός περνά άλλοτε με τον φόβο μη μου ξανακτυπήσει την πόρτα ο καρκίνος και άλλοτε με την ακράδαντη πίστη πως αυτά εμένα δεν με πτοούν...<br />Άλλοτε πάλι ζω με την σκέψη ότι εγώ και «αυτός» θα διανύσουμε χέρι – χέρι, παρεούλα, την υπόλοιπή μου ζωή δίχως ούτε εγώ να ενοχλώ αυτόν αλλά ούτε και αυτός εμένα!<br /><br />Έκτοτε έχω διαβάσει αμέτρητα βιβλία σχετικά με το θέμα, βιβλία για διατροφή, για εναλλακτικές θεραπείες κλπ., και έχω πειστεί ότι μόνο με την κλασσική ιατρική δεν αντιμετωπίζουμε τον καρκίνο. </div><br /><div>Ότι η ψυχική, η πνευματική και η διανοητική πλευρά του ανθρώπου είναι το ίδιο σημαντικές όσο και η σωματική – ίσως και σημαντικότερες!<br />Επομένως μια ολική θεραπεία του ανθρώπου είναι άκρως απαραίτητη και προσωπικά δεν αρκούμαι μόνο στις προτάσεις του ογκολόγου μου, Tommy Fornander, στο ογκολογικό τμήμα της Karolinka που θεωρείται από τα καλύτερα του κόσμου.<br /><br />Δυστυχώς ή ευτυχώς ο καρκίνος δεν κάνει διακρίσεις κι επειδή οποιοσδήποτε μπορεί να προσβληθεί θα πρότεινα στους ομοιοπαθείς, αλλά και σε όλους, να ψάξετε να δείτε τι συμβαίνει και στον εσωτερικό σας κόσμο!<br />Να ψάξετε τις βαθιές ρίζες του καρκίνου μαθαίνοντας έτσι καλύτερα τον ίδιο σας τον εαυτό και μαθαίνοντας ταυτόχρονα να τον αγαπάτε!<br />Παράλληλα να μάθετε να συγχωρείτε και τους άλλους αλλά πρώτα τον εαυτό σας. </div><br /><div>Αυτά ταυτόχρονα με τις θεραπείες της παραδοσιακής ιατρικής και βοηθούμενοι από κοινωνικούς λειτουργούς ή από ειδικούς σε θέματα ψυχολογίας.<br />Μη ξεχνάτε ποτέ ότι οι αρνητικές μας σκέψεις είναι ο μεγαλύτερός μας εχθρός!!!<br /><br />Μη φοβάστε να συζητήσετε το θέμα σας με ομοιοπαθείς και μη.<br />Έχετε πολλά να κερδίσετε ανταλλάσσοντας σκέψεις, ανησυχίες, φοβίες, προτάσεις κλπ...</div><br /><div>Ένας καρκινοπαθείς αποκτά μια πιο ευαίσθητη και ανθρώπινη αντιμετώπιση των συνανθρώπων του επομένως γίνεται και πιο διαθέσιμος απλώνοντας μεγαλόκαρδα το χέρι για βοήθεια.<br />Πιάστε αυτό το χέρι και χρησιμοποιήστε την βοήθεια που σας προσφέρουν.<br /><br />Και μη ξεχνάμε το πιο σημαντικό: </div><br /><div>Χτυπώντας την πόρτα μας ο καρκίνος θέλει κάτι να μας πει δίχως αυτό να είναι απαραίτητα ο θάνατος!<br />Ένα μήνυμα μας φέρνει!<br />Ας ψάξουμε να το βρούμε και να συμμορφωθούμε ανάλογα!<br /></div><div>Καλημέρα από Στοκχόλμη!<br /></div><br /><div>Και χρόνια πολλά στις γυναίκες... ναι, θέλω να την γιορτάσω τη σημερινή μέρα... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-505305928649711327?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-61231084498168738832008-03-06T22:42:00.009+01:002008-03-11T14:41:12.997+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9BmXMUEpnI/AAAAAAAAAig/niwlORQUpXA/s1600-h/vapen.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5174748520477140594" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R9BmXMUEpnI/AAAAAAAAAig/niwlORQUpXA/s320/vapen.bmp" border="0" /></a> Όχι, δεν χόρευα μέχρι τώρα για τα "άψογα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων" όπως μου γράφει και γιατρός αναγνώστρια διαβάζοντας το προηγούμενο ποστ!<br /><br /><br />Αυτές τις μέρες σκέφτομαι πολύ ένα τρομερό επεισόδιο της ζωής μου και ίσως είναι καλά να το μοιραστώ μαζί σας.<br /><br />Ήμουν, λεει, γύρω στα 8 με 10 ετών και με την νούμερο 12 αδελφή μου ήμασταν σ’ ένα μεγάλο ρέμα στην δροσιά του οποίου τα πρόβατά μας ξεκουράζονταν τα καυτά καλοκαιρινά μεσημέρια.<br />Περιμέναμε εκεί τον νούμερο 7 αδελφό μας να έρθει για να αρμέξει τα πρόβατα πριν τα βγάλει πάλι για βοσκή.<br /><br />Στην κουφάλα μιας γέρικης πλατανιάς ο αδελφός μου είχε κρεμασμένο ένα όπλο – ένα από αυτά που κουβαλούσε μαζί του σε περίπτωση που κάποιο αγρίμι (λύκος) επιτεθεί στο κοπάδι.<br /><br />(Γι αυτά τα όπλα ίσως γράψω άλλη φορά... υπάρχουν πολλά επεισόδια στο Μελετλιδέηκο με πρωταγωνιστικό ρόλο τα όπλα αυτά!)<br /><br />Σε κάποια φάση, μην έχοντας κάτι καλύτερο να κάνουμε, πιάνω εγώ το όπλο και σημαδεύω την αδελφή μου προσπαθώντας, μάλιστα, να πατήσω και τον κόκορα!!!<br /><br />Ήθελα να δω πώς δουλεύουν εκείνα τα ρημάδια τα φονικά κατασκευάσματα;<br />Δεν ξέρω! Δεν ξέρω πόσα καταλαβαίνει ένα 8άχρονο μωρό!<br />Σήμερα ίσως καταλαβαίνουν περισσότερα αλλά και πάλι δεν ξέρω...<br /><br />Μα ο κόκορας ΔΕΝ πατιέται!<br />Προσπαθώ πάλι τίποτα αυτό...<br /><br />Αλλάζω κατεύθυνση και σημαδεύω τώρα στο γαιδουράκι, που ανέμελα έβοσκε πέντε έξι μέτρα πιο πέρα, μα ο κόκορας πάλι ΔΕΝ πατιέται!<br /><br />Με απορία και με περιέργεια (από μικρό με κυνηγά η περιέργεια) ερευνώ τον λόγο που δεν καταφέρνω να πατήσω τον κόκορα και με κατευθυνόμενο το όπλο προς το έδαφος γίνεται το μοιραίο!<br /><br />Ένα εκρηκτικό ΜΠΑΜ ακούγεται και η γης κάτω από τα πόδια μας τραντάζει.... μαζί κι εγώ κι η αδελφή μου και το γαιδουράκι πιο πέρα!!!<br /><br />Το φαντάζεσαι μια ζωή να κουβαλάς στην συνείδησή σου τον χαμό μιας αδελφής σου;;;;;<br /><br />Εγώ αδυνατώ να το φανταστώ....<br /><br />Τι θέλει τώρα αυτή η ιστορία κι έρχεται στο μυαλό μου;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6123108449816873883?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-72693674414546690742008-03-04T12:16:00.005+01:002008-03-04T12:41:37.351+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R80wOZoI_zI/AAAAAAAAAiY/Ngc67z1Pde0/s1600-h/STADA-SPITI+015.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173844570874117938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R80wOZoI_zI/AAAAAAAAAiY/Ngc67z1Pde0/s320/STADA-SPITI+015.jpg" border="0" /></a><br />Leukocyter 4, 0<br />Hemoglobin 132<br />Trombocyter 121 (λίγο χαμηλά αλλά σύμφωνα με τον ογκολόγο μια χαρά!)<br />S-Kreatinin 61<br />S-Kalium 3,8<br />S-ASAT 0,55<br />S-ALAT 0, 41<br />B-SR (nl) 8<br />S-Kobalamin 208<br />S-Folat 14<br />B-HB 123<br />S-TSH 1,14<br />S-fritt T4 11<br />S-CRP 0, 4<br /><br />Τι σας γράφω τώρα, ε;<br />Τα νούμερα αυτά, αγαπητοί μου, είναι τα αποτελέσματα από διάφορες εξετάσεις που μόλις τώρα πήρα και οι γιατροί αναγνώστες μου ας λάβουν θέση!<br />Πάμε καλά; Τι λετε;<br /><br />Εγώ λεω πως πάω μια ΧΑΡΑ και με τον ήλιο που μας λούζει στην Στοκχόλμη σήμερα λεω να το γιορτάσω....<br /><br />Αβάντι μαέστρο και πάμε για χορό....<br />Να βάλω και την Χάρις Αλεξίου (εεεε... δρόμο άλλαξε κι ο δρόμος και τραβά για τον γκρεμό μα ‘χει κι ο γκρεμός δρομάκια και μπορώ να τα πατώ...), που μου χάρισε η <a href="http://fourtounastoaigaio.blogspot.com/2008/03/blog-post.html">Φουρτούνα στο Αιγαίο...<br /></a><br />Το ξέρεις εσύ, το ξέρεις ότι και τα δρομάκια τα πατώ – και δρομάκια και μονοπατάκια έμαθα να περπατώ όταν φύλακα τις γίδες στα βουνά και στους γκρεμούς....<br />Είδες πως και οι παιδικές ταλαιπωρίες μας βγαίνουν τώρα χρήσιμες;<br /><br />(... στο ‘πα να μη με τρομάζεις σαν γεννιέμαι απ’ την αρχή γιατί θα γενώ αγρίμι κι όχι αθάνατο παιδί....)<br />Ευχαριστώ για το τραγούδι σου Φουρτούνα μου!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7269367441454669074?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-32873959222361565092008-03-03T11:14:00.008+01:002008-03-03T12:16:31.711+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8vTQ1D7krI/AAAAAAAAAiQ/eexv9p4lNV0/s1600-h/P1140190-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173460883040080562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8vTQ1D7krI/AAAAAAAAAiQ/eexv9p4lNV0/s320/P1140190-1.JPG" border="0" /></a><br /><div>Και μια και στο προηγούμενο κείμενο αναφέρθηκα σε λεσβίες, και όπως φαίνεται από mail έβαλε φωτιά στην φαντασία των αναγνωστών, θέλω να σας πω ότι ο μεγαλύτερος φόβος των γυναικών είναι να μην θεωρηθούν λεσβίες!!!<br />Πω, πω, πω πες της ότι άλλο θες μα όχι λεσβία....να φταιει, άραγε, ο φόβος της πλήρης αποκάλυψης μιας βαθιάς αλήθειας... δεν ξέρω παιδιά!<br />Δεν το έχω μελετήσει! Ειδικός δεν είμαι! «Αμαρτία» δεν παίρνω...<br /><br />Η υποψία του λαού ότι η σκέτη και νέτη γυναίκα έχει κάποιο κουσούρι δεν τις φοβίζει τόσο όσο η υποψία μη θεωρηθούν λεσβίες...<br /><br />Δε λεω, το ίδιο σίγουρα συμβαίνει και με τους άντρες αλλά γι αυτούς υπάρχουν και οι εναλλακτικές....<br /><br />Ένας πχ. σόλο και μόνος άντρας εκτός από την υποψία μήπως είναι πούστης μπορεί να είναι και εγκληματίας, μπορεί και κακοποιός, ίσως και έμπορος ναρκωτικών αλλά μπορεί και κατάσκοπος! </div><div>Η γυναίκα μόνο λεσβία!</div><div><br />Συζητούσα τις προάλλες με κάποιες σόλο γυναίκες με θέμα: ξαναζευγαρώνουμε ή όχι;<br />Και φωνάζει κάποια με την ερώτησή της: «Καλά την σερβιτόρα του θα κάνεις... να του κάνεις το τσαγάκι....;»<br />Η άλλη πάλι σχολίασε με το «Στο πορτοφόλι σου συνέταιρο θέλεις»<br /><br />Ε πια.... αυτές οι προκαταλήψεις βρε παιδιά!!! Ηρεμήστε πια....<br />Απ την στιγμή που ο άνθρωπος έχει κάνει το κοινωνικό του «καθήκον» και εφόσον τα παιδιά που έχει φέρει στον κόσμο έχουν ήδη πετάξει από την φωλιά τι θέλει πλέον;<br />Μια παρεούλα θέλει...<br /><br />Μη φοβάστε ωρε λεβέντες και μη τα παίρνετε κατάκαρδα!<br />Να ξέρετε ότι εμείς και σας αγαπάμε και σας λαχταράμε απλά... δε βγαίνουμε για κυνήγι... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3287395922236156509?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-35274582325863912432008-03-01T14:45:00.006+01:002008-03-03T11:41:46.204+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8lePlD7kqI/AAAAAAAAAiI/Fpvo0Qvk_fs/s1600-h/amazon.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172769268751372962" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8lePlD7kqI/AAAAAAAAAiI/Fpvo0Qvk_fs/s320/amazon.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η Δήμητρα, η φίλη που μου έγραψε για την <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/02/blog-post_29.html">γρίπη των αγριόπαπιων</a>, παλιά έχει κάνει στην Σουηδία και μαζί έχουμε «φαει ψωμί και αλάτι», που λεμε.<br />Και σε σχολεία πήγαμε μαζί και πόνους αντιμετωπίσαμε μαζί και ανησυχίες ανταλλάξαμε μεταξύ μας...<br /><br />Εδώ και χρόνια τώρα κατοικεί στο χωριό της, στον νομό Σερρών, και προσπαθεί να «αλλάξει τον κόσμο» με τις διάφορες δραστηριότητές της...<br />Επιτυχία στους αγώνες σου, σου εύχομαι φιλενάδααααα!!!<br /><br />Καιρό είχαμε να τα πούμε με την Δήμητρα, ακόμα και ιντερνετικά, και πρόσφατα μου εξέπληξε με ένα της μειλ. Και στην έντονη αλληλογραφία μας που προέκυψε της είχα γράψει έναν εφιάλτη όνειρο που είδα προχθές...<br /><br /><strong>Το σενάριο του ονείρου μου:</strong> Ήμουν ξαπλωμένη στον σοφά, σε σπίτι μιας φίλης, και όπως φιλοσοφούσαμε άγγιξα κάτι στο στήθος μου ανάμεσα σους μαστούς... έτσι όπως είχα αγγίξει και τον όγκο πριν ακριβώς ένα χρόνο! Μα σαν το ‘πιασα καλά ήταν ένα πράμα <strong>ίσα με τρία καρύδια </strong>μέγεθος!<br /><br />Το πράμα «από τρία καρύδια» γέμιζε την παλάμη μου κι εγώ αναρωτιόμουν πώς γίνεται, στο μέγεθος που βρίσκεται, να μην το είχα αντιληφθεί νωρίτερα...<br />Μόλις ξύπνησα, και το ‘κανα ευθέως, τα χέρια μου αυτόματα πήγαν εκεί μα μόνο κόκαλα έπιασαν... έτσι όπως χάσαμε και κάποια κιλά...<br />«Καρύδια» ευτυχώς δεν έπιασα...<br /><br />Και η απάντηση της Δήμητρας έχει ως εξής: </div><div><br /><span style="color:#339999;">Ρε Συμελάκι τί φοβάσαι? Έχεις δείξει και έχεις αποδείξει πόσο δυνατή και θαρραλέα είσαι!!! Λεβέντισσα είσαι που έπιασες το πρόβλημα απ΄ τα μαλλιά και το τσάκισες!!! Πλάκα μου κάνεις? Πόσοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να σου μοιάσουν?<br />Όταν για πρώτη φορά διάβασα για τον καρκίνο και την μαστεκτομή στην οποία υποβλήθηκες έπαθα σοκ, το ομολογώ. Σιγά - σιγά όμως και διαβάζοντας τα πάντα, όλα όσα έγραφες, άρχισα και ‘γω, μέσω εσού, να το αντιμετωπίζω όπως έκανες και εσύ.<br />Μην κολλάς πολύ - πολύ στα όνειρα. Είναι δυνατόν μετά από τέτοια δοκιμασία να μην έχεις εφιάλτες? να μην έχεις φοβίες?<br />Το σημαντικό όμως ποιο είναι? Το σημαντικό είναι Ο ΤΡΟΠΟΣ που το αντιμετωπίζεις και πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος.<br />Μεγάλη υπόθεση η απομυθοποίηση και η δύναμη να αντιμετωπίζουμε φόβους και "κακά" πράγματα.<br />Εάν δεν το έχεις καταλάβει, σου λεω ότι είσαι ηρωίδα. Και όλα αυτά δεν είναι παπαριές, όλα αυτά τα απέδειξε η Συμέλα.<br /></span><br />Και από λιθάρι να είμαστε φτιαγμένες, εμείς οι ΑΜΑΖΟΝΕΣ, τέτοια λόγια τα χρειαζόμαστε! Μας δίνουν φως - μας δίνουν ψυχή!<br />Μας ανυψώνουν και μας εξυψώνουν! </div><div>Μας σπρώχνουν για πιο πέρα... διότι, ΝΑΙ, έχουμε ζωή μπροστά μας και θέλουμε να την ζήσουμε!<br />Δεν θέλουμε να τα παραδώσουμε τα όπλα!<br />Όχι ακόμα! Όχι σε αυτή την ηλικία!<br />Όχι ρε γαμώτοοοο! </div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>Ευχαριστώ φιλενάδα!!!</div><div>Αξίζεις ένα <strong>You made my day Award</strong> - κρίμα που δεν έχεις blog να σου το στείλω!</div><div></div><div></div><div>Και ΝΑΙ, Σ' αγαπώ και δημόσια!</div><div>Έτσι, να τα λέμε τα <strong>σ' αγαπώ</strong> και μεταξύ γυναικών δίχως να φοβόμαστε μη μας πάρουν για λεσβίες...</div><div></div><div>Αυτά κι άλλα πάρα πολλά! </div><div>Καλό Σαββατόβραδο σε όλους και όλες...</div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3527458232586391243?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-53711208313929135912008-02-29T17:29:00.007+01:002008-02-29T21:39:20.251+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8g0LVD7koI/AAAAAAAAAh4/Qj-VTWarlCo/s1600-h/papia.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172441541271851650" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8g0LVD7koI/AAAAAAAAAh4/Qj-VTWarlCo/s320/papia.jpg" border="0" /></a><br />Φίλη και αναγνώστρια που εργάζεται σ' έναν Δήμο του νομού Σερρών μου γράφει μεταξύ άλλων:<br /><br /><span style="color:#339999;">...Άκου τώρα ένα συγκλονιστικό νέο!!!<br />Χθες έγινε η κηδεία μιας 47χρονης εδώ στο Χ χωριό που είναι και η έδρα του Δήμου μας. Από τί πέθανε? Από την γρίπη των πτηνών. Έφαγε αυτή, ο άντρας της και ο γιος της αγριόπαπια που κάποιος κυνηγός σκότωσε. Αφού ανέβασε υψηλό πυρετό και οι εγκληματίες γιατροί του Νοσοκομείου της έδωσαν αντιβίωση και την έδιωξαν δύο φορές από το Νοσοκομείο, τελικά το κακό έγινε. Αυτή τη στιγμή νοσηλεύονται στην εντατική και απομονωμένοι ο σύζυγος και το παιδί της, βρίσκεται σε καραντίνα το σπίτι τους και λέγεται ότι κάλεσαν όλους αυτούς που είχαν έρθει σε επαφή μαζί τους τις τελευταίες μέρες, στο Νοσοκομείο για εξετάσεις. Επίσης μάθαμε ότι πέθαναν δύο ακόμη άτομα στο Νοσοκομείο (άλλοι μιλούν για το Νοσοκομείο της Ξάνθης) από τον ίδιο λόγο.<br />Το θέμα είναι ότι δεν βγήκε κανείς να πει έστω και το παραμικρό, εννοώ από τους υπευθύνους του νοσοκομείου μας. Προφανώς δεν θέλουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, ναι αλλά έχει βουίξει ο τόπος. Είναι καλύτερα έτσι?<br /><br /></span>Δεν αναφέρω ονόματα πρώτον επειδή δεν γνωρίζω αν τα στοιχεία είναι επιβεβαιωμένα και δεύτερον επειδή δεν βρίσκω την φίλη μου για να λάβω το ΟΚ για την ανάρτηση αυτού του ποστ.<br /><br />Συμβουλή μου, ωστόσο, είναι να αποφεύγετε τα ορνιθοειδή αλλά και όλα τα κρέατα γενικά όσο ντελικάτη κι αν σας φαίνεται η «κυρία» στην φωτογραφία!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5371120831392913591?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-14034289064117334732008-02-27T18:53:00.007+01:002008-02-29T20:07:50.117+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WkH15YcuI/AAAAAAAAAhA/ekGjFNYN0uA/s1600-h/madonna.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171720201738679010" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WkH15YcuI/AAAAAAAAAhA/ekGjFNYN0uA/s320/madonna.JPG" border="0" /></a>Α, σήμερα δεν άντεξα τον πειρασμό!<br />Μα, μια ο ένας μου στέλνει υλικό μια ο άλλος, είναι και αυτά τα ΜΜΕ που παρά την υπόσχεση στον εαυτό μου για αποτοξίνωση όλο παρασύρομαι και τα χαζεύω......<br /><br />Η φίλη μου η Μαίρη, που είναι και από το χωριό μου - όχι ακριβώς αλλά από το διπλανό, την Καστανούσα - μου έστειλε πριν λίγο ένα mail με κάποια από τα αστέρια που έχουμε μάθει να τα βλέπουμε μακιγιαρισμένες κάργα...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WkU15YcvI/AAAAAAAAAhI/fyj_eWgNQ4M/s1600-h/jeniferlopez2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171720425076978418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WkU15YcvI/AAAAAAAAAhI/fyj_eWgNQ4M/s320/jeniferlopez2.JPG" border="0" /></a><br />Δείτε πώς είναι στην πραγματικότητα και πώς αλλάζουν με τα χρώματα και τ’ αρώματα...<br /><br />Επομένως έχουμε κι εμείς ελπίδα να γίνουμε αστέρια.<br />Έτσι και μας αναλάβει και κανένας Ψηνάκις... ε, καλά τις έχουμε φαει και τις Μαντόνες, προφανώς και τις Paris Hilton...<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WkAV5YctI/AAAAAAAAAg4/I5Wmt89COic/s1600-h/parishilton.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171720072889660114" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WkAV5YctI/AAAAAAAAAg4/I5Wmt89COic/s320/parishilton.JPG" border="0" /></a><br />1 -Madonna<br />2- Jennifer Lopez<br />3 – Paris Hilton<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1403428906411733473?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-25962257338021064682008-02-27T16:33:00.003+01:002008-02-27T16:47:00.326+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WFbl5YcsI/AAAAAAAAAgw/QDPlC1BuCHk/s1600-h/Wind-power-solutions_offshore_Offshore.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171686456180634306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8WFbl5YcsI/AAAAAAAAAgw/QDPlC1BuCHk/s320/Wind-power-solutions_offshore_Offshore.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div>Πατήστε <a href="http://borsen.dk/webtv?clipid=1697">ΕΔΩ</a> να δείτε πώς γίνεται η έκρηξη ενός πύργου, απ’ αυτούς που παράγουν αιολική ενέργεια., που ανήκει στην εκ Δανίας εταιρία <a href="http://www.vestas.com/en/wind-power-solutions">Vestas</a>!<br />(Δείτε και λίγο δανέζικη τηλεόραση, έτσι, για αλλαγή)<br /><br />Παρόμοια περιστατικά συνέβησαν παλαιότερα και στην Σκοτία και στην Αγγλία και στη Σουηδία και οφείλεται, γράφει στο <a href="http://www.dagensps.se/article.aspx?articleID=37279&amp;categID=230">Dagens PS</a>, στην έλλειψη συντήρησης....δεν την καταλαβαίνω, βέβαια, την δικαιολογία αυτή!<br /><br />Πλάκωσαν, φαίνεται, οι παραγγελίες για να σεβαστεί, υποτίθεται, ο κόσμος το περιβάλλον και στο φινάλε οι προμηθευτές δεν τα βγάζουν πέρα με αποτέλεσμα τα προϊόντα ή το σέρβις να είναι ελλιπή.<br /><br />Να μια καλή ιδέα για εταιρία, γι αυτούς που σκέφτονται να ξεκινήσουν επιχείρηση.<br />Ο χώρος της εναλλακτικής Ενέργειας έχει μεγάλο μέλλον και πολύ ψωμί!</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2596225733802106468?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-81480994358581213662008-02-27T12:27:00.005+01:002008-02-27T12:55:15.564+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8VKCF5YcrI/AAAAAAAAAgo/o-0vvQcDFmM/s1600-h/DALAI2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171621146907931314" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8VKCF5YcrI/AAAAAAAAAgo/o-0vvQcDFmM/s320/DALAI2.jpg" border="0" /></a><br /><em>Έκανα ένα μικρό διάλειμμα για άλλα θέματα αλλά ο 14ος <a href="http://www.dalailama.com/">DALAI LAMA</a> συνεχίζει να με συνεπαίρνει και να παίρνει αρκετή από την καθημερινή μου ώρα.<br /><br /><strong>Όχι, δεν ασπάστηκα τον Βουδισμό</strong>, όπως αναγνώστες μου αναρωτιούνται, απλά συνεχίζω να ψάχνω την αλήθεια προσπαθώντας να δω τα πράγματα και από άλλες οπτικές γωνίες εκτός από αυτές που μας επιβάλανε από τον πλακούντα μας ακόμα...</em><em></em><br /><div><br /><strong>Λεει, λοιπόν, δημοσιογράφος:</strong> Ο βουδισμός, αντίθετα από το χριστιανισμό, δεν θεωρεί τον άνθρωπο επίκεντρο της Δημιουργίας, δεν του αναγνωρίζει το δικαίωμα να εξουσιάζει την φύση...<br /><br /><strong>Και απαντάει ο DALAI LAMA:</strong> Σήμερα η σκληρή πραγματικότητα μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε τις θέσεις μας, όποιες κι αν είναι αυτές.<br />Εμείς οι βουδιστές βλέπουμε τη Γη σαν «μητέρα» όλων των ανθρώπων. Μια μητέρα που μας έφερε στον κόσμο και μας περιβάλει με στοργή και αγάπη. Η φύση μάς κρατάει στη ζωή, γι αυτό κι εμείς, με τη σειρά μας, πρέπει να φροντίσουμε για την προστασία της.<br />Σήμερα η «Μητέρα Γη», βλέποντας την αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και την τρομοκρατική μόλυνση του περιβάλλοντος, μας λεει: «Παιδιά μου, δεν βλέπετε τι κάνετε; Αν συνεχίσετε έτσι, θα καταστρέψετε τον πλανήτη σας».<br /><br />Μέχρι πριν από λίγο καιρό, η «Μητέρα Γη» ήταν υπομονετική με τα κακομαθημένα παιδιά της και συγχωρούσε την κακή συμπεριφορά τους.<br />Τώρα, όμως, που έχουμε χάσει κάθε έλεγχο μας βάζει όρια. Μας στέλνει αμέτρητα σήματα κινδύνου, τα οποία δεν πρέπει να παραβλέπουμε. Δεν μπορούμε να εξακολουθήσουμε να επιδεικνύουμε ανευθυνότητα και να εκμεταλλευόμαστε αλόγιστα τους φυσικούς πόρους για δικό μας όφελος. Αυτός ο πλανήτης είναι το σπίτι μας και δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που θα έβαζε φωτιά στο σπίτι του για να ζεσταθεί ο ίδιος.<br />Πού θα πάμε αν καταστραφεί ο πλανήτης μας; Στη Σελήνη;</div><div><br /><em>Έλα ντε; Πού θα πάμε; Και να υπήρχε ζωή στη σελήνη, παει κι έρχεται, μα δεν υπάρχει! </em><em>Έτσι δεν είναι; Ή κάνω λάθος;.<br />Και «φτιαχτή – ψεύτικη» ζωή να σκέφτηκαν να κάνουν στη σελήνη, για τους άκρως ευνοούμενους (ε, αυτό έλειπε να τα κάνουν για μένα και για σένα), θα τους βγει κούκος κι αηδόνι επομένως συμφέρει να συμμαζευτούν και να λάβουν μέτρα για να βοηθήσουν ετούτο εδώ τον πλανήτη...<br /><br /></div></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8148099435858121366?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-9457974409993864512008-02-26T16:31:00.005+01:002008-02-27T12:55:47.340+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8QxgV5YcqI/AAAAAAAAAgg/Lw6A5Th6R64/s1600-h/aniston.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171312703831569058" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8QxgV5YcqI/AAAAAAAAAgg/Lw6A5Th6R64/s320/aniston.jpg" border="0" /></a><br />Το έλεγα εγώ και με κορόιδευαν!<br />«Τι πολλά ξέρεις...», μου έλεγαν ειρωνικά και νά που τώρα το κάνει η Jennifer Aniston!<br />Βάζει, λεει, <a href="http://starlounge.msn.se/article.cfm?objectid=19799">τα ωάριά της σε κατάψυξη </a>για να γίνει μητέρα αργότερα διότι ακόμα, λεει, δεν βρήκε τον πρίγκιπα της ζωής της!<br /><div>Μάλιστα! Κι έχοντας έτσι ρεζέρβα τα παγωμένα της ωάρια έχει τακτοποιήσει και το θέμα αυτό και δε βιάζεται.... και στα 50 της μπορεί τώρα να γίνει μητέρα!<br /><br />Άνω των 30 ετών πλέον η ικανότητα της γυναίκας για «παραγωγή ανθρώπου» μειώνεται! Τα ωάρια αδυνατούν και, μη βρει η κοπέλα όποιον κι όποιον, πάνω στην βιασύνη της, και αραδιάσει 2-3 πιτσιρδέλια και μετά να ψάχνεται στα δικαστήρια για χωρισμούς και για το ένα και για το άλλο...<br /><br />Όταν εγώ το έλεγα στα θηλυκά του οικογενειακού μου κύκλου μ’ έβλεπαν σαν εξωγήινη και ο καιρός συνεχίζει να τρέχει ενώ ο αριθμός στην οικογένειά μου παραμένει ο ίδιος!<br />Υπογεννητικότητα έχει πέσει στο Μελετλιδέηκο!<br /><br />Και το άλλο;<br />Παλιά, μεταξύ σοβαρού και αστείου και λόγω της δυσκολίας άμεσα να ενημερωνόμαστε μεταξύ μας τα 100 άτομα της οικογένειας, πρότεινα να ξεκινήσουμε ένα είδος newsletter με νέα από όλες τις υποοικογένειες Μελετλίδη...<br />Γέλαγε, τότε, σαρκαστικά ο συχωρεμένος, τώρα, ανιψιός μου Ιορδάνης.<br /><br />«Ε, ρε φαντασμένη», μου ‘λεγε και νά που σήμερα όντως μαθαίνουν τα νέα μου μέσω του blog! </div><div><br />Το να είσαι κάποια βήματα μπροστά από τα γεγονότα είναι καλό αλλά το να είσαι πολλά βήματα μπροστά επιφέρει πολλές φορές προβλήματα και κάπου εκεί έχω κάνει σφάλματα εγώ κατά καιρούς.... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-945797440999386451?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-7736795022716759472008-02-25T22:25:00.009+01:002008-02-26T16:52:02.529+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8Myp15YcmI/AAAAAAAAAgA/Zl_dpqwbLvk/s1600-h/make+my+day.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171032491575243362" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8Myp15YcmI/AAAAAAAAAgA/Zl_dpqwbLvk/s320/make+my+day.jpg" border="0" /></a><br /><div>«Επιτέλους βρήκα δυο blogs από Ελλάδα», λέει με ευχαρίστηση η σουηδή <a href="http://blogg.marlenes.nu/2008/02/vackra-ord.html">Marlene</a> και εννοεί το δικό μου και της Ingabritt Τομπουλίδου, <a href="http://greklandnu.blogspot.com/">Aktuellt i Grekland = Επίκαιρα στην Ελλάδα<br /></a><br />Όπως εγώ είμαι ελληνίδα στην Σουηδία και γράφω για Έλληνες η Ingabritt είναι σουηδέζα στην Ελλάδα (συγκεκριμένα στη Νάουσα) και γράφει για σουηδούς. Έχουμε και κάποια άλλα κοινά αλλά δεν είναι το θέμα μας...<br /><br />Η Marelen λοιπόν θέλησε να μας απονέμει έναν τιμητικό τίτλο που λέγεται <span style="color:#ff0000;">”<span style="font-size:130%;">you</span> make my day <span style="font-size:130%;">award</span>”<br /></span><br />Ένα Award εξοικονομήσαμε λοιπόν!<br />Καλό κι αυτό!<br /><br />Σ’ ευχαριστώ Marlene, TACK SÅ MYCKET!<br />You really made my day today και εύχομαι να συνεχίζω να σου τη φτιάχνω τη μέρα!</div><div> </div><div>Και η Marlene από το Göteborg της Σουηδίας και η Ingabritt από τη Νάουσα ξέρουν ελληνικά! <span style="font-size:78%;">(είναι παντρεμένες με Έλληνες και ίσως είναι από την περίπτωση που έλεγα τις προάλλες... </span><span style="font-size:78%;">. <a href="http://greklandnu.blogspot.com/">τα καλά ελληνόπουλα επέλεξαν σουηδέζες)</a>... ςςςςςς... μη μας ακούσουν ;-)<br /></span><br />Και υπόσχομαι ότι θα το διαβιβάσω κι’ εγώ σε άλλα blogs που φτιάχνουν την δική μου μέρα/διάθεση και αυτά είναι: <a href="http://www.oraelladas.gr/">ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ</a>, <a href="http://fourtounastoaigaio.blogspot.com/">Φουρτούνα στο Αιγαίο </a>και <a href="http://mastektomi.blogspot.com/">Sweet December</a>!<br /><br />Να, κάτι τέτοια με προβληματίζουν και με βάζουν σε δίλημμα – κι άλλα blogs μ’ αρέσουν αλλά δε γίνεται να απονέμω τον τιμητικό τίτλο σε όλα... </div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-773679502271675947?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-70214998849755163212008-02-25T00:01:00.002+01:002008-02-25T00:06:52.002+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8H4VV5YclI/AAAAAAAAAf4/kHCVdoo5ATI/s1600-h/Dalai-Lama-Gabriel-Ortega-Berger-best-picture-gallery.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170686892736803410" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R8H4VV5YclI/AAAAAAAAAf4/kHCVdoo5ATI/s320/Dalai-Lama-Gabriel-Ortega-Berger-best-picture-gallery.jpg" border="0" /></a>....σαν συνέχεια από το προηγούμενο post!<br /><br /><strong>Ερώτηση:</strong><br />Όπως λεει ένας ύμνος του Γερμανού ποιτή του 17ου αιώνα Πολ Κερχαρντ «Η ανησυχία, οι στενοχώριες και τα βάσανα /δεν φτάνουν στο Θεό/ μόνο την προσευχή μας ακούει Εκείνος». Συνήθως όταν ανησυχούμε, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα...<br /><strong><br />Απάντηση:<br /></strong>Μου άρεσαν πολύ αυτοί οι στίχοι και το νόημά τους.<br />Εμείς πιστεύουμε ότι όταν αυτό που μας προβληματίζει μπορεί να λυθεί, δεν υπάρχει λόγος να απελπιζόμαστε.<br />Όταν δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα, τότε και πάλι δεν βοηθά η απόγνωση. Γιατί θα πρέπει να ανησυχούμε όταν ένα πρόβλημα μπορεί να λυθεί;<br />Όταν υπάρχει λύση δεν χρειάζεται να φοβόμαστε.<br />Από την άλλη, όταν κάτι είναι οριστικό και αμετάκλητο, θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση και να αποδεχτούμε την κατάσταση. Δεν ωφελεί σε τίποτα να ανησυχούμε. Το μόνο που καταφέρνουμε με τις ανησυχίες είναι να σπαταλάμε τη δύναμή μας.<br />Η συμβουλή που δίνω εγώ είναι: «Να ελπίζεις για το καλύτερο και να είσαι προετοιμασμένος για το χειρότερο».<br />Άλλωστε, εμείς οι βουδιστές πιστεύουμε στο κάρμα, «στη σχέση αιτίας – αποτελέσματος».<br />Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις, κάθε φορά που σε βρίσκει ένα μεγάλο κακό, ότι η αιτία για τα βάσανά σου είναι τα προηγούμενα λάθη σου.<br />Έτσι παύεις να είσαι αμέτοχος και αναλαμβάνεις την ευθύνη για το πεπρωμένο σου.<br />Αυτή η αντίληψη μπορεί να βοηθήσει πολύ τους ανθρώπους να νικήσουν το φόβο και την απελπισία...<br /><br /><em>Μ’ αρέσει ο κύριος... όχι πως αυτά που λεει δεν τα ‘ξερα (γι αυτό άλλωστε ψάχνω την αιτία του καρκίνου) αλλά ίσως εμπεδώνουν καλύτερα - περισσότερο!</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7021499884975516321?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-81385664604722884382008-02-23T11:39:00.007+01:002008-02-24T23:10:33.106+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7_6k15YckI/AAAAAAAAAfw/Egli3zitkn4/s1600-h/P1140045-kefali.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170126408094609986" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7_6k15YckI/AAAAAAAAAfw/Egli3zitkn4/s320/P1140045-kefali.JPG" border="0" /></a><br /><div>Διαβάζω ένα βιβλίο που μου ‘φεραν στα γενέθλια και βρίσκομαι σε διαλογισμούς...<br />Λέγεται «Συμπόνια και σοφία» και είναι αποσπάσματα από συνεντεύξεις που έχει πάρει η Felizitas von Schönborn από τον Δαλάι Λάμα η οποία και γράφει το συγκεκριμένο βιβλίο που είναι από τις εκδόσεις «Κριτική»<br /><br />Θα ήθελα να παραθέσω μερικά κομμάτια εδώ - αυτά που μέχρι στιγμής με εντυπωσίασαν περισσότερο αν και πολύ δύσκολο επειδή είναι πολλά τα σημεία που με βάζουν σε διαλογισμό και σκέψη...<br /><br /><strong>Ερώτηση:</strong> πιστεύετε ότι η συνάντηση των θρησκευτικών αρχηγών στην Ασίζη το 1986, με πρωτοβουλία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β´, και η κοινή προσευχή τους για την παγκόσμια ειρήνη είναι απόδειξη ότι οι θρησκείες μπορούν πράγματι να συνεργαστούν;<br /><br /><strong>Απάντηση: α</strong>) ...όλες οι θρησκείες έχουν την ίδια αποστολή: το καλό της ανθρωπότητας!<br /><em><br />Να, όμως, που εις το όνομα της θρησκείας γίνονται οι περισσότεροι πόλεμοι...</em><br /><br /><strong>β)</strong> ... κάποιοι γοητεύονται από την διδασκαλία του χριστιανισμού για έναν Θεό-Δημιουργό και Πατέρα των πάντων ενώ άλλοι στρέφονται στο βουδισμό γιατί τους αγγίζει περισσότερο η ιδέα του ανθρώπου που είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του.<br /><br /><em>Αυτό έλειπε ένα Θεούλης να τους προλαβαίνει όλους από την μια άκρη του κόσμου μέχρι την άλλη...</em><br /><br /><strong>γ)</strong> ... οι θρησκευτικές παραδόσεις μπορούν να συνυπάρξουν. Δεν πρέπει να πολεμούν η μια την άλλη αλλά ούτε και να γίνουν ένα!<br /><br /><em>Σεβασμός λοιπόν στα πιστεύω του άλλου με οποιονδήποτε τρόπο κι αν πιστεύει...</em><br /><br /><strong>Ερώτηση:</strong> είναι εντυπωσιακό το πόσο διαφορετικά παρουσιάζονται ο Ιησούς και ο Βούδας Γκαουτάμα. Ο Βούδας κάθεται χαμογελαστός σε ένα λωτό ενώ ο Ιησούς, προσωποποίηση του πόνου, κρέμεται από έναν ξύλινο σταυρό...<br /><strong><br />Απάντηση:</strong> θα μπορούσα να πω ότι η διαφορά οφείλεται στο ότι ο Βούδας ήταν ένας αγαπητός πρίγκιπας ενώ, αντίθετα, ο Ιησούς είχε ξεσηκώσει τους εβραίους ιεράρχες και τους Ρωμαίους εναντίον του. Άρα, λοιπόν, προέρχονται από διαφορετικές τάξεις...<br /><em><br /></em></div><div><em>Μόλις το διάβασα αυτό ένα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στα χείλη μου, περίπου σαν αυτό στην φωτογραφία, και δεν θα ‘θελα ποτέ μα ποτέ να σβήσει - θέλω να το κουβαλώ μαζί μου παντού και πάντα...<br /><br />Επιτρέπεται να γουστάρω τον χαμογελαστό Βούδα περισσότερο από τον μαρτυριάρη τον Ιησού;<br /></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8138566460472288438?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-82967384076598231262008-02-21T16:45:00.010+01:002008-02-21T20:17:48.983+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R72dBF5YcjI/AAAAAAAAAfo/kGTJqQSkkyU/s1600-h/229.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169460589379482162" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R72dBF5YcjI/AAAAAAAAAfo/kGTJqQSkkyU/s320/229.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η μικρούλα <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/02/blog-post.html">ελληνίδα, Ζωή</a>, από το «lost and found» της Lufthansa στην Φρανκφούρτη, με στενοχώρησε σήμερα!<br />Λυπήθηκε που δεν βρέθηκε η φωτογραφική κάμερα που είχα ξεχάσει στο αεροπλάνο, από Νέα Υόρκη για Φρανκφούρτη, στο πρόσφατό μου ταξίδι.<br /><br />Δε βαριέσαι για την μηχανή, ας την χαρεί αυτός που την πήρε, αλλά τις φωτογραφίες από το τελευταίο μου βράδυ στην Νέα Υόρκη και από την εκδήλωση στο Queens Theatre, χίλιες και μια μηχανές δεν τις αναπληρώνουν!</div><div><br />Είχα παει με την συντοπίτισσα και αναγνώστριά μου, Ιωάννα από την Αστόρια, να δούμε το χορευτικό συγκρότημα <a href="http://www.kyklos-dance.gr/">«Ο κύκλος»</a> που είχε πάει από την Θεσσαλονίκη στην Νέα Υόρκη για μια παράσταση και οι φλασίες μου, στο θέατρο, η μια την άλλη διαδέχονταν!<br /><br />Την ανιψιά μου την Βέρη, κόρη ενός ιερέα εξαδέλφου μου, ήξερα ότι θα την έβλεπα στο χορευτικό επειδή όμως αυτή δεν το ήξερε έπαθε την φλασιά της βλέποντάς με και την μετέδωσε και σε μένα!<br />Πριν ακόμα συνέλθω από την πρώτη έκπληξη βλέπω την Ιωάννα να αγκαλιάζει και να μιλά σ’ έναν τύπο που τελικά ήταν ένας συχωριανός μας, ο Νίκος Καλογιαννίδης, που επίσης ανήκε στην ομάδα και παθαίνω κι εκεί άλλη μια φλασιά!<br />Καλά για τον Νϊκο δεν το συζητώ – αυτού του ερχόταν ευκολότερο να πιστέψει πως ο ίδιος βρισκόταν στην Στοκχόλμη και όχι εγώ στην Νέα Υόρκη...<br /><br />Και μιλώντας εγώ με τον Νίκο έρχεται ένας κύριος από το ίδιο γκρουπ και μου συστήνεται σαν Γιώργος Πεγκλίδης!<br />Το όνομα Πεγκλίδης παλαιότερα έχει αφήσει ιστορία στο γυμνάσιο των Κάτω Πορροίων Σερρών, όπου πήγαινα κι εγώ, και αναπόφευκτα ξεφώνησα «Πεγκλίδης λεγόταν ο μαθηματικός μου στο γυμνάσιο!¨<br />«Ε, ο πατέρας μου θα ‘ταν», άκουσα τον Γιώργο να λεει... Ε ΟΧΙ άλλη έκπληξη, βρε παιδιά, δεν την αντέχω!!!<br />Τρίτωσε το «κακό!»<br /><br />Και στα παρασκήνια του θεάτρου πάνω στις χαρές και στις φλασιές μας βγάλαμε φωτογραφίες ένα σωρό με τους πέντε: εμένα, την Ιωάννα, την Βέρη, τον Νίκο και τον Γιώργο Πεγκλίδη... που ποιος ξέρει αυτή τη στιγμή πού βρίσκονται!<br /><br />«Πω, πω θα τις δείξω στον πατέρα μου.... άσε που φοβάμαι μη βάλει και τα κλάματα» έλεγε ο Γιώργος για τον 75άχρονο, τώρα, πατέρα του!<br /><br />Ω, ναι την θυμάμαι την ευαισθησία του Πεγκλίδη εγώ!<br />Παρά τις αρνητικές εμπειρίες άλλων μαθητών του εγώ θυμάμαι τα υγρά του μάτια την ημέρα της αποφοίτησής μου από το γυμνάσιο, την ημέρα του αποχωρισμού της τάξης μου! Το 1973 ήταν; Ούτε που θυμάμαι...<br />(δεν θυμάμαι καν την χρονιά που αποφοίτησα από το γυμνάσιο... αλλά άλλο καπέλο αυτό!)<br /><br />Τον έβλεπα σαν κηδεμόνα εγώ τον Κύριο Χρίστο Πεγκλίδη και τον αγαπούσα - τον αγαπούσα με ιδιαίτερο τρόπο!<br />Πόσο λυπάμαι που δεν μπόρεσα να του δώσω την χαρά που έφερε η συνάντηση του γιου του με μια παλιά του μαθήτρια από Στοκχόλμη, στην Νέα Υόρκη....<br /><em><br />Η φωτογραφία, με τον ποντιακό χορό, είναι από την σελίδα του χορευτικού συγκροτήματος <a href="http://www.kyklos-dance.gr/kyklos/?nav=drasthriotites&amp;x=4&amp;id=50&amp;">ΚΥΚΛΟΣ</a></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8296738407659823126?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-92204502774132591592008-02-20T07:37:00.009+01:002008-02-21T00:34:38.926+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7vL3l5YcfI/AAAAAAAAAfI/LEFlKshayxk/s1600-h/NEA+YORKH+117.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168949153263809010" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7vL3l5YcfI/AAAAAAAAAfI/LEFlKshayxk/s320/NEA+YORKH+117.jpg" border="0" /></a>Δεν είναι δυνατόν, βέβαια, να ξεχάσω να γράψω για τον Θέμη Λαζαρίδη (στην φωτογραφία) που γνώρισα στην Νέα Υόρκη, αυτόν που μόλις διάβασε ότι <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/01/blog-post_9704.html">επρόκειτο να ταξιδέψω </a>για εκεί μου έστειλε mail να βρεθούμε για καφέ!<br /><br />Και βρεθήκαμε - όχι για καφέ αλλά για ψάρι στο Elias corner, στην Astoria.<br /><br />Είχα διαβάσει νωρίτερα για τους αγώνες του όσον αφορά το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας και λίγο πολύ ήξερα το θέμα της συζήτησης αλλά ο πόντιος, ο Θέμης μας, μ’ έχει αφήσει άναυδη που επιμένει στην αλλαγή του συστήματος και που δεν πτοείται από το «ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη!»<br /><br />«Δεν γίνεται να αλλάξεις ολόκληρο σύστημα - δεν γίνεται να αλλάξεις τον έλληνα και την νοοτροπία του», επέμενα να του λεω εγώ διότι μιλούσα από εμπειρία!<br /><br />Εγώ άντεξα τρία χρόνια να προωθώ τα εκλεκτά ελληνικά κρασιά στην αγορά της Σουηδίας – από δική μου πρωτοβουλία, έτσι, για την ΕΛΛΑΔΑ ρε ΓΑΜΩΤΟ, που λεμε, αλλά ο Θέμης επέμενε ότι θα αντέξει στον δικό του Γολγοθά για δέκα χρόνια!<br /><br />Μακάρι!<br />Εγώ το μόνο που του εύχομαι είναι ΚΟΥΡΑΓΙΟ!<br /><br />Αν και φοβάμαι ότι πολλά δεν θα καταφέρει είμαι, ωστόσο, σίγουρη ότι έναν λίθο, για τα θεμέλια της ριζικής αλλαγής του ξεφτίλα συστήματος που μόνο στην χώρα μας βλέπεις, θα ρίξει!<br />Είθε Θέμη οι λίθοι σου να ‘ναι περισσότεροι!<br />Πολύ περισσότεροι από έναν!<br /><br />Μπείτε οι ίδιοι στο blog που διατηρεί, στο <a href="http://greekuniversityreform.wordpress.com/">GREEK UNIVERSITY REFORM FORUM </a>όπου καθημερινά γράφει σχετικά με το θέμα και όπου επίσης σχολιάζουν άλλοι επιστήμονες και μη.<br /><br />Α, ξέχασα να συστήσω τον Θέμη – γεννήθηκε κάπου κοντά στην Θεσσαλονίκη, σπούδασε εκεί αλλά εδώ και 20 χρόνια ζει στην Νέα Υόρκη και σήμερα εργάζεται σαν αναπληρωτής καθηγητής χημείας σε πανεπιστήμιο κάπου στο Harlem της Νέας Υόρκης.... sorry αν δεν τα λεω «όπως πρέπει» Θέμη...<br /><br /><em><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7vMqV5YciI/AAAAAAAAAfg/FOqmbiB7kpQ/s1600-h/NEA+YORKH+111.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168950025142170146" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7vMqV5YciI/AAAAAAAAAfg/FOqmbiB7kpQ/s200/NEA+YORKH+111.jpg" border="0" /></a><br />Και αν πάτε μια βόλτα από το Elias Corner, στο 31 street και 24 avenue στην Astoria αν θυμάμαι καλά, προσέξτε το μηχάνημα αυτό στην φωτογραφία που μου θύμισε τα παλιά καλά χρόνια – μεταξύ άλλων έχω κάνει και σερβιτόρα, στην Σουηδία, κάποτε... και ξέρω από τέτοιες αντίκες!</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-9220450277413259159?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-35479840500289451892008-02-19T21:35:00.004+01:002008-02-21T16:56:50.110+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7s93F5YceI/AAAAAAAAAfA/dXn2aXWmHgI/s1600-h/n507822258_109515_4651.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168793014022730210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7s93F5YceI/AAAAAAAAAfA/dXn2aXWmHgI/s320/n507822258_109515_4651.jpg" border="0" /></a><br /><div>Σ' έναν αναγνώστη μου θέλω να δώσω όλα μου τα συγχαρητήρια επειδή στην ηλικία των 57 προσπαθεί να μάθει τον κόσμο του υπολογιστή και το χάος του internet.<br /><br />Διαβάζοντας το κειμενάκι που σήμερα μου έστειλε με mail: <span style="color:#cc0000;">jia sou simela mou ti kanis ise kala kathe mera diava zo to blog mou aresoun kai emis kala ixa ligo gripi jia fto den akoustika pola filia sagapo poli</span> καταλαβαίνετε ότι ίσως ούτε καν το δημοτικό σχολείο έχει βγάλει!<br />Ή ότι δεν πήγε σε σχολείο εδώ, στην Σουηδία, διότι από εδώ είναι ο συγκεκριμένος αναγνώστης!<br /><br />Δεν γράφω περί τίνος πρόκειται - που κατά καιρούς μου στέλνει κάποια mail - διότι το θέμα δεν είναι το ίδιο το πρόσωπο αλλά η διάθεση και ο αγώνας του για μάθηση και για προσωπική εξέλιξη!<br />Ξέρω ότι κάθεται μπροστά στον υπολογιστή των παιδιών του και μόνος προσπαθεί να μάθει να εξοικειωθεί με το διαδίκτιο!<br /><br />Κάπως έτσι είχα ξεκινήσει κι εγώ πριν περίπου δεκαετίας...<br /><br />Συγχαρητήρια και πάλι καλέ μου αναγνώστη!<br />Κι εγώ σ’ αγαπώ - περισσότερο επειδή δεν τα βάζεις κάτω!!!<br />Συνέχισε τον αγώνα σου και μη ξεχνάς ότι ο δρόμος για την Ιθάκη έχει περισσότερο ενδιαφέρον από την ίδια την Ιθάκη!!!!<br />Fortsätt utvecklingen!!!<br /><br />ΥΓ: λεω μόνο ότι πρόκειται περί γυναίκας κι εμείς οι γυναίκες, πώς να το κάνουμε, ήμαστε περισσότερο θηρία στις αποφάσεις μας!!! Αρκεί να τις παίρνουμε... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3547984050028945189?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-38686155576080372042008-02-18T20:35:00.005+01:002008-02-18T20:51:17.178+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7ngUV5YcdI/AAAAAAAAAe4/QBZ196OeBTA/s1600-h/NEA+YORKH+199-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168408687464182226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7ngUV5YcdI/AAAAAAAAAe4/QBZ196OeBTA/s320/NEA+YORKH+199-1.JPG" border="0" /></a>Στο 72 Street του Queens στη Νέα Υόρκη υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης όπου και εκκλησιάστηκα δυο φορές πρόσφατα που με φιλοξενούσε εκεί κοντά η φίλη και αναγνώστρια Μαίρη.<br /><br />Βλέποντας στην εκκλησία την εικόνα του Αγίου Γεωργίου (στην φωτογραφία) θυμήθηκα την νοητική εικονοπλασία με πολλούς Αη Γιώργηδες που κάποτε έκανα - Διαβάστε πρώτα το <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/06/blog-post_18.html">σχετικό κείμενο </a>για να καταλάβετε την όλη έννοια.<br /><br />Στις 18 Ιουνίου είχα γράψει το κείμενο «και ιεροτελεστία και εικονοπλασία» για το blog μου αλλά πέρασε πολύς καιρός, δεν θυμάμαι πόσος, για να σκεφτώ τον συνδυασμό!<br /><br />Το νοσοκομείο που είχα κάνει την μαστεκτομή πέρυσι τον Μάρτιο λέγεται Sant Görans που ερμηνεύοντάς το στα ελληνικά σημαίνει ακριβώς Άγιος Γεώργιος!<br /><br />Θυμάμαι πόσο είχα ανατριχιάσει όταν συνδύασα τους Άγιους Γεώργηδες, της εικονοπλασίας μου, που τρέχοντας με τα άλογά τους σκότωσαν το θηρίο και το έβγαλαν από μέσα μου με το νοσοκομείο Sant Görans εκεί όπου με εγχείρησαν και έβγαλαν τον όγκο από μέσα μου...<br /><br />Ανατρίχιαζα από φόβο, από χαρά, από ικανοποίηση, από δέος, από ευχαρίστηση...<br /><br />Η Μαίρη έχει γράψει μια ενδιαφέρουσα εκδοχή για τον Άγιο Γεώργιο <a href="http://emerald-ikamada.blogspot.com/2008/02/blog-post_18.html">ΕΔΩ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3868615557608037204?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-7772218186625399262008-02-16T11:58:00.001+01:002008-02-16T12:02:13.215+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7bCOF5YcbI/AAAAAAAAAeo/xR_11FtRJRs/s1600-h/gr%C3%B6n-korth%C3%A5r.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167531169811034546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7bCOF5YcbI/AAAAAAAAAeo/xR_11FtRJRs/s320/gr%C3%B6n-korth%C3%A5r.JPG" border="0" /></a><br /><div>Συνάντησα την Αθηνά τις προάλλες.<br />Από τα μέρη μου είναι κι αυτή και είχαμε καιρό να βρεθούμε αλλά η Αθηνά είχε ήδη ακούσει για την υπόθεσή μου!<br />Ό,τι γίνεται μαθαίνεται, βλέπετε, κυρίως όταν ο κόσμος είναι μικρός έτσι όπως είναι και οι έλληνες της Σουηδίας όπου όλοι λίγο - πολύ γνωριζόμαστε....<br /><br />«Ε, ρε Συμέλα σε σένα ήρθε κι αυτός ο καρκίνος», είπε μόλις χαιρετηθήκαμε και το ‘λεγε μ’ εκείνο το αληθινό το ενδιαφέρον!<br /><br />Φαίνεται το ενδιαφέρον όταν είναι αληθινό! </div><div>Ω, ναι εγώ το βλέπω καθαρά!<br />Φαίνεται επίσης και όταν είναι φτιαχτό, όταν δηλαδή γίνεται από καθαρή υποχρέωση και όχι από πραγματική έννοια!<br /><br />«Στα δικά σου τα βυζιά έπρεπε να χτυπήσει κι αυτός... βρε Συμέλα και άντρες και γυναίκες συζητούσαμε τα βυζιά σου εκείνα... όλοι για ‘κεινα μιλούσαμε...», συνέχιζε να λεει ειλικρινέστατα!<br /><br />Τι ήθελες, βρε Αθηνούλα, και μου την θύμισε εκείνη την εποχή που ακόμα και των σουηδών τα βλέμματα, που σπάνια δείχνουν θαυμασμό ή ενθουσιασμό, έστρεφαν προς αυτά!<br /><br />Άθελά της η Αθηνά με στενοχώρησε – με πήγε πίσω κάποια χρόνια και μου θύμισε την ομορφιά της θηλυκότητας που προσφέρει ένα όμορφο στήθος...<br /><br />Μου θύμισε το σημαντικό κομμάτι της θηλυκότητάς μου που πριν περίπου ένα χρόνο έμεινε στο νοσοκομείο της Στοκχόλμης, Sant Görans, και που έκτοτε καταβάλλω προσπάθειες να αποφεύγω να το σκέφτομαι για να καταφέρω να μην πτοούμαι από την όλη κατάσταση!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-777221818662539926?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-1183267844479782262008-02-15T10:50:00.004+01:002008-02-15T11:10:08.967+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7Vgr15YcaI/AAAAAAAAAeg/pQMUur5U6nY/s1600-h/NEA+YORKH+077-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167142453795910050" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7Vgr15YcaI/AAAAAAAAAeg/pQMUur5U6nY/s320/NEA+YORKH+077-1.JPG" border="0" /></a><br />Τελικά και ζελέ καραμελίτσες σε σχήμα καρδιάς μου φέρανε χθες και sms με βαλεντίνικες ευχές φτάσανε στο κινητό μου και λουλούδια, έστω ιντερνετικά, μου στείλανε και ΟΛΑ αυτά από γυναίκες!<br />Καλέ που είναι αυτοί οι άντρες;<br />Πού πήγαν όλα τα καλά μας παιδιά;<br /><br />Και σκέφτηκα, για άλλη μια φορά, αυτά που σκεφτόμασταν παλιά τότε που σαν νέες ψάχναμε για άνδρα, για έλληνα άνδρα στην Σουηδία, για να κάνουμε κι εμείς οικογένεια αφού, υποτίθεται, αυτός είναι ο σκοπός μιας κοπέλας...<br /><br />Το πιστεύετε ότι οι έλληνες άνδρες απέρριπταν τις ελληνίδες; Τις, κατά τα λεγόμενα, δυναμικές γυναίκες;<br /><br />Σήμερα έχουμε φτάσει στην φάση του "αν είναι να έρθει θα έρθει κι αν δεν θέλει να έρθει έχουμε ήδη μάθει να ζούμε και μόνες" αλλά θυμάμαι ότι τον καιρό εκείνο μ' ενοχλούσε κάπως να βλέπω τον έλληνα να προτιμά την σουηδέζα άσχετα αν αυτή ήταν δυναμική!<br />Και με λίγα λόγια θα σας εξηγήσω τον λόγο της τότε κατάστασης!<br /><br />Ο έλληνας είχε έρθει στην Σουηδία τότε παίρνοντας μαζί του την ελληνική νοοτροπία να προορίζουν την γυναίκα για την κουζίνα, για την γέννα των παιδιών τους κλπ., τα ξέρετε!<br />Έχοντας σαν πρότυπο την μάνα ή την θειά τους ονειρεύονταν την ελληνίδα σαν την κλασική εκείνη νοικοκυρούλα που θα του μαγείρευε και θα του έραβε τις τρύπιες του κάλτσες!<br />Και μια εργαζόμενη ελληνίδα με φιλοδοξίες για καριέρα ήταν γι αυτόν ένα είδος απειλής! Ήταν μια απειλή για το κατεστημένο της εικόνας του ΑΝΤΡΑ και της ΓΥΝΑΙΚΑΣ που κουβάλαγε μαζί του στην βαλίτσα!<br /><br />Την δε εργαζόμενη και φιλόδοξη σουηδέζα, βαδίζοντας σύμφωνα με την σουηδική «μοντέρνα» νοοτροπία, την θεώρησε σαν κάτι το φιλολογικό και προτίμησε αυτήν αν και απελευθερωμένη καριερίστας!<br />Κι έβλεπες τότε τα «καλά» μας ελληνόπουλα να κυκλοφορούν με σουηδέζες, να σπιτώνονται μ’ αυτές και ν’ απορρίπτουν τις «καλές» ελληνοπούλες!<br /><br />Και το αστείο είναι ότι κοντά στις σουηδέζες και να μαγειρεύουν έχουν μάθει τα ελληνόπουλά μας και να ξεσκατώνουν τα μωρά τους κλπ., κάτι που κοντά σε μια ελληνίδα δεν επρόκειτο να μάθουν!<br /><br />Αυτά τα λίγα για τις δεκαετίες του 70 και 80 - εύχομαι τώρα να έχουν αλλάξει τα πράγματα αλλά πολύ φοβάμαι πως η ιστορία συνεχίζεται αλλά με μια διαφορετική, πιο μοντέρνα, εκδοχή!<br /><br />Γι' αυτά άλλη φορά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-118326784447978226?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-69422700066921260122008-02-14T10:11:00.003+01:002008-02-16T12:03:33.848+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7QGkV5YcZI/AAAAAAAAAeY/GckFElet2Gk/s1600-h/FPA-JULBORD+012-2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166761893923680658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7QGkV5YcZI/AAAAAAAAAeY/GckFElet2Gk/s320/FPA-JULBORD+012-2.JPG" border="0" /></a><br /><div>...που δεν έχουμε να λάβουμε ούτε ένα τριαντάφυλλο!<br />Ούτε καν μια καραμέλα για να γλυκάνει η ψυχούλα μας...<br />Τι κρίμα - τι απογοήτευση!<br /><br />Από την μια σκέφτομαι σαν καταναλωτής και τέτοιες «αμερικάνικες» καταναλώσεις με εκνευρίζουν αφάνταστα κι από την άλλη σκέφτομαι σαν έμπορας (υπήρξα και τέτοια) και υποστηρίζω την υπερπαραγωγή και την υστερική κατανάλωση, έτσι, για να προχωράει η οικονομία αν πράγματι είναι αυτό που μια χώρα χρειάζεται για να ευδοκιμήσει...<br /><br />Παλιά ήμουν κι εγώ μια από τις τρελές καταναλώτριες, πάντα στην τελευταία λέξη της μόδας, αλλά τα τελευταία χρόνια, κυρίως τον τελευταίο χρόνο, έχω γίνει η χειρότερη.<br />Χαίρι δεν έχουν από μένα οι παραγωγοί πχ. αρωμάτων και χρωμάτων, καλλυντικών, κοσμημάτων κλπ. - τον τελευταίο μήνα όμως ξανάρχισα να ψάχνω κάποια απ' αυτά... μπα, δεν νομίζω να κρατήσει για πολύ αυτή η ανεξήγητη αλλαγή μου!<br /><br />Έτσι, λοιπόν, και με τα δισεκατομμύρια τριαντάφυλλα που καταναλώνονται σήμερα αλλά και με τις άλλες τόσες, και ακόμα περισσότερες, άνοστες ζελέ καραμέλες για να δείξουμε την αγάπη μας θαρρείς και άλλος τρόπος δεν υπάρχει για κάτι τέτοιο!<br /><br />...λες να αισθάνομαι το σύνδρομο της αλεπούς που όταν δεν έφτανε στα σταφύλια τα ‘λεγε άγουρα - ίσως να ‘ναι κι έτσι...<br />Μη ξεχνάμε, ωστόσο, πόση αλήθεια υπάρχει σ’ αυτό που μου λεει μια φίλη με mail: μη στεναχωριέσαι Συμέλα, κι αυτοί που πάνε λουλούδια αυτή τη μέρα μακάρι νάταν αληθινοί...</div><div></div><div>Αλλά από συνήθεια ας το ευχηθώ κι αυτό: <span style="color:#ff6600;"><strong>Happy Valentine´s Day</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6942270006692126012?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-32579477633588534062008-02-13T09:20:00.004+01:002008-02-13T09:31:56.726+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7KpKF5YcXI/AAAAAAAAAeI/neBUAPYAgGs/s1600-h/Diabase.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166377713394020722" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7KpKF5YcXI/AAAAAAAAAeI/neBUAPYAgGs/s320/Diabase.jpg" border="0" /></a>Σε περίπτωση που δεν βλέπετε το κείμενο πατήστε την εικόνα να διαβάσετε κάτι που μου έχει στείλει φίλος και αναγνώστης από Θεσσαλονίκη.<br /><br />Βλέπετε πόσο η συνήθεια μας τυφλώνει και μας κάνει να πιστεύουμε ότι μόνον όπως τα γνωρίζουμε τα μπορούμε...<br />Εγώ το διάβασα το ίδιο γρήγορα όπως θα διάβαζα το κανονικό κείμενο! <div>Το ξέρω ότι κι εσείς το ίδιο θα κάνετε!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3257947763358853406?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-39098938753526284802008-02-12T12:50:00.000+01:002008-02-13T00:41:29.187+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7GJcV5YcRI/AAAAAAAAAdY/6AM6t0ZxjRY/s1600-h/DSCN2350.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166061367577833746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7GJcV5YcRI/AAAAAAAAAdY/6AM6t0ZxjRY/s320/DSCN2350.JPG" border="0" /></a>Είμαι σίγουρη ότι έχετε ακούσει για το <a href="http://www.icehotel.se/">icehotel,</a> στο Jukkasjärvi, στα Kiruna – κάπου ψηλά στην Σουηδία και κοντά στην Νορβηγία και Φιλανδία.<br />Μιλάμε για πολύ κοντά στον βόρειο πόλο και λυπάμαι που ακόμα δεν έχει φτάσει η χάρη μου εκεί.<br />Το θέλω όμως και με την πρώτη ευκαιρία θα παω...<br /><br />Η χάρη μου, ωστόσο, έχει φτάσει στο icebar... αφού είναι εδώ, δίπλα μου, στην Στοκχόλμη.<br /><br />Την ημέρα των <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/02/blog-post_06.html">γενεθλίων μου,</a> παρά το στρες της προετοιμασίας, ήθελα να παω και σε μια ξενάγηση που οργάνωσαν από το ξενοδοχείο <a href="http://www.nordiclighthotel.se/sv/">Nordic Light Hotel</a>.<br />Εκεί είναι και αυτό το μπαρ το κατασκευασμένο από πάγο και το οποίο συνεργάζεται με το icehotel του Jukkasjärvi!<br /><br />Αλλά και με την Absolut vodka αφού ότι πίνεις εκεί μέσα είναι ανακατεμένο με βότκα - ούτε νεράκι είχαν να με δώσουν όταν μπήκαμε εκεί!<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7GMN15YcTI/AAAAAAAAAdo/0EH1oL3p-PE/s1600-h/DSCN2345.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166064417004613938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7GMN15YcTI/AAAAAAAAAdo/0EH1oL3p-PE/s320/DSCN2345.JPG" border="0" /></a><br />Πριν μπεις μέσα στο μπαρ σε ντύνουν και με αυτό το «πάπλωμα», που βλέπετε, αλλά ότι και να σε κάνουν πάνω από μισή ώρα δεν αντέχεις...<br />Ίσα – ίσα να βγάλεις κάποιες φωτογραφίες, έτσι σαν απόδειξη ότι πήγες κι εσύ εκεί, και να πιεις ένα ποτό!<br />Άσε που ανά 45 λεπτά μπαίνει νέα φουρνιά μέσα...<br /><br /><em>Αν καμιά φορά έρθετε στην Στοκχόλμη ψάξτε με να πάμε εκεί...</em><br /><br />Όσο για το ίδιο το ξενοδοχείο είναι μέσα – έξω όπως όλα τα άλλα ξενοδοχεία αλλά μ’ εντυπωσίασε ο φωτισμός του.<br />Ένας από τους στόχους του concept είναι να γίνεται ένα είδος θεραπείας φωτός!<br />Ανάλογα με την ψυχολογική σου κατάσταση επιλέγεις τον φωτισμό στο δωμάτιό σου...<br />Στο δε lobby του ξενοδοχείου ο ελαφρής φωτισμός αλλάζει τα χρώματά του τόσο αργά και μαλακά που αν και δεν αισθάνεσαι την αλλαγή του φωτισμού αισθάνεσαι την αλλαγή της ψυχολογίας σου...<br /><br />Πολλές επενδύσεις, βλέπετε, γίνονται για την ψυχολογία του ανθρώπου!<br /><br />Και το design ήταν αξιόλογο και μου φάνηκε σαν να θέλανε να δώσουν σε νέους καλλιτέχνες την ευκαιρία εκθέτοντας τα έργα τους να αναδειχτούν και αυτοί.<br />Και, προφανώς, να γίνει και η δουλειά πιο φτηνά - και οι δυο πλευρές βολεύονται έτσι...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7GJM15YcPI/AAAAAAAAAdI/F7sZ23s7UUQ/s1600-h/DSCN2343.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166061101289861362" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7GJM15YcPI/AAAAAAAAAdI/F7sZ23s7UUQ/s320/DSCN2343.JPG" border="0" /></a><br /><em>Φωτογραφία 1: με το ποτό μου μέσα σε ποτήρι από πάγο - όλα εκεί μέσα είναι από πάγο! </em><br /><em><br />Φωτογραφία 2: με μια παρέα, αρχιτέκτονες από Τουρκία, που βρήκαμε εκεί - ο ένας γεννημένος εκεί που είχαν γεννηθεί και οι γονείς μου. </em><br /><em><br />Φωτογραφία 3: με τους δυο ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου, που τυχαία βρέθηκαν εκεί, μέσα στο lobby και σ’ ένα φτιαχτό δασάκι από έλατα – το παγκάκι είναι από το γνωστό ξύλο της Σουηδίας furu αλλά είναι fake και μαλακό, το ίδιο και το πάτωμα!<br />(αυτό που φαίνεται δεν είναι πάντα αυτό που βλέπουμε, είναι το σύνθημα αυτής της έκθεσης στο lobby...)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3909893875352628480?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-41659056390956469482008-02-11T11:23:00.000+01:002008-02-11T11:29:55.469+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7AjPF5YcMI/AAAAAAAAAcw/LcmntzI9f-8/s1600-h/tv.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165667514781823170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7AjPF5YcMI/AAAAAAAAAcw/LcmntzI9f-8/s320/tv.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div>Κλείστε την τηλεόραση!<br />Για μια μέρα, έστω.<br />Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.<br />Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας.</div><br /><div>Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.</div><br /><div>Λέμε όχι: Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής. Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ. Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων. </div><div>Στις εκπομπές – σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.<br />Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.<br />Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.<br /></div><div>Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου.<br />Oλοι μας!</div><div></div><br /><div>Υ.Γ1. Αναδημοσιεύεστε το στα blog σας. Στείλτε το, με mail στους γνωστούς σας.<br />Ας τους αποδείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε άλλο τα “σκουπίδια” τους.</div><br /><div></div><br /><div>Υ.Γ2. Προσωπικά την έχω κλείσει εδώ και 5-6 μήνες - ίσως και 7!</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4165905639095646948?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-45465232952108898272008-02-10T21:58:00.001+01:002008-02-13T09:51:54.080+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7KvZF5YcYI/AAAAAAAAAeQ/nYEdg7qeZas/s1600-h/skai-version-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166384568161825154" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R7KvZF5YcYI/AAAAAAAAAeQ/nYEdg7qeZas/s320/skai-version-1.JPG" border="0" /></a><br /><div><div>Πατήστε να δείτε πόσο όμορφα διακόσμισαν το κείμενο που έχω στείλει στο σκάι ράδιο για το αποψινό πρόγραμμα.<br />Αν ήξερα ότι θα το έκαναν έτσι κουκλί θα τους έγραφα ένα καλό κείμενο – δεν το ‘ξερα και έγραψα ένα πολύ πρόχειρο κειμενάκι αλλά με την δουλειά τους έγινε κι αυτό πανέμορφο... ειδικά εκεί με τα ροζ κορδελάκια, πώς το σκέφτηκαν τα παιδιά;<br /><br />Στις 1 απόψε, δηλαδή ξημερώματα Δευτέρας 11 Φεβρουαρίου - σε 2 ώρες από τώρα-, θα συζητούν περίπου 50 bloggers για το μέλλον των blogs κλπ.<br />Ένας από τους 50 είμαι κι εγώ.</div><br /><div></div><br /><br /><div>Διαβάστε στο <a href="http://skai-anemologio.pblogs.gr/">Ανεμολόγιο</a> την εξέληξη της συζήτησης...<br /><br />Καλή μας επιτυχία! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4546523295210889827?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-14089175047764526742008-02-10T13:49:00.000+01:002008-02-10T14:10:11.340+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R670CF5YcKI/AAAAAAAAAcg/zRv5RMEUrL4/s1600-h/KORT-KORT+034-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165334139420307618" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R670CF5YcKI/AAAAAAAAAcg/zRv5RMEUrL4/s320/KORT-KORT+034-1.JPG" border="0" /></a>Με τα γενέθλιά μου τελευταία, όπου λόγω δυσκολίας να απορρίψω μερικούς και να προσκαλέσω άλλους, έγραψα μια <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/02/blog-post_06.html">δημόσια πρόσκληση στο blog μου </a>να έρθει όποιος θέλει, θυμήθηκα το εξής:<br /><br />Πριν μερικά χρόνια η απογευματινή σουηδική εφημερίδα <a href="http://www.expressen.se/">Expressen</a> ήθελε να κάνει ένα ρεπορτάζ με θέμα τις διαφορές των λαών στην διατροφή και ήθελαν να δουν πώς τρωμε κι εμείς, οι έλληνες.<br /><br />Ήρθαν λοιπόν στο σπίτι μου ο δημοσιογράφος και ο φωτογράφος της εφημερίδας, φάγαμε τα εδέσματα που επί 4-5 ώρες μαγείρευα, είπαμε, γελάσαμε και την επόμενη μέρα διαβάσαμε στην εφημερίδα τα παινέματά τους για την ελληνική κουζίνα και τις τεράστιες διαφορές μεταξύ ημών και υμών...<br />Μεταξύ άλλων όμως διαβάσαμε και το εξής:<br />«Η ελληνίδα Συμέλα Μελετλίδου ´κλαιει´ για τα άδεια ψυγεία των σουηδών στα οποία υπάρχει ίσως λίγο ´μουχλιασμένο´ βούτυρο ίσως και λίγο τυρί...».<br /><br />Ομολογώ ότι ντράπηκα όταν το διάβασα!<br />Όχι, δεν φταιει ο δημοσιογράφος διότι έτσι ακριβώς του το ‘πα του ανθρώπου – όχι πως δεν ισχύει κιόλας διότι τέτοια ψυγεία πραγματικά έχω δει σε πολλά σουηδικά σπίτια – αλλά, να πάρει η ευχή, μεταφρασμένο στην σουηδική γλώσσα ακούγεται τρομερό... τραγικό!<br /><br />Κάτι σαν να μου δημιουργούσαν ψυχικά τραύματα, τα κενά τους ψυγεία, κάτι σαν να θρηνούσα τους πεινασμένους σουηδούς, κάπως έτσι...μυστήρια ακούγεται!!!<br /><br /><br /><strong><span style="color:#009900;">50 ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΩ...</span></strong><br /><br />Στο ίδιο ρεπορτάζ είχαν γράψει και το εξής:<br /><br />«.... ακόμα και 50 άτομα να επισκεφτούν την Συμέλα, τελείως απρόβλεπτα, με γεμάτη κοιλιά θα φύγουν απ αυτήν...»<br /><br />Και αυτό του το ‘πα - Ασφαλώς και δεν έγραψε κάτι που δεν είχε ειπωθεί!<br /><br />Μετά από εκείνο το ολοσέλιδο ρεπορτάζ κατέφθασαν κάποια γράμματα με πολύ ευχάριστο περιεχόμενο αλλά ένα γράμμα είχε μέσες - άκρες αυτό το περιεχόμενο:<br /><strong>«Ήρθατε εσείς οι ξένοι, πήρατε τις δουλειές μας και πλουτίσατε σε σημείο που μπορείτε ξαφνικά να χορτάσετε και 50 άτομα την στιγμή που εμείς ούτε καν τους εαυτούς μας μπορούμε να χορτάσουμε...»<br /><br /></strong>Δεν πίστευα σ’ αυτά που διάβαζα, δεν πίστευα ότι ένας άνθρωπος θα μπορούσε να γράψει κάτι τέτοιο.<br />Δεν με ενόχλησε ο ρατσισμός του – δεν το πήρα καν έτσι – αλλά λυπήθηκα για την φτώχεια του!<br />Όχι βέβαια για την οικονομική φτώχεια διότι για να γεμίσεις τις κοιλιές των ανθρώπων δεν χρειάζονται πολλά λεφτά – χρειάζονται ωστόσο φαντασία και ευρηματικότητα!<br /><br />Φαντασία, σβελτάδα, ευχάριστη παρουσία και θετικότητα σε οτιδήποτε κάνεις και προσφέρεις είναι τα απαραίτητα μέσα για να γεμίσεις πολλές – πολλές κοιλιές!<br /><div><br />Κρίμα που δεν μπορούσα να του/της τα πω – εκείνο το συγκεκριμένο γράμμα ήταν ανώνυμο! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1408917504776452674?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-47691842058849744462008-02-09T16:14:00.001+01:002008-02-09T16:19:07.466+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R63Dil5YcJI/AAAAAAAAAcY/2uyTvnA9K4E/s1600-h/KORT-KORT+014-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164999346719584402" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R63Dil5YcJI/AAAAAAAAAcY/2uyTvnA9K4E/s320/KORT-KORT+014-1.JPG" border="0" /></a>Με mail, τηλεφωνήματα, e-κάρτες, και sms κατέφθασαν οι ευχές αναγνωστών και φίλων... τι θαύμα αυτή η άμεση και ταχεία ανταπόκριση!<br /><br />Να ‘ναι καλά οι δημιουργοί του blogspot αλλά και η φίλη μου, η Colette, που πριν ενάμιση περίπου χρόνο μ’ άνοιξε τα μάτια και μου ‘μαθε τι εστί blog...<br /><br /><strong>Άλλοι</strong> στενοχωρήθηκαν που δεν προλάβαιναν να πάρουν το αεροπλάνο να έρθουν – μ’ άρεσε ιδιαίτερα αυτό το «συγνώμη» θαρρείς κι ήταν υποχρεωμένοι να έρθουν!!!<br />Σας υπέρ-ευχαριστώ και δημόσια παιδιά – σαν να ήσασταν εδώ!!!<br /><br /><strong>Άλλοι</strong> ζήτησαν, αν γίνεται, να αλλάξει η μέρα διότι Παρασκευές είναι αδύνατον να αφήσουν τις δουλειές τους!<br /><br /><strong>Άλλοι </strong>ρωτούσαν αν, <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/02/blog-post_06.html">σύμφωνα με το post</a>, πράγματι μπορούν να έρθουν... είχε ενδιαφέρον το θέμα και λυπάμαι που δεν υπήρχε κάμερα να έχω κάτι για να ανεβάσω...<br /><br />Και πάνω σ’ όλο αυτό το μπάχαλο, που τελείως ξαφνικά και απρόβλεπτα αποφάσισα να οργανώσω, κατέφθασε και το τηλεφώνημα με μια νέα πρόσκληση!<br /><br />«Ε, αφού πήγες σε αναγνώστριά σου στην Νέα Υόρκη πρέπει να δεχτείς και την δική μας πρόσκληση στην Γερμανία...», επέμενε η Κούλα από το Dortmund!<br /><br />Δελεαστική η πρόσκλησή της, δεν λεω, μα τώρα μόλις επέστρεψα από το προηγούμενό μου ταξίδι!<br /><br />Να συνέλθω πρώτα λίγο Κούλα.... λίγο αργότερα να συναντήσω τον ερχομό της Άνοιξης πιο νότια από την Σκανδιναβία;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4769184205884974446?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-85314454923591330322008-02-09T12:53:00.000+01:002008-02-09T13:35:12.714+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R62dmF5YcII/AAAAAAAAAcQ/Evhf-asjca0/s1600-h/vidarklinik+037.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164957625407271042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R62dmF5YcII/AAAAAAAAAcQ/Evhf-asjca0/s320/vidarklinik+037.jpg" border="0" /></a><span style="color:#009900;"><em>Ο αναγνώστης και φίλος, Γιάννης, από την Θεσσαλονίκη μου έχει στείλει με mail το εξής και προτείνω σε όλους να συμβάλουμε!</em><br /></span><br /><div><div></div><div>Όπως ανάφεραν προχθές οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισµα για όλες τις µεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσµευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ. Το ψήφισµα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός µίας. Guess who?... Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέµßαση στο Σύνταγµα της Χώρας ßλέπε Αρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...<br /><br />Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόµα και των κρατικών καναλιών αναφέραν οτι 2.000 και πλέον στρέµµατα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε µεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήµατα.<br /><br />Οφείλουµε να δείξουµε σε όλα τα κόµµατα οτι δεν είµαστε σύµφωνοι και οτι δεν αδιαφορούµε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών. </div><br /><br /><div>Οι τωρινές117.000 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουµε να τις κάνουµε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοßούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.<br /><br /><a href="http://www.petitiononline.com/forestgr/" target="_blank">www.petitiononline.com/forestgr/</a><br /><br />Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8531445492359133032?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-1905957397419523772008-02-06T21:43:00.000+01:002008-02-07T21:29:01.888+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6ocRpbe2pI/AAAAAAAAAbg/gLEAeSvuBEY/s1600-h/NEA+YORKH+004-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163971012238170770" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6ocRpbe2pI/AAAAAAAAAbg/gLEAeSvuBEY/s320/NEA+YORKH+004-1.JPG" border="0" /></a>Άσχετα με το <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/02/1954.html">πότε ακριβώς γεννήθηκα </a>δηλωμένη, πάντως, είμαι στις 7 Φεβρουαρίου του 1954 και κάθε χρόνο τέτοια μέρα με πιάνει θλίψη!<br />Α, μπα, όχι επειδή γερνάμε – άλλωστε τον εαυτό μου τον γουστάρω περισσότερο σαν «γριά» -, αλλά με στενοχωρεί το γεγονός ότι δεν κατάφερα να αποκτήσω ένα "παλάτι", σαν αυτό που <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/12/blog-post_09.html">έγραφα εδώ</a>, για να μπορώ να καλώ όλους τους συγγενείς, φίλους, γνωστούς κλπ., που αυτό σημαίνει ότι πρέπει να απορρίπτω κάποιους!<br /><br />Κι αυτό εμένα με στενοχωρεί γι αυτό σκέφτηκα φέτος να κάνω κάτι διαφορετικό για να συνδέσω και την ιδιαίτερη μου χαρά που επιτέλους <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/01/my-mess.html">καθάρισα την χαρτούρα </a>που υπήρχε στοιβαγμένη σε όλο μου το σπίτι - τα αρχειοθέτησα όλα μια χαρά!<br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">Προσκαλώ δημόσια όλους σε öppet hus!<br /></span></strong>Έτσι, να μπαινοβγαίνει κόσμος... Είναι μάλλον ο μοναδικός τρόπος για να χωρέσουμε στο σπιτάκι των 54 τετραγωνικών!<br /><br />Όποιος με διαβάζει, λοιπόν, και θέλει να έρθει είναι καλοδεχούμενος!<br /><br />Ο μπουφές θα είναι στρωμένος την Παρασκευή (8 Φεβρουαρίου) από τις 14.00 και θα αποτελείται από ελληνικά, ανατολίτικα, ευρωπαϊκά κλπ. εδέσματα!<br />Πολυπολιτισμικοί εμείς πολυπολιτισμικό και το μενού και φτιαγμένο από τα χεράκια μου, παρακαλώ!!!<br /><br />Διεύθηνση: <strong>Skridskovägen 16, στάση metro: Hägerstensåsen, Στοκχόλμη!<br /><br /></strong>Η πρόσκληση ισχύει και για τους εκτός Στοκχόλμης – πάρτε αμάξι, τρένο, αεροπλάνο κλπ. κι ελάτε ;-)<br /><br />Σε περίπτωση που βρείτε την κάτω πόρτα κλειδωμένη καλέστε στο <strong>073-9813644</strong> να σας ανοίξω<br />Αυτά!<br /><br /><span style="color:#009900;"><span style="color:#cc33cc;"><span style="font-size:130%;">Πάρτε μαζί σας μια καλή μερίδα χιούμορ πάρτε και την γλυκειά σας καρδούλα και... Καλή αντάμωση</span>!</span><br /></span><br />Να συνεχίσω τώρα το μαγείρεμα.....<br /><br /><strong>ΥΓ: μη ξεχάσετε να πάρτε και κάμερα διότι η δικιά μου ίσως είναι στη Σιγκαπούρη τώρα.Ίσως και στο Τέξας, αλλά ίσως κι εδώ δίπλα, στην Φρανκφούρτη, ... στο σπίτι μου, πάντως, δεν είναι!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-190595739741952377?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-22365420106409683242008-02-06T11:52:00.000+01:002008-02-06T18:11:42.609+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6mRwpbe2nI/AAAAAAAAAbQ/otUazGx544o/s1600-h/NEA+YORKH+010.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163818712697854578" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6mRwpbe2nI/AAAAAAAAAbQ/otUazGx544o/s320/NEA+YORKH+010.jpg" border="0" /></a><br />Έχω γενέθλια!!! ΟΥΑΟΥ!<br />Όχι ακριβώς σήμερα αλλά αύριο... αλλά στη μέρα θα κολλήσουμε τώρα; Εδώ δεν ξέρουμε την χρονιά!<br /><br />Την χρονιά που είχε πολλά χιόνια, λενε οι μεγαλύτεροι!<br />Σύμφωνα με αυτούς που θυμούνται, τα πολλά τα χιόνια ήταν το 54... αλλά πότε το 54;<br />Τον Ιανουάριο ή τον Δεκέμβριο διότι και στους δυο αυτούς μήνες θα μπορούσαν να υπάρχουν πολλά χιόνια!<br />Ιδού το ερώτημα!<br />Εδώ παίζεται ένας ολόκληρος χρόνος!<br /><br />Από τον Ιανουάριο του 1954 μέχρι τον Δεκέμβριο, του ίδιου χρόνου, έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος επομένως εάν είμαι γεννημένη τον Ιανουάριο του 54 σήμερα είμαι 54 ετών. Εάν όμως είμαι τον Δεκέμβριο του 54 τότε είμαι 53 ετών!<br /><br />Τόση είναι η διαφορά!<br />Τώρα τι 54 τι 53 – καταλαβαίνετε ότι το θέμα είναι άλλο...<br /><br />Και ο Φεβρουάριος πού κολλάει;<br />Ε, Φεβρουάριο θα πήγε ο πατέρας μου να με δηλώσει στην κοινότητα, που απείχε 3 χιλιόμετρα από το Καλοχώρι, και που τότε πήγαιναν ποδαράτοι.<br />Και αφού είχε τα χιόνια σίγουρα θα περίμενε πρώτα να λειώσουν, να μαζέψει κι άλλες υποθέσεις, και μετά να πήγαινε στην Καστανούσσα, στο χωριό που τότε ήταν η κοινότητα!<br /><br />«Έλα τώρα, σιγά μη πήγαινες κατευθείαν στην κοινότητα - γεννιόμασταν πρώτα δυο – τρία μωρά και μετά πήγαινες να μας δηλώσεις όλα μαζί», του είπα μεταξύ σοβαρού και αστείου κανα-δυο χρόνια πριν πεθάνει!<br /><br />Προσεκτικά του το ‘ ριξα μη θυμώσει... κάρβουνο είχε γίνει ο μακαρίτης!<br />Του πάτησα στον κάλο!<br /><br />«Αφορεσμέντσα κε ντρέπεσε...», έλεγε...<br />ο νοών νοήτω!<br /><br /><em>ΥΓ: Στη φωτογραφία η Συμέλα στα 21-22 της - λενε οι σουηδοί «παλιά, τότε που ήμουν και νέα και ωραία, διότι τώρα είμαι μόνο ωραία,...»<br />Καλό ε;</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2236542010640968324?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-51221852512262434662008-02-04T11:01:00.000+01:002008-02-04T13:48:30.618+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6biuJbe2mI/AAAAAAAAAbI/t8F4SvVyQY0/s1600-h/NEA+YORKH+005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163063305259899490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6biuJbe2mI/AAAAAAAAAbI/t8F4SvVyQY0/s320/NEA+YORKH+005.jpg" border="0" /></a><br /><div>Νέα εβδομάδα, νέα διαδικασία να ψάξω την κάμερά μου, που σαν ερωτευμένη ξέχασα πρόσφατα στο Lufthansa-αεροπλάνο μεταξύ Νέας Υόρκης και Φρανκφούρτης, αφού την περασμένη εβδομάδα δεν κατάφερα τίποτα...<br /><br />Και κατέληξα να τηλεφωνήσω στο lost and found της Lufthansa στην Φρανκφούρτη αλλά μ’ έναν φόβο μη πέσω σε κανέναν στραβόξυλο γερμανό που απαξιεί να μιλήσει τα αγγλικά!<br /><br />Κι ευτυχώς μου τα ‘λεγε μια χαρά η κοπελιά στο τηλέφωνο, κοίταξε και αν είχε βρεθεί η κάμερα, «δυστυχώς όχι ακόμα», μου λεει κι εκεί που παω να αφήσω τα στοιχεία μου, όταν την βρουν να επικοινωνήσουν μαζί μου, τσαααακ γίνεται το θαύμα!<br /><br />«Συμέλα...» αρχίζω να λεω εγώ «Is it a greek name» ρωτάει αυτή και εκεί ξέσπασε η φουρτούνα.<br />Η ποντιακή, κιόλας, διότι η Ζωή δεν είναι μόνο ελληνίδα αλλά είναι και πόντια κι εμείς οι πόντιοι μπερδευόμαστε όταν θέλουμε να εκφράσουμε χαρά, ευγνωμοσύνη, συγκίνηση κλπ., - μας βγαίνει ένα σύνολο από διαπεραστικές και ακατανόητες κραυγές κάπως...<br /><br />Ωραία, λοιπόν!<br />Θα μας προσέξει ιδιαίτερα η Ζωή - η κάμερα θα ψαχτεί σε διεθνή χώρο, Ασία, Ευρώπη, Αμερική και βάλε...και θα επικοινωνήσει μαζί μου.<br /><br />Αυτά, καλή μας επιτυχία! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5122185251226243466?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-3781958521302970302008-02-03T21:37:00.000+01:002008-02-04T23:27:53.520+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Ym4Jbe2lI/AAAAAAAAAbA/MNyGykRCswU/s1600-h/NEA+YORKH+275-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162856768872569426" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Ym4Jbe2lI/AAAAAAAAAbA/MNyGykRCswU/s320/NEA+YORKH+275-1.JPG" border="0" /></a>To χρονογράφημα που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο Metro της Αθήνας στις 10 Ιουλίου του 2001.<br /><br />Χαζεύοντας σήμερα στο <a href="http://www.businesswoman.gr/article.php?lang=gr&amp;cat=29&amp;offset=10&amp;article=433">businesswoman.gr </a>το είδα κι εκεί - το είχαν δημοσιεύσει και αυτοί στις 4 Μαίου του 2004.<br />Έχει δημοσιευτεί και αλλού... διαβάστε το κι εσείς - αξίζει!<br /><br />..............................................................................................<br /><br />Ήρθε στο κινητό μου πρόσφατα ένα sms!<br />Έτσι λέγονται στην γλώσσα της τεχνολογίας τα μηνύματα και ήταν σταλμένο από μια μικρούλα φίλη, 23 ετών περίπου.<br /><br />Κατά έναν ανεξήγητο τρόπο, ταιριάζουν τα χνώτα μου περισσότερο με νεώτερους, παρά με άτομα της ηλικίας μου.<br />Τη βρίσκω δηλαδή, που λέμε, με τα παιδιά αυτών που υποτίθεται θα καθόμουν και θα έπινα τα επανωτά καφεδάκια μου.<br />Επειδή όμως τα καφεδάκια τυγχάνει κάπως να με πικρίζουν, προτιμώ να γεύομαι τα IT, internet, διάφορα projects με αναπτυξιακό περιεχόμενο…. κλπ.<br /><br />Στο sms λοιπόν:<br />« Τα τέσσερα ζώα που κάνουν ευτυχισμένη μια γυναίκα: ένας τίγρης στο κρεβάτι, μια αλεπού στην γκαρνταρόμπα, ένας πάνθηρα (jaguar) στο γκαράζ και ένα βόδι να τα πληρώνει όλα»<br />Λύθηκα στα γέλια έτσι ντελικάτο όπως το βρήκα!<br />Νοερά και βιαστικά έψαξα να βρω - όλοι θα το έκαναν, θαρρώ αυτό - αν και εγώ είχα την τιμή ή την τύχη να είμαι κάτοχος έστω ενός από αυτά τα τέσσερα ζώα.<br />Bingo!<br />Βρήκα ένα!<br />Τυχερή είσαι Συμέλα, είπα!<br />Πόσες είναι οι γυναίκες που δεν έχουν ούτε ένα ζώο! Ουδέν ίχνος ευτυχίας δηλαδή!<br />Μια ολόκληρη αλεπού κρέμεται στην γκαρνταρόμπα σου.<br />Και μη νομίσετε πως την απέκτησα τώρα, ή πως την πλήρωσε κάποιο βόδι!<br />Μόνη μου την πλήρωσα και μάλιστα πριν ακόμα γίνει της μόδας το «φιλοζωικό κίνημα»<br />Μη φαω και καμιά πέτρα, αν με δείτε έξω να τη φοράω!<br />Εδώ στην Στοκχόλμη, σπάζανε τζάμια κάποιων furshopp κάποτε.<br />«Είναι απάνθρωπο να σκοτώνουμε ζώα για να φοράμε τα ρούχα τους» λέγανε.<br />Σωστό και δίκαιο!<br />Αλλά εγώ τώρα που την έχω τι να την κάνω;<br />Να την πετάξω;<br /><br />Πίσω στο sms μας.<br />Δεν ξέρω ποιος ή ποια ξεφούρνισε αυτό το ντελικάτο «ρητό» αλλά με εντυπωσιάζει που αφορά γυναίκες, που γυναίκες το στέλνουν, γυναίκες το λαμβάνουν, γυναίκες το σχολιάζουν, γυναίκες το διασκεδάζουν με αυτό, γυναίκες μιλάνε για συντήρηση από κάποιον άντρα, γυναίκες μιλάνε για ισότητα…γυναίκες επιλέγουν ακριβά αμάξια για να τις βολτάρουν οι κάτοχοι…<br /><br />«Από BMW και πάνω» μου έλεγε τις προάλλες μια μικρούλα 22 ετών στα μπουζούκια, στη Στοκχόλμη! «Διαφορετικά ας βάλει την μάνα του μέσα»…συνέχισε!<br />Όσο να ‘ναι, μάνα είμαι και εγώ και με έτσουξε κάπως!<br /><br />Δεν είναι ασφαλώς η πρώτη μου φορά που ακούω κάτι τέτοια. Πιστεύω πως και εγώ η ίδια παλαιότερα, επέλεγα μάρκες αυτοκινήτων. Δεν θυμάμαι! Πέρασαν εξάλλου τόσα χρόνια!<br />Τώρα όμως, αυτή η κουβέντα με πείραξε.<br /><br />Άκουσε να σου πω, πιτσιρίκα μου!<br />Μην έρθεις μετά και ζητήσεις ισότητα στην συζυγική σου ζωή, διότι μόνη σου έστρωσες, μόνη σου θα ξαπλώσεις!<br />Και μη ζητήσεις ποτέ να «ξεσκατώσει» και το μωρό σας ή να βάλει ποδιά για να σου μαγειρέψει ο κύριός σου!<br />Διότι ψάχνοντας εσύ το BMW, δήλωσες καθαρά, αλλά κωδικοποιημένα, πως μια ζωή θα είσαι εξαρτημένη από αυτόν!<br />Και αν θες, σου το λεω και αλλιώς!<br />Μια ζωή θα είναι αυτός η εξάρτησή σου και από πάνω θα του μαγειρεύεις κιόλας!<br /><br /><strong>Διότι δεσποινιδούλα μου, το BMW εκείνο, έχεις όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές- και κάτι παραπάνω- να αποκτήσεις μόνη σου, αντί να κάθεσαι στις καφετερίες, με τα απανωτά φραπεδάκια και τα επίσης απανωτά τσιγαράκια, ψάχνοντας γύρω σου για γκόμενο με ΒMW και πάνω!……</strong>δεν μου ‘ρθανε αυτά να τις τα πω τότε!<br /><br />Όπως λένε οι Σουηδοί: Είναι πολύ εύκολο να είσαι «εκ των υστέρων έξυπνος».<br />Φανταστείτε να ερχόταν «αυτή» πάνω στο άσπρο της BMW για να πάρει «αυτόν»……και να πάνε σε κόσμους παραμυθένιους, γεμάτους ευτυχία….και έτσι να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!<br /><br />Αλήθεια πως θα ήταν;<br />Σκεφτείτε το λιγάκι!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-378195852130297030?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-28580094270568602952008-02-02T21:49:00.000+01:002008-02-02T22:46:21.750+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6TZHJbe2hI/AAAAAAAAAag/dFMJwx9sWPI/s1600-h/NEA+YORKH+043.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162489789686929938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6TZHJbe2hI/AAAAAAAAAag/dFMJwx9sWPI/s320/NEA+YORKH+043.jpg" border="0" /></a> Μερικές φωτογραφίες ακόμα από την Νέα Υόρκη που πρόσφατα επισκέφτηκα!<br /><br /><strong>Η πρώτη φωτογραφία:</strong><br />Δεν ξέρω σε ποιόν ή σε ποιους αρέσει αυτό το `καρναβάλι` του TIME SQUARE της Νέας Υόρκης αλλά εγώ δεν συγκινήθηκα θετικά όταν επιτέλους το είδα ζωντανά απέναντί μου!<br />Κάτι σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο με χρωματιστές λάμπες να αναβοσβήνουν ασταμάτητα μου φάνηκε.<br />Ένας χαμός από λογιών – λογιών, και διαφορετικών μεγεθών, αφίσες που αλλάζουν χρωματισμό αργά και σταδιακά ή απότομα, λαμπάκια που αναβοσβήνουν, φώτα που σε τυφλώνουν με τον δυνατό τους φωτισμό , οθόνες, κλπ., και φυσικά με μαγαζιά και αμάξια.<br />Με ένα σωρό μαγαζιά, αμάξια κόσμο... και αυτά τα λογότυπα;<br />Λένε ότι είναι ο καλύτερος τρόπος, και τόπος, για μια εταιρία να διαφημιστεί!<br />Είμαι σίγουρη ότι εγώ αν είχα εταιρία εκεί δεν θα την διαφήμιζα...<br /><br />Την φωτογραφία την τράβηξα μέσα από το αμάξι και φυσικά την έχω σώσει στο USB διαφορετικά θα ήταν μέσα στην κάμερα που ακόμα δεν ξέρω πού βρίσκεται – την έχω ξεχάσει μέσα στο αεροπλάνο από Νέα Υόρκη για Φρανκφούρτη... τρέχα γύρευε δηλαδή!<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6TZ9pbe2jI/AAAAAAAAAaw/aG0jabgGf78/s1600-h/NEA+YORKH+147.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162490725989800498" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6TZ9pbe2jI/AAAAAAAAAaw/aG0jabgGf78/s320/NEA+YORKH+147.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Η δεύτερη φωτογραφία:</strong><br />Σε παγκάκι του πάρκου, δίπλα στο τέως WTC, και πολύ κοντά στο Wall Street, υπάρχει αυτό το γλυπτό που παριστάνει έναν που γλίτωσε από την καταστροφή του 9-11.<br /><br />Τον βλέπεις με τα σκονισμένα του ρούχα αλλά παρόλα αυτά κάθεται και κάτι ψάχνει στην γραντζουνιασμένη του attaché τσάντα... και συλλογίζεται!<br />Τι συλλογίζεται; μόνο αυτός το ξέρει!<br />Προφανώς και ο γλύπτης που το κατασκεύασε!<br />Εγώ λεω ότι συλλογίζεται την χασούρα του στις μετοχές... εσείς τι λετε;<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Ta3Zbe2kI/AAAAAAAAAa4/RYkegkv6EEM/s1600-h/NEA+YORKH+160.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162491718127245890" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Ta3Zbe2kI/AAAAAAAAAa4/RYkegkv6EEM/s320/NEA+YORKH+160.jpg" border="0" /></a><br /><strong>Η τρίτη Φωτογραφία:</strong><br />Όπως είναι η φωτογραφία, μπροστά ακριβώς, φαίνεται ότι κάτι κατασκευάζουν.<br />Είναι ακριβώς το σημείο όπου υπήρχαν οι δίδυμοι πύργοι.<br />Πιο κοντά δεν γίνεται να πας να φωτογραφίσεις, δεν σε επιτρέπουν κιόλας αλλά άκουσα ότι οργανώνουν κάποια τουρς - φτιάχνουν κάτι σαν γέφυρα και περνάν τα γκρουπ από πάνω για να δουν στο βάθος τις τρύπες... πάντως εγώ τέτοιο πράγμα εκεί γύρω δεν είδα!<br /><br />Με άλλα λόγια αν υπήρχαν οι πύργοι και εγώ έβγαζα φωτογραφία από το ίδιο ακριβώς σημείο θα φαίνονταν μόνο τοίχοι. Οι τοίχοι των πύργων και όχι αυτό το κενό που τώρα φαίνεται μέχρι τα επόμενα κτίρια!<br /><br /><em>(διαβάστε και στο άλλο μου blog γι αυτήν που μια ζωή ονειρευόταν ένα καπέλο με φτερό <a href="http://kaloxoriserron.blogspot.com/2008/02/blog-post.html">ΕΔΩ</a>)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2858009427056860295?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-51900790330626612152008-01-31T21:53:00.000+01:002008-01-31T22:35:17.895+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6I11pbe2aI/AAAAAAAAAZo/h1e-fXMBmEs/s1600-h/MY+MESS+002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161747318690470306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6I11pbe2aI/AAAAAAAAAZo/h1e-fXMBmEs/s320/MY+MESS+002.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η φωτογραφία βγήκε πριν από το ταξίδι στην Νέα Υόρκη.<br />Το θέμα χειροτέρεψε τώρα αλλά δεν έχω την κάμερά μου να βγάλω νέες φωτογραφίες! </div><div><br />Άλλοι τόσοι σωροί από χαρτιά, φακέλους και διάφορα, που φαίνονται πάνω στο τραπέζι, έχει και κάτω από το τραπέζι!<br />Έχει και πάνω στα άλλα τραπέζια (κουζίνας και σαλονιού), έχει και πάνω σε καρέκλες, έχει και σε άλλες γωνιές στο πάτωμα αλλά έχει και στην βιβλιοθήκη! </div><div><br />Και όλα αυτά μαζεύτηκαν μετά από την μετακόμισή μου σε αυτό το σπίτι, στις 16 Μαρτίου του 2007.<br />Ούτε χρόνος, δηλαδή, αλλά με την υπόθεση του καρκίνου στον μαστό έχει μαζευτεί πράμα εδώ... !<br /><br />Και το απεχθάνομαι το χαρτομάνι.<br />Να τα στοιβάζω δεν μ’ ενοχλεί αλλά να τα τακτοποιώ και να τα αρχειοποιώ το σιχαίνομαι όσο τίποτα άλλο - γι αυτό ένοιωθα πάντα την ανάγκη από μια γραμματέα!<br /><br />Και στο φινάλε τι είναι;<br />Μια απόφαση είναι και τίποτα άλλο!<br />Είναι μια απόφαση να τα αρπάξεις και να τα κάνεις να σε φοβηθούν αυτά και από μόνα τους μετά να κατατάσσονται.<br />Η απόφαση λοιπόν λείπει.<br /><br />Από τότε που επέστρεψα από την Νέα Υόρκη, από την Τρίτη, όλο βρίσκω κάτι για να καταγίνομαι μόνο και μόνο να αποφύγω το χαρτομάνι αυτό που βλέπετε.<br />Ή το ρίχνω στον ύπνο με την δήθεν δικαιολογία ότι ακόμα δεν συνήλθα από την διαφορά ώρας...<br /><br />Και το ποστ αυτό γι αυτό το γράφω, για να αποφύγω και πάλι την δουλειά....<br />βοήθειααα.... δώστε μου μια κλωτσιά!!!<br /><br />Μια κλωτσιά χρειάζομαι - μια κλωτσιά για να ξεκινήσω... και μετά όλα θα πάνε ρολόι</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5190079033062661215?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-67629168593687782882008-01-31T12:06:00.001+01:002008-01-31T23:03:16.898+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6GsHJbe2YI/AAAAAAAAAZY/1PKiQvQpcc8/s1600-h/NEA+YORKH+142.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161595886733547906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6GsHJbe2YI/AAAAAAAAAZY/1PKiQvQpcc8/s320/NEA+YORKH+142.jpg" border="0" /></a>Τώρα αν εννοήσουμε ότι Νέα Υόρκη είναι το Μανχάταν, διότι πολλοί έτσι την βλέπουν, τότε μπορώ να πω ότι την Νέα Υόρκη την έχω περπατήσει ΟΛΗ!<br />Την έχω φαει με το κουταλάκι – έτσι δεν το λενε;<br />Και κατά μήκος και κατά πλάτος!<br />Περισσότερο μόνη και με τα πόδια αλλά και με παρέα τον Jιmmy και την Μαίρη με το αμάξι!<br /><br />Τι νομίσαμε, δηλαδή, είναι το Μανχάταν;<br />Ένα μικρό και μακρόστενο νησάκι είναι με μερικά avenues που το διασχίζουν κατά μήκος και κάποια streets στο κατά πλάτος!<br /><br />Ένα νησάκι κατάμεστο από απρόσωπους και κρύους ουρανοξύστες και με μια κατασκευή μετρό σαν ζούγκλα που αυτό σημαίνει ότι το νησάκι, εκτός του ότι το βαραίνουν οι ουρανοξύστες, είναι και κενό από κάτω. Κενό, άδειο, empty, εύκαιρο (ποντιακά) πώς το λενε – υπόγεια είναι φαγωμένο με το διαδίκτυο του μετρό!<br /><br />Να μην έχεις την αίσθηση ότι όπου να ‘ναι βουλιάζει και μαζί με αυτό βουλιάζεις κι εσύ;<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Gr45be2XI/AAAAAAAAAZQ/oQNwLQ4bso4/s1600-h/NEA+YORKH+036.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161595641920412018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Gr45be2XI/AAAAAAAAAZQ/oQNwLQ4bso4/s320/NEA+YORKH+036.jpg" border="0" /></a><br />Η φίλη και αναγνώστρια <a href="http://www.oraelladas.gr/">Κωνσταντίνα</a> με παρακαλά να ανεβάσω περισσότερες φωτογραφίες από την Νέα Υόρκη, διότι, όπως λεει, αυτή από την Αθήνα δεν το έχει κουνήσει...<br />Και ευτυχώς που πολλές από τις φωτογραφίες μου τις έχω περάσει στο USB και τις έχω σώσει διότι πολλές παραμένουν στην κάμερα που έχω ξεχάσει στο Lufthansa αεροπλάνο!<br /><br />Και μην ξεχνάτε ότι οι ουρανοξύστες είναι βγαλμένες από την μέση και πάνω διότι ολόκληρες μου ήταν αδύνατον να τις φωτογραφίσω.<br />Και κάπου – κάπου ανάμεσα στα κρύα και άψυχα αμερικάνικα κτίρια έβλεπα και κάποια ευρωπαϊκού στυλ ζεστά και ομορφούλικα...αλλά αυτά είναι μέσα στην κάμερα!<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6GsUJbe2ZI/AAAAAAAAAZg/lq8aG54SflQ/s1600-h/NEA+YORKH+165.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161596110071847314" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6GsUJbe2ZI/AAAAAAAAAZg/lq8aG54SflQ/s320/NEA+YORKH+165.jpg" border="0" /></a><br /><em><strong>Φωτογραφία 1:</strong> γωνία Wall Street και Broadway, καλός συνδιασμός - το ένα θυμίζει χρηματιστήρια και κεφάλαια και το άλλο πολιτισμό και θέατρα...</em><br /><br /><em><strong>Φωτογραφία 2:</strong> ένας από τους πολλούς απρόσωπος ουρανοξύστες, δεν θυμάμαι πού.</em><br /><em><br /><strong>Φωτογραφία 3:</strong> η εκκλησία Trinity (η Αγία Τριάδα, αν δεν κάνω λάθος) που είναι μπροστά στα μεγαθήρια του Wall Street.<br /><br /><br /><br /></em><em></em><em></em><em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6762916859368778288?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-77541069630502928222008-01-30T18:22:00.000+01:002008-01-31T12:22:41.877+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Czgpbe2WI/AAAAAAAAAZI/LURijuCxTds/s1600-h/P1010101-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161322546424895842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R6Czgpbe2WI/AAAAAAAAAZI/LURijuCxTds/s320/P1010101-1.JPG" border="0" /></a><br /><div>Γι αυτούς που ανησυχούν και θέλουν να μάθουν εάν έφτασα ή εάν έμεινα στην Νέα Υόρκη ή σε κανέναν... ωκεανό, ναι, έφτασα!<br />Έφτασα μια χαρά, κοιμήθηκα και μερικές φορές προσπαθώντας, με τις 6 ώρες διαφοράς, να συνέλθω όσο γίνεται γρηγορότερα και ανώδυνα, έκανα και την έκτη κατά σειρά θεραπεία <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/10/herceptin.html">Herceptin</a>, μαγείρεψα και μια κατσαρόλα φασολάδα.. τι; δεν σας αρέσει η φασολάδα;<br />Την αποθύμησα όσο τίποτα άλλο καθώς όσπρια, λαχανικά, φρούτα και ψάρι αποτελούν την διατροφή μου εδώ και σχεδόν χρόνο και δεν ξέρω γιατί στην Νέα Υόρκη δεν έχω φαει φασολάδα...<br /><br />Ξέρετε, όταν πηγαίνουμε κάπου επίσκεψη συμβαίνει αυτό που συνέβαινε και με την μάνα μου όταν πηγαίναμε στο χωριό μετά από χρόνια στο εξωτερικό:<br />Για να μας ευχαριστήσει, η κακομοίρα, έπρεπε οπωσδήποτε να μας προσφέρει κρέας ή κάτι τις πολυτελείας ενώ εμείς, τουλάχιστον εγώ, προτιμούσα εκείνα τα μαύρα λάχανα που έκανε όταν ήμουν μικρή...<br />Ή εκείνα τα πισία, που ξέρουμε εμείς οι πόντιοι... διότι το κρέας και τα πολυτελή φαγητά, αποτελούμενα από ποιος ξέρει τι, με συγκινούν λιγότερο απ’ ότι τα μαύρα λάχανα ή από μια καλομαγειρεμένη φασολάδα!<br /><br />Έφτασα λοιπόν, για να επιστρέψω στο θέμα, σώα και αβλαβή αλλά μου λείπει ένα μου κομμάτι!<br />Η φωτογραφική μου κάμερα έχει μείνει μέσα στο αεροπλάνο και ψάχνω τώρα την Lufthansa για να βρω μια άκρη αλλά ακόμα δεν την βρήκα...<br /><br />Μη με συκοφαντήτε για ´ερωτευμένη´ επειδή την ξέχασα διότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7754106963050292822?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-20618832164446277482008-01-29T00:15:00.001+01:002008-01-29T00:15:24.503+01:00.... μού εύχομαι!<br />Σε τρεις και μισή ώρες, με ακρίβεια στις 21.25 ώρα Νέας Υόρκης, πετώ από το αεροδρόμιο JFK και μέσω Φρανκφούρτης φτάνω στην Στοκχόλμη κάποια στιγμή αύριο, Τρίτη, το απόγευμα.<br />Από αύριο – μεθαύριο, λοιπόν, θα τα λέμε από την βάση μου, την Στοκχόλμη...<br /><br />Βe good!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2061883216444627748?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-26412914086020430112008-01-27T02:06:00.000+01:002008-01-27T04:20:14.862+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5v4HZbe2VI/AAAAAAAAAZA/iP_-817Zif4/s1600-h/P1010090.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159990604051962194" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5v4HZbe2VI/AAAAAAAAAZA/iP_-817Zif4/s320/P1010090.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div>Ο Αρχιμανδρίτης, Πάτερ Ιάκωβος, σε ένα από τα βραδινά «παρακάθια» στο σπίτι της Μαίρης, που με φιλοξενεί στο Queens της Νέας Υόρκης, μας διηγήθηκε πώς καλογέρεψε και μεταξύ άλλων μας απήγγειλε κι ένα ποίημα που ο ίδιος είχε γράψει... τότε.<br />Όχι, ποτέ δεν το είχε γράψει αλλά το θυμόταν σαν να το είχε κάπου γραμμένο...<br />Κάποια στιχάκια του μάλιστα, μας τα τραγούδησε και σε μουσική 'Ερωτόκρητου'...<br /></div><div> </div><div><br />Γλυκό μοναστηράκι μου<br />Όταν σε βάζει ο νους μου<br />Γονείς κι αδέλφια λησμονώ<br />Και όλους τους δικούς μου<br /><br />Όταν φυσά η γέφυρα<br />Στα υψηλά της μέρη<br />Χαίρε εφραίνων έρημος<br />Των μοναχών λημέρι<br /><br />Φεύγω μανούλα μου γλυκειά<br />Και πάω να μονάσω<br />Δώσε μου την ευχούλα σου<br />Τους κόπους μου μη χάσω<br /><br />Μη κλαις μανούλα μου γλυκειά<br />Και δως μου την ευχή σου<br />Και πες πως δεν με γέννησες<br />Δεν είμαι πια παιδί σου<br /><br />Εις την επίγειον ζωήν<br />Τα πάντα ματαιότης<br />Δόξα, τιμή και χρήματα<br />Πλούτη και ωραιότης<br /><br />Τι καρτερείς λοιπόν ψυχή<br />Τι άσκοπα ρεμβάζεις;<br />Στις μετανοίας την οδό<br />Ψυχή γιατί στενάζεις;<br /><br />Ας είχα άπειρες ψυχές<br />Για να τις θυσιάσω<br />Για να σταθεί πολύ ψηλά<br />Το τιμημένο ράσο<br /><br />Σου στέλνω σώμα να χαρείς<br />Δεν θέλω να δακρύσεις<br />Σου στέλνω τον καλόγερο<br />Να μην τον λυσμονήσεις<br /><br />Μη με κοιτάς, μη μου μιλάς<br />Μη μου κρατάς κακία<br />Να σου μιλήσω δεν μπορώ<br />Είμαι φωτογραφία<br /><br />Εγώ και η Μαίρη συγκινηθήκαμε ακούγοντάς τον, θαρρώ πως και κάποια δάκρυα ήθελαν να βγουν – δεν ξέρω για την Μαίρη αλλά εγώ ένοιωθα σαν να το είχα γράψει η ίδια τον καιρό που εγώ άφηνα μάννα, αδέλφια, φίλους και συγγενείς στο Καλοχώρι Σερρών για να πάω σε ξένη γη και σ' άγνωστα μέρη...<br /><br />Είδες, λοιπόν, πως και οι καλόγεροι νοιώθουν σαν ξενητεμένοι;<br />Ή και αντίθετα – πως και οι ξενητεμένοι νοιώθουν σαν καλόγεροι;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2641291408602043011?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-25890133864620975232008-01-26T02:46:00.000+01:002008-01-26T03:04:05.772+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5qSopbe2UI/AAAAAAAAAY4/KJd83VMLYLc/s1600-h/P1010101.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159597550119868738" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5qSopbe2UI/AAAAAAAAAY4/KJd83VMLYLc/s320/P1010101.JPG" border="0" /></a><br />Δεν γινόταν να επισκευτώ την Νέα Υόρκη και να μην πάω έστω μια βόλτα στο Bloomingdales, επομένως η σημερινή μου εξόρμηση ήταν αυτή.<br /><br />Βέβαια αυτά που βλέπεις στο πολυτελέστατο αυτό πολυκατάστημα τα βλέπεις και σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της Ευρώπης.<br />Το αντίστοιχο στην Σουηδία λέγεται ΝΚ (Nordiska Kompaniet), στην Ελλάδα δεν ξέρω...<br /><br />Παπούτσια σαν αυτά στην φωτογραφία πριν δεκαπενταριά περίπου χρόνια τα φορούσα κι εγώ σήμερα, όμως, τα αφήνω για άλλες γυναίκες...<br /><br />Το ίδιο κάνω και για τα σουτιέν – γι’ αυτά υπάρχει και λόγος... τουλάχιστον για ένα διάστημα... αλλά ας τα αφήσω τώρα αυτά.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5qSd5be2TI/AAAAAAAAAYw/mDXXHrhuXMU/s1600-h/P1010098.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159597365436274994" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5qSd5be2TI/AAAAAAAAAYw/mDXXHrhuXMU/s320/P1010098.JPG" border="0" /></a><br />Και αφού περπάτησα με τις ώρες βλέποντας πράματα και θάματα και αφού σύγκρινα τις τιμές μεταξύ Σουηδίας, Αμερικής και Ελλάδας (αυτό, άλλωστε, το κάνω παντού και πάντα) κάθισα κατακουρασμένη σ’ ένα πολυτελέστατο κάθισμα, έβγαλα το τετράδιό μου από την τσάντα κι έγραψα γύρω στις 30 φορές το εξής:<br /><br />I’ am healthier, I’ am stronger and younger than yesterday!<br /><br />Κάποτε μου είχε πει ένας καρκινοπαθής αυτό να το επαναλαμβάνω καθημερινά και στο Bloomingdales της Νέας Υόρκης, στο Lexington Avenue, καθώς ξεκουραζόμουν έκανα το σημερινό μου μάθημα....<br /><br /><strong>Είμαι και υγιέστερη και δυνατότερη και νεότερη από χθες... YES I AM!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2589013386462097523?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-13108338018896265632008-01-25T04:50:00.000+01:002008-01-27T02:11:03.012+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5ldcZbe2SI/AAAAAAAAAYo/E7N29d4NFoY/s1600-h/P1010087.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159257590573488418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5ldcZbe2SI/AAAAAAAAAYo/E7N29d4NFoY/s320/P1010087.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div>Με τον Αντωνάκη (στην φωτογραφία) τα έχω βρει!<br />Έχουμε συμφωνήσει κάθε φορά που θα πετώ για την Νέα Υόρκη, διότι αυτό ίσως συμβεί, να αναλαμβάνει την ευθήνη ώστε να προσγειώνομαι με ασφάλεια και σιγουριά!<br />Και, φυσικά, με την ίδια ασφάλεια να απογειώνομαι, κιόλας, κατά την αναχώρησή μου από την Νέα Υόρκη.<br />Διότι ο Αντώνης μόλις πρόσφατα προσελήφθει στο αεροδρόμιο LA GUARDIA και σε λίγες μέρες στον πύργο του αεροδρομίου αναλαμβάνει την υπηρεσία προσγείωσης και απογείωσης των αεροσκαφών!<br /><br />Πού τον βρήκα τον Αντώνη;<br />Τον άκουγα να ψέλνει στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, στο 72 street του Queens, και στο τέλος της λειτουργίας ο Αρχιμανδρίτης Πάτερ Ιάκωβος (στην φωτογραφία) ανακοίνωσε το γεγονός στο κοινό με την παράκληση να μη τον χάσει αλλά να συνεχίσει τις Κυριακές να έρχεται στην λειτουργία για να ψέλνει.<br /><br />Καλή σταδιοδρομία του ευχόμαστε και να μας προσέχει ιδιαίτερα...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1310833801889626563?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-11770631591333493562008-01-24T16:47:00.000+01:002008-01-24T17:09:03.641+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5i29Jbe2QI/AAAAAAAAAYY/vnfJvVG2KWc/s1600-h/sta8is-wallstr025.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159074534772365570" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5i29Jbe2QI/AAAAAAAAAYY/vnfJvVG2KWc/s320/sta8is-wallstr025.JPG" border="0" /></a><br /><div>Και ήρθε η ώρα να δούμε φάτσα - ταράτσα κι εκείνο για το οποίο μόνο διάβαζα σε έντυπα και εφημερίδες ή άκουγα σε ραδιόφωνο, εκείνο για το οποίο τα τελεταία δυο - τρια χρόνια μανιακά μελετούσα και που ούτε καν σε όνειρό μου τολμούσα να δω πώς θα είναι στην πραγματικότητα...<br />Εκείνο για το οποίο διαβάζοντας το όνομά του, και με την σκέψη μόνο να βρεθώ κοντά του, αισθανόμουν δέος και ανατριχίλα.<br /><br />Εσάς ίσως δεν σας αγγίζουν καν ονόματα σαν το Wall Street, Dow Jones ή Nasdaq αλλά εμένα το άκουσμά τους και μόνο με προκαλούν δέος!<br /><br />Και μια και βρέθηκα εκεί γύρω και ανέπνευσα τον ίδιο αέρα με αυτούς που κυραρχούν στον κόσμο των μεγαλοκεφαλαίων και της διεθνής οικονομίας επισκέφτηκα και τις «τρύπες», που μόνο κάποια βήματα απέχουν από εκεί.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5i3JJbe2RI/AAAAAAAAAYg/FFekOoHmPuk/s1600-h/sta8is-wallstr037.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159074740930795794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5i3JJbe2RI/AAAAAAAAAYg/FFekOoHmPuk/s320/sta8is-wallstr037.JPG" border="0" /></a><br />Ξέρετε για ποιές «τρύπες» λεω, εκείνες που πριν κάποια χρόνια τις γέμιζαν τα δύδημα και που τώρα χτίζουν νέα, πιο ψηλά και πιο εντυπωσιακά κτήρια!<br />Αλλά και πιο ασφαλή... μη ξαναγίνει κανένα περιστατικό και επιστρέψει ο εγκληματίας στον τόπο του εγκλήματός του για να χτυπίσει για δεύτερη φορά....<br /><br /><div>Αυτά για την ώρα από την μεγαλούπολη της Νέας Υόρκης...</div><div></div><br /><br /><div><em>(στην πρώτη φωτογραφία είμαι μπροστά στο New York Stock Exchange - και μου θυμίζει τον παλιό καλό καιρό που κατεβαίναμε από τα χωριά στην Θεσσαλονίκη για να βγούμε φωτογραφία μπροστά στον λευκό πύργο...<br />στην δεύτερη δίπλα στο τέος WTC και μπροστά σ’ έναν τοίχο όπου μνημονεύουν τα θύματα)<br /></em></div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1177063159133349356?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-5150126676606741222008-01-23T03:25:00.000+01:002008-01-23T03:35:40.767+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5am9Zbe2PI/AAAAAAAAAYQ/vR020TAguRQ/s1600-h/P1010075.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5158493996927867122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5am9Zbe2PI/AAAAAAAAAYQ/vR020TAguRQ/s320/P1010075.JPG" border="0" /></a>Όπως οι περισσότερες γυναίκες έτσι κι εγώ επί ώρες έκανα κάποτε το λεγόμενο shoppingtherapy και προετοιμάστηκα σήμερα να κάνω το ίδιο με την διαφορά ότι τώρα θα το έκανα στους δρόμους και στα μαγαζιά της Νέας Υόρκης.<br /><br />Και με τον χάρτη στο χέρι πήρα το metro από το Queens, όπου φιλοξενούμαι, για το Manhattan - Down Town, έτσι για να ξεφύγω και λιγάκι από την Astoria, το greek town, όπου πλεον έχω μάθει και τα streets της και τα avenues της!<br /><br />Από την μια μεριά με ελκούσαν οι βιτρίνες με τον ρουχισμό- άντε να δω μήπως κανένα πχ. παλτό μας βολέψει περισσότερο ως αναφορά τις σουηδικές ή τις ελληνικές τιμές -, από την άλλη τα παπούτσια - άντε να δω μπας και κάνουμε μια καλή μπίζνα με κανα ζευγάρι μπότες-, από πιο πέρα τα ανδρικά - να μη δω κάτι για τους γιους ή και κάτι για τον τάδε αδελφό, α ναι, και για τον τάδε ανηψιό... και πιο πέρα τα παιδικά, να μη ψάξω και κάτι και για τα τάδε ή τα άλλα παδάκια των ανηψιών...<br />Α, και τις αδελφές; τις έχω αδικήσει αυτές και... όπως βλέπετε όσο θα πετυχαίνατε εσείς να πάρετε δώρα για μια ομάδα των 100 ατόμων τόσο κατόρθωσα κι εγώ να ικανοποιήσω τα γύρω στα 100 οικογενειακά μου άτομα.<br /><br />Ταυτόχρονα να φροντίσω να φωτογραφίσω κάποιον ουρανοξύστη ή κάτι τις με ενδιαφέρον... να μη ξεχνιόμαστε κιόλας, δεν βρισκόμαστε και όπου - όπου, στην ΜΕΓΑ Νέα Υόρκη βρισκόμαστε και δεν το κάνουμε αυτό καθημερινά!<br /><br />Α, και να μην χανόμαστε! ΔΕΝ πρέπει να ξεχνώ κάπου - κάπου να ανοίγω τον χάρτη ανα πάσα στιγμή να ξέρω περίπου πού βρίσκομαι για να έχω στο νου μου και τα τρένα του metro διότι την επιστροφή μου στο σπίτι την έβλεπα όλο και πιο σύντομη!<br /><br />Να δω και το τάδε προιόν πόσο κοστίζει να δω και το άλλο και.... ΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ τα παράτησα όλα πήρα το τρένο νούμερο <strong>7</strong> κι έφυγα για το Queens!<br /><br /><em>(οι σημερινές φωτογραφίες δεν επεξεργάστηκαν ακόμα...για την ώρα δέστε αυτήν σε αμερικάνικο σπίτι!)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-515012667660674122?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-53072921051880076372008-01-20T04:28:00.000+01:002008-01-27T15:00:23.642+01:00Στην ίδια πολυκατοικία που με φιλοξενεί η Μαίρη, στο Queens της Νέας Υόρκης, μένει και ο κρητικής καταγωγής Πάτερ Ιάκωβος και κάπου - κάπου τα λεμε.<br /><br />Σήμερα αφού φάγαμε και αφού τα είπαμε και αφού τραγουδήσαμε ωραία παραδοσιακά, φωλκλορικά και δημοτικά τραγούδια και λίγο πριν μας αφήσει έφτασε και το κάτωθι sms στο κινητό μου που μας άφησε με γέλια:<br /><br />Δεν φταίνε τα Ζωνιανά<br />φταίει η μάνα φύση<br />εμείς κουκιά εσπείραμε<br />και εβγήκε το χασίσι!<br /><br />Καλό ε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5307292105188007637?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-48765151066837735642008-01-19T18:30:00.000+01:002008-01-31T22:56:53.976+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5I3YDd6KRI/AAAAAAAAAYI/hvPQFDAjK-k/s1600-h/P1010055.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5157245409679780114" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R5I3YDd6KRI/AAAAAAAAAYI/hvPQFDAjK-k/s320/P1010055.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div>"Σ αυτήν εδώ την περιοχή από την εγκληματικότητα και την πορνεία δεν μπορούσες να βγεις από το σπίτι πριν μερικά χρονάκια" μου λεει επανειλημένα ο Jimmy στο σπίτι που με φιλοξενούν, στο Queens της Νέας Υόρκης.<br /><br />Απ’ ότι βλέπω και, εφόσον με διαβάζετε το βλέπετε κι εσείς, η εγκληματικότητα έχει σταματήσει γιατί και βράδυ έχω ξεμυτίσει από το σπίτι και, επί πλέον, έχω κυκλοφορήσει και με μετρό αρκετά αργά το βράδυ! Και τελείως μόνη!<br /><br />Στην δε Astoria, στο greek town της Νέας Υόρκης, εάν δεν μου έλεγαν τίποτα θα πίστευα πως ακόμα περπατάς σαν να βρίσκεσαι στην Αθήνα.<br />Τα μαγαζιά που περνάς, και κυρίως τα εστιατόρια, έχουν ελληνικότατα ονόματα.<br /><br />Οι ιδιοκτήτες τους, ωστόσο, που κάποτε και εργάζονταν και κατοικούσαν στο μέρος αυτό επέλεξαν σήμερα μόνο να εργάζονται και μετακόμισαν για να κατοικήσουν σε διάφορα προάστεια πιο έξω.<br /><br />Η δε Ιωάννα, μια συχωριανή και αναγνώστριά μου που συνάντησα εδώ, με διάφορα επιχειρήματά της λεει πως η αλλαγή αυτή δεν έπρεπε να γίνει!<br />Πως η μικρή Ελλάδα έπρεπε να παραμείνει έτσι όπως ήταν για αιώνες... επιμένει να ισχυρίζεται με νοσταλγία για τους παλιούς καλούς καιρούς...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4876515106683773564?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-64030273603775929172008-01-13T22:39:00.000+01:002008-01-13T22:57:46.468+01:00Ola pigan kala me to taksidi mou apo Stokxolmi gia Nea Yorki, tin Pempti stis 10 Ianouariou, kai apo to PC tis Marinas, pou den exei elinikous xaraktires, sas stelno ta xeretismata mou... etsi gia na min yparxei ypopsia oti stin poli tou Michael Bloomberg mas plakose kanenas egklimatias!<br /><br />Me tin proti efkeria tha sas grapso perisotera - kai me elinikous xaraktires.<br /><br />Me perimenoun tora na pame sto Macy's gia psonia ... ta leme argotera<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6403027360377592917?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-5786362827535754992008-01-10T08:42:00.000+01:002008-01-10T09:02:58.174+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4XQnTd6KQI/AAAAAAAAAYA/nu16GzhTqdY/s1600-h/gr%C3%B6nt.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153754722254596354" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4XQnTd6KQI/AAAAAAAAAYA/nu16GzhTqdY/s320/gr%C3%B6nt.JPG" border="0" /></a> Διάβαζα προχθές κάπου ότι η εγκληματικότητα στην Νέα Υόρκη έχει μειωθεί κατά... έγραφε εκεί ένα νούμερο αλλά δεν το θυμάμαι!<br /><br />Α ωραία, ήταν η πρώτη μου σκέψη - να ‘χω το κεφάλι μου ήσυχο, δηλαδή!<br />Να μην φοβάμαι τις 20 μέρες που θα τριγυρνώ μεταξύ Νέας Υόρκης, New Jersey και ίσως και Maryland - Washington DC!<br /><br />Πριν παω να ζήσω στο New Jersey της Αμερικής, 1986 -1988, είχα την εντύπωση ότι στο δρόμο θα περπατώ με τα μάτια «14» και πάντα με επιφύλαξη μη μου ‘ρθει καμιά βολίδα από το πουθενά!<br /><br />Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να συνέλθω από την υστερική εκείνη φοβία μου και να συνειδητοποιήσω κατά πόσο μας έχουν επηρεάσει οι βλακείες που μας σερβίρισαν, και προφανώς σερβίρουν ακόμα, στην τηλεόραση αλλά και σε φιλμ!<br /><br />Παρακάτω διάβαζα, στο προχθεσινό κείμενο, ότι τα λόγια έρχονταν από τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Michael Bloomberg.<br />Ε, καλά, αυτό έλειπε να ισχυριστεί ο κύριος ότι η εγκληματικότητα στην πόλη του έχει αυξηθεί!!!<br /><br />Θα το δούμε όμως...<br />Σκοπός μου είναι να σας ενημερώνω από εκεί και αν δείτε ότι για 3-4 μέρες δεν γράφω τίποτα αρχίστε να υποψιάζεστε...<br /><br />Το επόμενο post μου, λοιπόν, από την πόλη του BIG APPLE.<br /><br />BYE!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-578636282753575499?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-45831599050398538882008-01-09T19:44:00.000+01:002008-01-09T20:33:50.597+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4UXEjd6KPI/AAAAAAAAAX4/rSFKpdWWZ2I/s1600-h/FPA-JULBORD+012-2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153550715603003634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4UXEjd6KPI/AAAAAAAAAX4/rSFKpdWWZ2I/s320/FPA-JULBORD+012-2.JPG" border="0" /></a>Ένα χαριτωμένο παραμυθάκι θα σας πω με ήρωες τους: 1- <a href="http://www.omxgroup.com/omxcorp/">OMX</a> (Σκανδιναβία) 2- <a href="http://www.nasdaq.com/">NASDAQ</a> (Αμερική) 3- <a href="http://www.dgcx.ae/AboutUs.aspx">DUBAI</a> (το λεει η λέξη) και 4- <a href="http://www.londonstockexchange.com/en-gb/">LSE</a> (Λονδίνο).<br /><br />Αν και βρίσκομαι στην «αποτοξίνωση» από την υστερική παρακολούθηση της ενημέρωσης και από την, επίσης, υστερική μελέτη της διεθνούς οικονομίας μου άρεσε σήμερα το παραμυθάκι που μου είπε το νέο μέλος στην <a href="http://www.fpa-sweden.org/home_english.htm">Ένωσή μας</a>, από Ισραήλ αυτός.<br /><br />Καιρό τώρα υπήρχε ένα νταλαβέρι μεταξύ αυτών των ηρώων, ποιος/ποια θα πάρει ποιον/ποια, αλλά δεν ήξερα τελικά ποιο ήταν το αποτέλεσμά τους - μπήκα στην αποτοξίνωση και έχασα την συνέχεια!<br /><br />Πρόκειται περί χρηματιστηρίων και πάνω κάτω, λοιπόν, έγιναν τα πράγματα ως εξής:<br /><br />α) Το DUBAI αγοράζει πάνω από 50% από το OMX.<br />(μη ρωτάτε τι είναι αυτά τα % - μετοχές είναι προφανώς αλλά μην πάμε στο βάθος....ας παραμείνουμε στο παραμύθι)<br /><br />β) Το DUBAI «δίνει» μετά – χαρίζει, το έλεγε αυτός -, το OMX στο NASDAQ.<br />Και επί πλέον δίνει στο NASDAQ και άλλα 20% από τον εαυτό του....<br /><br />δ) Το NASDAQ, ευχαριστημένο από την ευγενή κίνηση του DUBAI, «δίνει» με την σειρά του πίσω, στο DUBAI, το 19,90 % από τον εαυτό του και επί πλέον δίνει και το 28% από το LSE που είχε στην κατοχή του.<br /><br />Καταλάβατε τίποτα; Ούτε εγώ!<br /><br />Αυτά τα «δίνω» και «χαρίζω», όσον αφορά τα χρηματιστήρια, εμένα με βάζουν σε σκέψεις... αλλά ας το αφήσουμε αυτό – άλλωστε δεν κάνει να σκέφτομαι πολύ!<br /><br />ε) Και σήμερα οι ονομασίες έχουν ως εξής:<br />NASDAQ με OMX ονομάζονται The NASDAQ OMX Group!<br />Το DUBAI ονομάζεται NASDAQ DUBAI<br /><br />Αυτά κι άλλα πολλά, που λεει και ο φίλος μου, ο συγγραφέας Γιώργος Σκούρτης, με την παγκοσμιοποίηση και με τα ευτράπελά της...<br /><br />(ας ετοιμάζω τώρα και καμιά βαλίτσα για το αυριανό μου ταξίδι...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4583159905039853888?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-37033538113386277332008-01-08T20:23:00.000+01:002008-01-09T20:32:42.799+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4PvWzd6KNI/AAAAAAAAAXo/OE_XqxPqUsA/s1600-h/POLI-PALME+004.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153225573693794514" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4PvWzd6KNI/AAAAAAAAAXo/OE_XqxPqUsA/s320/POLI-PALME+004.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;"></span></span><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;"></span></span><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;">Έκανα σήμερα μια εμπορική κατασκοπία, όπως το ‘λεγε και ο κ. Κοντόπουλος, ο τέως εμπορικός ακόλουθος της Σουηδίας, όταν έκανα συγκρίσεις τιμών σε διάφορα μαγαζιά και προϊόντα.<br />Και έρευνα αγοράς θα το έλεγα... αλλά και τα ψώνια μου έκανα ταυτόχρονα.<br /><br />Η πρώτη μου στάση ήταν το PUB.<br />Όχι, ούτε περί μπιραρίας πρόκειται ούτε περί καφετερίας.<br />Είναι δυο μεγάλα πολυκαταστήματα των 4 - 5 ορόφων που στον τελευταίο όροφο του ενός κτηρίου μαζεύονταν οι έλληνες και έπιναν τον σαββατιάτικό τους καφέ τον καιρό που είχα έρθει εγώ στην Σουηδία.<br /><br />Με πήρε ένα σαββατιάτικο πρωινό η νύφη μου, η Μαργαρίτα, η γυναίκα του νούμερου 6 αδελφού μου, Θανάση που τότε ζούσαν εδώ, και με ανέβασε με τις ηλεκτρικές σκάλες εκεί πάνω.<br />Σαστισμένη εγώ από την χλιδάτη πολυτέλεια γύρω μου, και φοβισμένη από τα ηλεκτρικά σκαλοπάτια, την κρατούσα σφιχτά στο μανίκι... μη με πάρουν αυτά παραμάζωμα - πού να είχα δει τέτοια πράγματα πρωτύτερα εγώ;<br />Ε, αναμνήσεις και αυτές... πέρασαν από τότε 33 ολόκληρα χρόνια!<br />Άστα να πανε...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4PObzd6KMI/AAAAAAAAAXg/NZvdCQmimhA/s1600-h/POLI-PALME+005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153189375709423810" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4PObzd6KMI/AAAAAAAAAXg/NZvdCQmimhA/s320/POLI-PALME+005.jpg" border="0" /></a><br />Συνεχίζοντας την κατασκοπία μου κατευθύνθηκα προς την Sveavägen και, τελείως χαμένη στις σκέψεις μου, σχεδόν πάτησα πάνω σ’ αυτήν την πλάκα στην οποία γράφει: '<br /><br /></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;"><span style="color:#666600;"><strong>Σε αυτό το σημείο φονεύτηκε ο πρωθυπουργός της Σουηδίας OLOF PALME - στις 28 Φεβρουαρίου 1986.<br /></strong><br /></span>Είχαμε κοιμηθεί σε φίλους, τότε, στις 27 Φεβρουαρίου και τα παιδιά μου, μικρά τότε, είχαν ξυπνήσει νωρίς το πρωί.<br />Άνοιξα κι εγώ την τηλεόραση για να τους απασχολήσω και έμεινα με το τηλεκατευθυνόμενο στο χέρι ακούγοντας τις έκτακτες ειδήσεις!<br />Έπρεπε να ξυπνήσω και τους υπόλοιπους για να αντιληφθώ το τι είχε συμβεί.<br />Για συνειδητοποίηση δεν μιλώ - γι αυτό χρειάστηκα μερικές μέρες ακόμα...<br /><br />Με σεβασμό έκανα μερικά βήματα πίσω, σήμερα, και με την ευκαιρία πήρα και μερικές στάσεις για να σας τις δείξω!<br /><br />Δεκαοχτώ χρόνια αργότερα φόνευσαν την υπουργό εξωτερικών Anna Lindh!<br /><br />Αυτά για την ώρα!<br /><br /><em>(Το γλυπτό στην πρώτη φωτογραφία βρίσκεται ακριβώς μπροστά στην είσοδο του PUB)</em></span><em><br /><br /></em><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3703353811338627733?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-65077825349777270322008-01-07T23:57:00.000+01:002008-01-08T00:08:35.176+01:00<div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4KvJDd6KII/AAAAAAAAAXA/L31sZpntK70/s1600-h/varenika+005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152873493749704834" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4KvJDd6KII/AAAAAAAAAXA/L31sZpntK70/s320/varenika+005.jpg" border="0" /></a>Φάγαμε και τα βαρένικα και επιστρέψαμε με μερικά γραμμάρια λίπος παραπάνω διότι τα βαρένικα, όπως βλέπετε στην φωτογραφία νούμερο 3, αφότου βράσουν περιχύνονται με αρκετό βούτυρο.<br /><br />Μη νομίζετε, ούτε εγώ τα γνωρίζω αυτά τα φαγητά και σαν η πιο παλιά της σημερινής παρέας εγώ όφειλα να τα γνωρίζω κι όχι οι νεότεροι όπως η Μαριάννα που με τόση μαστοριά τα έφτιαξε.<br /><br />Τι είναι μήπως, σκέτο αλεύρι και νερό τα ζυμώνεις, όπως κάνεις για ψωμί, τ’ ανοίγεις, τα κόβεις σε κομματάκια και σε άλλα βάζεις τυράκι σε άλλα όχι.<br />(Αντί για τυρί βάζεις και κιμά ή οτιδήποτε άλλο κατεβάσει η φαντασία σου)<br />Τα βράζεις μετά, τα περιχύνεις με ζεστό βούτυρο και... ορίστε να φαμε. </div><div><br />Συνοδεύεται με αηράνι, κοινώς ταν, ή με γιαούρτι αλλά και με τουρσί παει μια χαρά!<br />Ειδικά με το δικό μου που το φτιάχνω τέλειο και το λατρεύουν όσοι το έχουν δοκιμάσει...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4Ku-Dd6KHI/AAAAAAAAAW4/WBlj-J4-0VE/s1600-h/varenika+004.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152873304771143794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4Ku-Dd6KHI/AAAAAAAAAW4/WBlj-J4-0VE/s320/varenika+004.jpg" border="0" /></a><br />Αυτά με το τυρί λέγονται <strong>βαρένικα</strong> κι αυτά δίχως λέγονται <strong>γουλαχλία</strong>!<br />Έτσι, να μαθαίνουμε και καμιά ποντιακή συνταγή!<br />(Στις φωτογραφίες φαίνονται ανακατεμένα και τα δυο είδη) </div><div><br />Να, με τέτοια και με κάτι αλλιώτικα ζούσαν οι παλιοί μας μα έλα που εμείς τώρα μάθαμε ότι το αλεύρι όχι μόνο δεν είναι θρεπτικό αλλά είναι και καταστροφικό! </div><div>Διότι εκτός του ότι βγάζουν τον φλοιό από το σιτάρι, δηλαδή τις θρεπτικές ουσίες, προσθέτουν στο αλεύρι και διάφορες ουσίες για να το διατηρήσουν λευκό, καθαρό κλπ.<br />Επομένως ότι γίνεται από λευκό αλεύρι καλά είναι να το αποφεύγουμε όσο μπορούμε περισσότερο!<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4KvZzd6KJI/AAAAAAAAAXI/8FDqz5nUXFA/s1600-h/varenika+010.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152873781512513682" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4KvZzd6KJI/AAAAAAAAAXI/8FDqz5nUXFA/s320/varenika+010.jpg" border="0" /></a><br /><br />Και λίγα για το «κουτσομπολιό» που ξεκίνησα στο προηγούμενο ποστ, ο Κώστας που κατέφθασε με την μεγάλη ελπίδα να... φαει καλά, ΔΕΝ έφαγε.... του φάνηκε χοντρούλα!<br /><br />Δεν φτάνει ο τύπος που την ήθελε νέα την ήθελε και μοντελάκι, κατάλαβες;<br />Έφαγε, ωστόσο, βαρένικα!<br /><br />Αυτά </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6507782534977727032?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-89625571605789569112008-01-07T15:07:00.000+01:002008-01-07T15:09:35.932+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4Iygjd6KFI/AAAAAAAAAWo/YAQc6xRwBZY/s1600-h/KORT-KORT+040-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152736458523158610" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4Iygjd6KFI/AAAAAAAAAWo/YAQc6xRwBZY/s320/KORT-KORT+040-1.JPG" border="0" /></a><br /><div>Η Μαριάννα είναι ένα νέο κορίτσι που πρόσφατα ήρθε στην Στοκχόλμη για να ξεκινήσει την ζωής της.<br /><br />Ο δε Κώστας είναι ένας από τους παλιούς έλληνες που έκανε μια προσπάθεια να μετακομίσει στην πατρίδα Ελλάδα αλλά που κάτι δεν πήγε καλά και επέστρεψε για να κάνει την ζωή του από την αρχή!<br />Είναι αυτός που πάντα όταν τον βλέπω μου λεει «δεν είναι για ‘μας η Ελλάδα, Συμέλα – την πουστιά του έλληνα εμείς, εδώ πάνω, δεν την έχουμε στο πετσί μας...»<br /><br />Η Μαριάννα θα μαγειρέψει σήμερα βαρένικα και με κάλεσε, από την περασμένη εβδομάδα ήδη, να παω να φαω.<br />Αν και πόντια έπρεπε ίσως τα βαρένικα να τα ξέρω - ομολογώ ότι πρώτη φορά θα τα φαω...<br /><br />Σ’ ένα πολυκατάστημα συνάντησα σήμερα τον Κώστα και αφού τα είπαμε και αφού λύσαμε και το πρόβλημα της απατεωνιάς του έλληνα (στην Ελλάδα) και πήγαμε να χωρίσουμε ανάφερα ότι σήμερα επρόκειτο να φαω βαρένικα!<br /><br />Τι το ‘θελα και το ‘πα!<br />Εκτός του ότι ο Κώστας σαν εργένης έπρεπε οπωσδήποτε να μάθει γι αυτήν την Μαριάννα είναι επίσης και πόντιος αλλά και γνώστης των βαρένικα επομένως ήταν αδύνατον να μην τον καλέσω, εγώ, για να πάμε στην Μαριάννα να φαμε - αφού πρώτα τις τηλεφώνησα για να πάρω το ΟΚ!<br /><br />Και αφού πλέον χωρίσαμε, για να βρεθούμε αργότερα στην Μαριάννα, μου τηλεφωνά, ο Κώστας, και με παρακαλά να μη πω στην Μαριάννα την ηλικία του.... να λεω, και τώρα αλλά και πάντα, ότι είναι μόλις 54 ετών!!!<br />Εν τω μεταξύ ιδέα δεν έχω πόσο ετών είναι!<br /><br />Αχ, βρε καλοί μου άνθρωποι γιατί φοβόσαστε την ηλικία;<br />Μωρέ γιατί δεν καταλαβαίνετε ότι και να την κρύβετε εκείνη θα φανεί;<br />Ακόμα δεν μάθατε ότι ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται;<br /><br />Και.... αν πιστέψατε ότι η ηλικία είναι αυτό που μετρά κάνετε λάθος!<br /><br />Παω τώρα για βαρένικα.....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8962557160578956911?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-88650155393321399482008-01-06T13:04:00.000+01:002008-01-06T15:21:10.264+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4DEuTd6KDI/AAAAAAAAAWY/SsbGc1zPWak/s1600-h/73117549.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152334273490593842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4DEuTd6KDI/AAAAAAAAAWY/SsbGc1zPWak/s320/73117549.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η ημέρα αυτή είναι ιδιαίτερη για μένα - γιόρταζε ο πατέρας μου - και θα μπορούσα επί ώρες να γράφω για παιδικά μου βιώματα αλλά θα αναφερθώ σ’ αυτό που πριν λίγο είδα δορυφορικά από το ΕΡΤ world.<br /><br />Κατ’ αρχάς είμαι ακόμα με πονοκέφαλο γι αυτό δεν πήγα στην εκκλησία της Στοκχόλμης που συνήθως τέτοια μέρα πηγαίνω, περισσότερο για να θυμηθώ τον πατέρα μου.<br /><br />Κι άνοιξα το laptop μου, παρά τα προβλήματά του, για να ακούσω εκείνο το «Εν Ιορδάνη βαφτιζομένου σου Κύριε...»<br />Ιορδάνης ο πατέρας μου... και τι δεν μου θυμίζει αυτή η ψαλμωδία! </div><div>Ήθελα, λοιπόν, να την ακούσω έστω δορυφορικά κι έπεσα σε μια λειτουργία από μια εκκλησία Αγίου Γεωργίου, που αν κατάλαβα καλά κάπου στην Κωνσταντινούπολη πρέπει να είναι.<br /><br />Διότι μετά την λειτουργία η πομπή συνέχισε για την κατάδυση του τιμίου σταυρού στον Κεράτιο κόλπο - στον Βόσπορο δηλαδή!<br /><br />Δεν θα αναφερθώ στις γυμνές κορμάρες που μου φάνηκε πως ήταν εκεί πιο πολύ τον ανδρισμό τους να εκθέσουν παρά τον σταυρό να πιάσουν αλλά σ’ αυτό που μ’ εντυπωσίασε όσο τίποτα άλλο!<br />Και μου ‘κανε μάλιστα να γελώ - δεν ξέρω γιατί - διότι άλλοι ίσως θα έκλαιγαν, το σίγουρο είναι ότι θα θύμωναν! «Τούρκοι» θα γίνονταν...<br /><br />Μακάρι κι άλλοι από εσάς να το είδαν και να το πρόσεξαν!<br /><br />Από την μια πλευρά, της ευρωπαϊκής Κωνσταντινούπολης, η δική μας πομπώδης πομπή, οι δικοί μας παπάδες με του ύμνους και τις ψαλμωδίες και από την ΑΛΛΗ πλευρά, ίσως κι από την άλλη πλευρά του Βοσπόρου, ακουγόταν ιμάμηδες να ψέλνουν στα τζαμιά τους!!!<br />Δυνατά, θαρρείς και αντίπραξη στους χριστιανούς ήθελαν να κάνουν... </div><div><br />Ενώ άκουγες την δική μας τελετή άκουγες ταυτόχρονα και από κάπου την δική τους και ήταν φαινόμενο να ακούς τους χριστιανούς από εδώ και τους μουσουλμάνους από εκεί να ενώνουν τις φωνές, τις προσευχές και τις παρακλήσεις τους για τον έναν και αυτό Θεό!<br /><br />Καλό; </div><div>Καλό.... καλό, εμένα μου φάνηκε αστείο! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8865015539332139948?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-3980563845529809592008-01-05T19:03:00.000+01:002008-01-05T19:33:34.849+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3_HVDd6KCI/AAAAAAAAAWQ/UtwC6QvrdYw/s1600-h/KORT-KORT+008-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152055663257069602" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3_HVDd6KCI/AAAAAAAAAWQ/UtwC6QvrdYw/s320/KORT-KORT+008-1.JPG" border="0" /></a><br />Το κεφάλι μου πονά!<br />Και σαν να μην έφτανε αυτό έχω και το πρόβλημα του laptop μου που ολοένα και δίχως ειδοποίηση κλείνει.<br />Έτσι, στα καλά καθούμενα κλείνει και χάνω κείμενα που δεν είχα προλάβει να αποθηκεύσω...<br /><br />Κλείνει κυρίως όταν επισκέπτομαι άλλα blog.<br />Όταν πχ. επισκέπτομαι το <a href="http://press-gr.blogspot.com/">PRESS-GR</a>, το <a href="http://prezatv.blogspot.com/">Πρεζα TV </a>ή το <a href="http://www.oraelladas.gr/">ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ</a>, πριν ακόμα προλάβω να διαβάσω μια παράγραφο κλείνει!<br />Ενώ στο blog του <a href="http://dimoutech.blogspot.com/">Νίκου Δήμου </a>πάμε καλύτερα!<br /><br />Σαν αίνιγμα δεν ακούγεται;<br />Μα γιατί; Υπάρχει κάποια διαφορά μεταξύ τους;<br /><br />Α, δεν αντέχω να το σκεφτώ τώρα... θα το σκεφτώ <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2008/01/blog-post_9704.html">μετά το ταξίδι! </a><br />Τώρα το κεφάλι μου πονά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-398056384552980959?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-43402882066691744782008-01-03T23:09:00.000+01:002008-01-04T08:24:37.350+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R31dkzd6J_I/AAAAAAAAAV4/LwsI2o1mIQg/s1600-h/KORT-KORT+028-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151376435654043634" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R31dkzd6J_I/AAAAAAAAAV4/LwsI2o1mIQg/s320/KORT-KORT+028-1.JPG" border="0" /></a>Πόσοι από εσάς blogers - συνμπλόγκερς έχετε λάβει πρόσκληση από αναγνώστη σας;<br />Και μάλιστα από αναγνώστη που ζει σε χώρα μακρινή - πολύ μακριά από την χώρα που εσείς ζείτε και αναπνέετε;<br />Και πες πως λάβατε τέτοια πρόσκληση πόσοι την έχετε δεχτεί;<br />Πόσοι, δηλαδή, έχετε κάνει ένα ταξίδι προς το άγνωστο, προς τον άγνωστο αναγνώστη και προς την άγνωστη χώρα;<br /><br />Κάτι τέτοιο μου συμβαίνει εμένα αυτή την εποχή!<br /><br />Η αναγνώστριά μου, <a href="http://emerald-ikamada.blogspot.com/2007/12/blog-post_20.html">Μαίρη από την Νέα Υόρκη</a>, μετά από μια μικρή αλληλογραφία που είχαμε, με προσκαλεί στην μεγαλούπολη ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, στην USA!<br />Την δέχτηκα, ασφαλώς, την πρόσκληση και στις 10 Ιανουαρίου αναχωρώ για εκεί!<br /><br />Δεν την γνωρίζω την Μαίρη, όχι - θα την γνωρίσω εκεί. Έχουμε άλλωστε κάποια κοινά επομένως θα έχουμε πολλά θέματα για συζήτηση, για ψάξιμο, για ανάλυση κλπ.<br /><br />Μη πείτε τώρα πως είμαι θεότρελη και αλλοπαρμένη, όπως έλεγαν φίλες πριν ένα χρόνο που ένας αναγνώστης από την Αθήνα θα ανέβαινε με την οικογένειά του στη Στοκχόλμη και ήθελε να βρεθούμε.<br />Ασφαλώς και βρεθήκαμε και περάσαμε και θαυμάσια!<br />Αν όμως άκουγα τις φίλες και γνωστές θα απέρριπτα την πρότασή του φοβούμενη μη με κακοποιήσει, μη με βιάσει, μη με... τι;<br />Σαν τι, δηλαδή, να έκανε ο άνθρωπος;<br /><br />Μα γιατί να υπάρχει τέτοιος φόβος μεταξύ ανθρώπων;<br />Δεν μάθαμε ακόμα πως ο φόβος μεγαλύτερο φόβο προκαλεί;<br />Πως η κακία μεγαλύτερη κακία επιφέρει;<br />Πως η τρομοκρατία περισσότερη τρομοκρατία γεννά, κοκ;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4340288206669174478?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-50523062632887780952008-01-03T10:56:00.000+01:002008-01-03T12:23:41.088+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3yxizd6J-I/AAAAAAAAAVw/VvwzTrROK0c/s1600-h/prota+xionia+005-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5151187285294327778" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3yxizd6J-I/AAAAAAAAAVw/VvwzTrROK0c/s320/prota+xionia+005-1.JPG" border="0" /></a><br /><div>Ήρθε και το χιόνι, για τα σουηδικά δεδομένα, ελάχιστο θα το έλεγα αλλά έστω και αυτό!<br /><br />Καιρό τώρα το περιμέναμε που μαύρα τα θεωρούν τα Χριστούγεννα, οι σουηδοί, αν δεν γίνουν μέσα στο κατάλευκο χιόνι.<br /><br />Μαυρίλα και αραχνιά, λοιπόν, τα Χριστούγεννα φέτος αλλά και πέρυσι...για πρόπερσι δεν θυμάμαι!<br /><br />Σήμερα, όμως, που εγώ ετοιμάζομαι να βγω για δουλειές μας βρήκε το ξημέρωμα με γύρω στα 10 εκατοστά χιόνι - και ακόμα ρίχνει...<br /><br />Μωρέ καλά δεν είμαι εδώ μέσα στην ζεστή γωνίτσα - τι να τρέχω τώρα έξω στα κρύα, να γλιστρώ από ‘δώ, να πέφτω από ’κεί και στα καλά καθούμενα να σπάσω και κανένα κεφάλι περπατώντας!<br /><br />Με φαντάζεστε να γλιστρώ και να πέφτω; Κρίμα που δεν γίνεται να αυτοφωτογραφίζομαι να σας κάνω να γελάτε βλέποντάς με να κατρακυλώ τα σκαλιά ή κάποια κατηφόρα...<br /><br />Ωστόσο εμάς, εδώ, τα χιόνια και τα κρύα δεν μας σκιάζουν.<br />Έχουμε μάθει να τα περπατάμε και να τα σκιάζουμε εμείς...<br /><br />Επομένως παίρνω σε λίγο το μετρό - ίσως και να περπατήσω μέχρι την στάση του λεωφορείου για να χαρώ και το χιόνι - παίρνω μετά το λεωφορείο και μετά το τρένο για να παω στο Flemingsberg, ένα νότιο προάστιο της Στοκχόλμης.<br />Εκεί είναι η Αστυνομική Υπηρεσία που πριν 3-4 εργάσιμες μέρες άφησα αίτηση για κανονικό διαβατήριο, διότι το e-id μου που λειτουργεί σαν διαβατήριο ισχύει μόνο στις Schengen χώρες, και παω τώρα να το παραλάβω!</div><div><br />Είπα ότι ετοιμάζομαι για ταξίδι - για μακρινό ταξίδι!<br />Θα επανέλθω σ’ αυτό...<br /></div><div> </div><div><em>(Στην φωτογραφία το μπαλκονάκι όπως έχει αυτή την στιγμή)</em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5052306263288778095?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-85641688811484097772008-01-01T10:35:00.000+01:002008-01-01T12:07:55.339+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3oJ9Dd6J9I/AAAAAAAAAVo/4OqVOvhK_8E/s1600-h/KORT-KORT+035-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5150440068359006162" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3oJ9Dd6J9I/AAAAAAAAAVo/4OqVOvhK_8E/s320/KORT-KORT+035-1.JPG" border="0" /></a> Το κείμενο αυτό το αφιερώνω στον νούμερο 9 αδελφό μου, Βασίλη Μελετλίδη, που πλέον δεν υπάρχει.<br /><br />Αγαπημένε μου αδελφέ σου στέλνω τις ευχές μου για την σημερινή σου γιορτή!<br /><br />Αν και έχουν περάσει πάνω από πέντε χρόνια που στο κυκλαδικό νησί, Δονούσα, ξαφνικά και λίαν περιέργως άφησες την ψυχούλα σου ακόμα δεν κατάφερα να πω ότι ήμαστε 12 αδέλφια.<br />Δεν αντέχω να το λεω - συνεχίζω να επιμένω να λεω ότι ήμαστε 13 διότι συνεχίζεις να είσαι ένα κομμάτι της οικογένειας μας.<br /><br />Ήθελα να σου πω πόσο λυπάμαι που το κίνημα των blog ξεκίνησε μετά τον χαμό σου - ξέρω ότι αν ήσουν εδώ θα έγραφες.<br />Ω ναι, θα έγραφες, θα αποκάλυπτες και θα ξέσπαγες!<br />Το ξέρω ότι θα μάθαινες την χρήση του υπολογιστή μόνο και μόνο να χειρίζεσαι το blog για να γράφεις - και θα έγραφες, και θα έγραφες, και θα έγραφες....<br />Και θα έβριζες, και θα έβριζες, και θα έβριζες αφού κανείς δεν θα ήξερε από πού έρχονται οι βρισιές που ξέρω θα έγραφες...<br /><br />Τι <a href="http://prezatv.blogspot.com/">ΠΡΕΖΑ TV </a>και τι <a href="http://press-gr.blogspot.com/">PRESS-GR </a>, κοντά στα δικά σου καυτά κείμενα τα δικά τους δεν θα φτουρούσαν!<br /><br />Κι εσύ θα την έβρισκες που ανώνυμα θα λύσσαγες αυτούς που ήθελες να λυσσάξουν.<br />Κι εγώ θα χαιρόμουν που κατάφερα να σου μάθω να χειρίζεσαι υπολογιστή και blog – κάτι μου λεει ότι εγώ θα σου τα μάθαινα... κατάλαβες;<br /><br />Αχ, τι κρίμα!<br />Τι κρίμα που δεν σου δόθηκε η ευκαιρία να εκφραστείς και να αδειάσουν από μέσα σου οργή, πικρίες και παραχωμένα άχτια να απολάμβανες κι εσύ την γλύκα της εκκένωσης!<br /><br />Και γράφοντας σιγά - σιγά ίσως αντιλαμβανόσουν πως, όσο και να το ‘θελες, τον κόσμο εσύ δεν θα τον άλλαζες!<br />Πως εσύ μόνο τον εαυτό σου θα άλλαζες!<br />Ναι, αυτό σ’ έφαγε εσένα!<br />Η μανία σου να θέλεις τον κόσμο δίκαιο και σύμφωνα με τα μέτρα σου σαν σαράκι σε έτρωγε για χρόνια... και σ’ έφαγε!<br /><br />Καλά να είσαι εκεί που είσαι! Πού να ξέρω; Εκεί ίσως τα λες....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8564168881148409777?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-89358622465688033532007-12-31T15:45:00.000+01:002008-01-08T00:12:23.937+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4KxoDd6KKI/AAAAAAAAAXQ/DGnyvdoBJPU/s1600-h/gr%C3%B6n-kort.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5152876225348905122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R4KxoDd6KKI/AAAAAAAAAXQ/DGnyvdoBJPU/s320/gr%C3%B6n-kort.JPG" border="0" /></a> Μ ' άρεσε που η <a href="http://www.oraelladas.gr/">ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ </a>έβαλε το μπλε της φόρεμα για να περιμένει το νέο έτος κι είπα κι εγώ να βάλω τα γιορτινά μου!<br />Κι από όλα τα χρώματα του κόσμου διάλεξα, και για το blog, το πράσινο! Καλό;<br /><br />Μη ψάχνετε τώρα...<br />Μη ψάχνετε κανένα καλούπι να με βάλετε γιατί θα το αλλάξω αμέσως και άγνωστο σε ποιο χρώμα θα καταλήξει...<br /><br />Δεν ξέρω για την ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ αλλά εγώ ΠΑΣΟΚΑ δεν είμαι!<br />Ούτε βέβαια νεοδημοκράτισα είμαι αν ξαφνικά με δείτε με κανένα μπλε φόρεμα.<br /><br />Ναι, ναι ξέρω... τώρα χαίρονται οι άλλοι!<br />Αφού δεν είναι από εκεί, σου λεει, ούτε από παρακεί άρα θα είναι από εδώ!!!<br />Χμμμμ!!! Δικιά μας θα είναι, λενε τώρα αυτοί!<br /><br />Όχι αγαπητοί μου αναγνώστες!<br />Ούτε δικιά σας είμαι ούτε δικιά τους αλλά ούτε και κανενός άλλου!<br />Είμαι για όλους και για όλα ανεξαρτήτως πολιτικού, θρησκευτικού, αθλητικού κοκ. «κόμματος»!<br />-----------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Αλήθεια έχετε αποφασίσει πού θα είστε με την αλλαγή του χρόνου;<br /><br /><br /><div><div>Ασφαλώς και αποφασίσατε - Είμαι, φαντάζομαι, από τους ελάχιστους που ακόμα δεν έχουν κατασταλάξει....<br /><br />Θα μου πεις εδώ αλλαγή ολόκληρου milenium γινόταν κι εγώ καθόμουν μπροστά στο PC, τότε, και έγραφα αυτή εδώ η μικρούλα αλλαγή θα μας τρομάξει αν τελικά συνεχίσουμε να γράφουμε μπροστά στο laptop;<br /><br />Μη ξεχάσουμε μόνο από αύριο να γράφουμε 2008 και όχι 2007!!!<br /><br />Be good! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8935862246568803353?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-8272019658554568792007-12-30T21:01:00.001+01:002007-12-30T22:30:12.699+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3f5Njd6J5I/AAAAAAAAAVI/EZMuP2BD3X4/s1600-h/katia+001-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149858710175754130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3f5Njd6J5I/AAAAAAAAAVI/EZMuP2BD3X4/s320/katia+001-1.JPG" border="0" /></a><br /><div>Μαζευτήκαμε σήμερα στην ελληνική εκκλησία της Στοκχόλμης φίλοι, bloggers και γνωστοί και με την βοήθεια του Ιερέα μνημονεύσαμε αφιερώνοντας λίγα λεπτά στον <a href="http://vagiatas.wordpress.com/">ΣΑΚΗ</a>. </div><div><br />Στον Σάκη Βαγιάτα που πολλά έχουν γραφτεί και που πολλά ακόμα θα γραφτούν... </div><div><br />Στον Σάκη που για ένα χρόνο και μία μέρα ήταν σε κώμα λόγω μιας κακοποίησης που υπέστη... </div><div><br />Στον Σάκη που υπήρξε θύμα γραφειοκρατίας και αναλγησίας... </div><div><br />Στον Σάκη που προσωπικά δεν γνώριζα αλλά που γνώρισα πλοηγώντας στην μπογλόσφαιρα... </div><div><br />Στον Σάκη που παραμένει άγνωστο αν ο ίδιος ταλαιπωρήθηκε αλλά που σίγουρα έχει ταλαιπωρήσει οικογένεια, συγγενείς και φίλους...<br /><br />ΝΑ ΠΑΣ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΣΑΚΗ! </div><div><br />Περισσότερα για το ιστορικό του Σάκη Βαγιάτα διαβάστε στο <a href="http://vagiatas.wordpress.com/">επίσημο site </a>του, στο site του <a href="http://polsemannen.blogspot.com/2007/10/blog-post_19.html">Pölsemannen</a> αλλά και στου συντοπίτη του Σάκη <a href="http://www.ipodcrates.com/">iPodscrates</a>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-827201965855456879?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-4040976262093375542007-12-28T16:49:00.000+01:002007-12-28T17:00:19.764+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3Ub4jd6J4I/AAAAAAAAAVA/fCxfAshVlO8/s1600-h/meletlidou.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149052407375341442" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3Ub4jd6J4I/AAAAAAAAAVA/fCxfAshVlO8/s320/meletlidou.jpg" border="0" /></a><br /><div>Μα τι σύμπτωση να έρθει ακριβώς σήμερα μια ηλιαχτίδα χαράς!<br />Το <a href="http://blogoscars.blogspot.com/">OSCAR</a> για καλύτερο BLOG ξενιτεμένου!<br /><br />Αναλαμπές στην στενοχωρημένη μου καρδιά που αναστατώθηκε νωρίτερα σήμερα συνειδητοποιώντας την σημασία που έχουν το κείμενο που έγραψα στις 8 Μαρτίου και η «τιμωρία» που έλαβα λίγες ώρες αργότερα, τότε που έλαβα την διάγνωση του καρκίνου μαστού!<br /><br />Δείτε <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/03/sorry.html">ΕΔΩ</a> τι έγραψα 2 -3 ώρες πριν ακούσω τον χειρούργο Markus Holmberg στο νοσοκομείο της Στοκχόλμης, Sant Görans, να μου ανακοινώνει για τον καρκίνο και εγώ, ζαλισμένη, να του ρίχνω τις βρισιές .... «δεν θα ‘ρθεις εσύ ένα σκατ... των 25-30 χρονών για να μου πεις εμένα ότι έχω τέτοια πράματα....»<br /><br />Ω, τι ήθελα και πήγα σήμερα στα παλιά και στενοχωρήθηκα!<br /></div><div><br /><span style="font-size:130%;color:#ff9900;">Ευχαριστώ για το OSCAR!!!<br />Ευχαριστώ όσους πήραν την πρωτοβουλία για τον διαγωνισμό, όσους με ανέδειξαν και όσους με ψήφισαν!<br />Εύχομαι μελλοντικά να μη σας απογοητεύσω παρά να συνεχίσω να γεμίζω το <a href="http://afmarx.wordpress.com/2007/10/08/simela/"><span style="color:#666666;">περιβόλι μου </span></a>με ορεκτικά για όλες τις διαθέσεις...<br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-404097626209337554?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-21462084262891515502007-12-28T10:29:00.000+01:002007-12-28T10:51:33.244+01:00Δεν ξέρετε πόσο ανατρίχιασα σήμερα όταν κάνοντας μια βόλτα στα blog μου έπεσα στο κείμενο που είχα γράψει στις 8 Μαρτίου του 2007 – δυο τρις ώρες πριν την διάγνωση του καρκίνου μαστού - της Γυναικείας αυτής Μάστιγας!!!<br /><br />Είναι απίστευτο και για πρώτη φορά στους δέκα, τώρα, μήνες σοκαρίστηκα τόσο!<br />Το σοκ και η ανατριχίλα μου είναι τόσο έντονα που δεν μπορώ να συνεχίσω το γράψιμο...<br /><br />Για να καταλάβετε διαβάστε <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/03/sorry.html">ΑΥΤΟ</a> και για όσους ξέρουν σουηδικά διαβάστε και <a href="http://simelas.blogspot.com/2007_03_01_archive.html">ΑΥΤΟ</a>!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2146208426289151550?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-82466680165752207722007-12-27T16:43:00.000+01:002007-12-28T10:58:40.228+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3PO_jd6J3I/AAAAAAAAAU4/DJn-ex_LoA8/s1600-h/DASH-HUND+010-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148686390262376306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3PO_jd6J3I/AAAAAAAAAU4/DJn-ex_LoA8/s320/DASH-HUND+010-1.JPG" border="0" /></a><br /><div>Δυο είναι τα νέα μου.<br />Το ένα δυσάρεστο και το άλλο ευχάριστο... από πού ν' αρχίσω;<br />Ας πάμε πρώτα στο δυσάρεστο για να αφήσω μια καλύτερη γεύση στο τέλος του ποστ αλλά πρώτα μια μικρή αναδρομή στα περασμένα:<br /><br />Στις 8 Μαρτίου του 2007 μου ‘ρθε καρφί η διάγνωση καρκίνου μαστού.<br />Στις 27 Μαρτίου γίνεται ολική μαστεκτομή και στη συνέχεια ήρθαν οι 6 χημειοθεραπείες με τέλος στις 30 Αυγούστου.<br />Στις 10 Οκτωβρίου ξεκίνησα την επόμενη θεραπεία, την Herceptin, επειδή ο τύπος του καρκίνου ΗΤΑΝ HER2 θετικός. Περισσότερα περί της ουσίας αυτής διαβάστε <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/10/herceptin.html">ΕΔΩ</a>.<br /><br />Την τέταρτη, από τις νέες αυτές θεραπείες που θα παίρνω επί ένα χρόνο και ανά τρεις εβδομάδες, την πήρα στις 19 Δεκεμβρίου.<br />Ζήτησα από την υπεύθυνη νοσοκόμα τότε να κάνει και μια εξέταση να δω πού βρίσκεται το ανοσοποιητικό μου σύστημα. </div><div>Μεσολάβησαν τα Χριστούγεννα και σήμερα πήρα τις απαντήσεις οι οποίες λενε ότι τα λευκά αιμοσφαίρια βρίσκονται στα 2,7.<br />Στην περασμένη θεραπεία, στις 28 Νοεμβρίου, ήταν στα 2,9 ενώ το κανονικό είναι μεταξύ 3,5 και 8,8.<br /><br />«Μα τι να κάνω για να ανεβάσω το ανοσοποιητικό σύστημα - να ανεβάσω τα λευκά αιμοσφαίρια» της ρώτησα αλλά απάντηση δεν πήρα.<br />Δεν ξέρει...<br /><br />Ο ογκολόγος μου δεν το θεωρεί ανησυχητικό.<br />«Δεν συνήλθες ακόμα από τις χημειοθεραπείες», λεει μόνο.<br />Η δε Μαρία, ΑΜΑΖΟΝΑ και αυτή και μέντοράς μου, επιμένει να λεει ότι αυτή χρειάστηκε χρόνια για να συνέλθει...<br /><br />Εγώ, ωστόσο, άρχισα να ανησυχώ λιγάκι και αν κάποιος ξέρει πώς να ανεβάσω τα «στρατιωτάκια» του οργανισμού μας, που καταπολεμούν διάφορες ασθένειες και ιούς από μέσα μας, ας επικοινωνήσει με mail.<br /><br /><br />Το ευχάριστο νέο είναι ότι ετοιμάζομαι για ταξίδι.<br />Αυτή τη φορά όχι για Ελλάδα!<br />Η αλήθεια είναι ότι έχω βαρεθεί με την πρώτη ευκαιρία να τρέχω στην Ελλάδα... θέλω να παω και αλλού!<br /><br />Περισσότερα περί του ταξιδιού αργότερα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8246668016575220772?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-26981947698007237152007-12-25T23:13:00.001+01:002007-12-25T23:19:01.253+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3GA3zd6J2I/AAAAAAAAAUw/b34AGlSl2qQ/s1600-h/FPA-JULBORD+012-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148037545258002274" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R3GA3zd6J2I/AAAAAAAAAUw/b34AGlSl2qQ/s320/FPA-JULBORD+012-1.JPG" border="0" /></a><em><span style="color:#663366;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια </span></em><a href="http://blogoscars.blogspot.com/"><strong><em><span style="color:#663366;">ΕΔΩ</span></em></strong></a><em><span style="color:#663366;"> όπου είμαι υποψήφια καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας.</span></em><br /><br /><br />Όχι δεν έκανα κατάχρηση αν και φοβόμουν μήπως παρασυρθώ και το κάνω...<br />Δεν έσκασα από το φαγητό...<br />Δεν κυλιόμουν στον σοφά μετά το χριστουγεννιάτικο γεύμα...<br />Δεν πόναγε η κοιλιά μου από το φαγοπότι...<br />Δεν φύσαγα και ξεφύσαγα για να χωνέψει το φαγητό...<br />Δεν ήπια ούζα ή τσίπουρα ή κρασιά ή αναψυκτικά...<br />Δεν χρειάστηκε να περπατήσω για να χωνέψω...<br /><br />Γενικά δεν καταβρόχθισα αχόρταγα από όλα τα αγαθά που ήταν στρωμένα στο τραπέζι.<br /><br />Αν και πολύ σπάνια τρωω κρέας ένα φτερό από γαλοπούλα το έφαγα!<br />Είδα τον Γιάννη, τον μάγειρα της σημερινής παρέας, να το μαγειρεύει με πολύ μεράκι και μαστοριά και ήθελα οπωσδήποτε να το δοκιμάσω - και όντως έχει γίνει λουκούμι!!!<br />Έφαγα και τέσσερις σαρμάδες από μαύρο (πράσινο) λάχανο, απ’ αυτόν τον ποντιακό ντελικάτο μεζέ δίχως κιμά, και σαν επιδόρπιο έφαγα ένα μελομακάρονο και μισό κομμάτι μπακλαβά!<br /><br />Αυτά έφαγα σήμερα!<br />Από ποτό ήπια ένα ποτήρι λευκό κρασί - δε θυμάμαι το σταφύλι!<br />(Πάντα όταν πρόκειται να πιω κρασί ελέγχω τόπο προέλευσης και είδος σταφύλι μα σήμερα το παρέλειψα!)<br /><br />Όχι, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να κρατήσω τον πειρασμό σε απόσταση!<br /><br />Με τον καρκίνο (μαστού) έχω μάθει και ότι το πολύ φαγητό κάνει κακό και όχι καλό όπως μας έχουν μάθει....<br />Προτείνω λοιπόν λιτότητα!<br />Όχι λόγω οικονομίας αλλά ΛΟΓΩ ΥΓΕΙΑΣ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2698194769800723715?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-32199335516102026402007-12-24T10:10:00.000+01:002007-12-24T13:08:25.093+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2944Dd6JzI/AAAAAAAAAUY/L0hUOye5-Is/s1600-h/DASH-HUND+031-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147465803506526002" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2944Dd6JzI/AAAAAAAAAUY/L0hUOye5-Is/s320/DASH-HUND+031-1.JPG" border="0" /></a><em><span style="color:#666666;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια </span></em><a href="http://blogoscars.blogspot.com/"><strong><em><span style="color:#666666;">ΕΔΩ</span></em></strong></a><em><span style="color:#666666;"> όπου είμαι υποψήφια καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας.</span></em><br /><br />Ας αλλάξω ατμόσφαιρα που με σύγχυσε χριστουγεννιάτικα το ελληνικό στοιχείο της Σουηδίας... κι ας παω στον έρωτά μου με την Dahsa!<br /><br />Ποιος θα το ‘λεγε ότι μια μέρα θα ερωτευόμουν μια Dahsa!<br />Εγώ έβλεπα σκυλιά και έκανα στροφή 90, ίσως και 180 μοιρών.<br />Έβλεπα σκυλιά και μ’ έπιαναν οι φόβοι και οι τρόμοι.<br />Τα ‘βλεπα και τρέμανε κυριολεκτικά τα πόδια μου!<br /><br />Μήπως λίγες ήταν οι φορές που σκυλιά έχουν ορμήσει επάνω μου;<br />Και ξένα αλλά και δικά μας ακόμα!<br />Άλλοτε επειδή πεινούσαν και μ’ έβλεπαν σαν τέλειο μεζέ κι άλλοτε επειδή μη γνωρίζοντάς με φοβόντουσαν τις περιουσίες τους.<br />Άπειρες φορές ήμασταν «ο Γιάννης φοβάται το θεριό και το θεριό τον Γιάννη!»<br /><br />Αλλά μιλάμε για μαντρόσκυλα.<br />Για μαντράχαλους σκύλους που η δουλειά τους ήταν να υπηρετούν τον αφέντη τους και τις περιουσίες του από λύκους!<br />Αλλά που ενίοτε γούσταραν να ριχτούν και σε κανέναν άνθρωπο!<br /><br />Ενώ τώρα πρόκειται για μια χαριτωμένη, λεπτεπίλεπτη και λεπτοκαμωμένη, μια πολιτισμένη κυρία από «σαλόνι», μια <strong>Chihuahua</strong> και όχι για αγροίκα τσοπανόσκυλα τα οποία μου αφήσανε τραύματα στο Καλοχώρι Σερρών... σαν να μην έφταναν τα άλλα!<br /><br />Η λιβανικής καταγωγής φίλη μου, η Mimo, που σήμερα πετά για Ταϊλάνδη, μου είχε ρωτήσει πρωτύτερα αν θέλω να φροντίζω την κυρία <strong>Chihuahua</strong> της αλλά εγώ αρνήθηκα.<br />Και μετά από μια εβδομάδα μετάνιωσα. Ήταν, όμως, αργά.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R294-Td6J0I/AAAAAAAAAUg/-Uv_pG5YWNU/s1600-h/DASH-HUND+008-1.JPG"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2-CiTd6J1I/AAAAAAAAAUo/vNHe-wfsmvE/s1600-h/DASH-HUND+008-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147476424960649042" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2-CiTd6J1I/AAAAAAAAAUo/vNHe-wfsmvE/s320/DASH-HUND+008-1.JPG" border="0" /></a><br />Είχε ήδη αποφασιστεί μια άλλη να είναι η κηδεμόνας της Dashas για 14 μέρες που θα λείπει η Mimo.<br /><br />Τι το ‘θελα και το είπα το όχι;<br />Αργότερα ήρθε ο έρωτάς μου για τούτο το ζωάκι διότι αν ήμουν ερωτευμένη από την αρχή αυτή τη στιγμή θα την είχα κοντά μου για να την απολαμβάνω σε κάθε της βήμα, σε κάθε της κίνηση και βλέμμα... και τι βλέμμα!!!<br /><br />Δεν είναι κρίμα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3219933551610202640?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-70753194473242212892007-12-23T11:40:00.000+01:002007-12-24T11:08:33.856+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R24_XDd6JxI/AAAAAAAAAUI/Vhp3UD63jSI/s1600-h/VOLTA+ANNA+014-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147121089431349010" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R24_XDd6JxI/AAAAAAAAAUI/Vhp3UD63jSI/s320/VOLTA+ANNA+014-1.JPG" border="0" /></a> <em><span style="color:#996633;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια </span></em><a href="http://blogoscars.blogspot.com/"><em><strong><span style="color:#996633;">ΕΔΩ</span></strong></em></a><em><span style="color:#996633;"> όπου είμαι υποψήφια καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας.</span></em><br /><br /><br />Με σύγχυσαν πάλι, χριστουγεννιάτικα κιόλας, αυτοί οι ομογενείς μας.<br />Πριν μερικά χρόνια τα ΜΜΕ έκαναν διαγωνισμό να γράφουν για τους Έλληνες με εταιρίες καθαρισμού που ύπουλα και με ψευδοτιμολόγια απαλλάσσονταν από την εφορία.<br />Ήταν το σκάνδαλο τόσο μεγάλο που απέφευγα να μιλώ για την ταυτότητά μου!<br /><br />Μερικά χρόνια αργότερα απασχολήσαμε και πάλι τα ΜΜΕ της Σουηδίας.<br />Οι ελληνικές Αρχές, αυτή τη φορά, και τα σκάνδαλα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων της Σουηδίας <a href="http://www.grekiskariksforbundet.se/">(Ο.Ε.Σ.Κ.) </a>που καταχράστηκαν μεγάλα κεφάλαια δηλώνοντας δραστηριότητες τις οποίες ποτέ δεν έχουν πραγματοποιήσει.<br />Ούτε καν δρομολογήσει!<br />Και για πολλά άλλα κουλουβάχατα που είχαν κάνει...<br /><br />«Έλα, βρε, Συμέλα να μας βοηθήσεις...να μας βάλεις σε μια τάξη» με παρακάλαγαν τότε κάποιοι σοβαροί και αξιοπρεπείς Έλληνες.<br />«Με ανθρώπους που δημιουργούν τέτοιου είδους σκάνδαλα έχω δυσκολίες να συνεργαστώ εγώ» έλεγα για να αποφύγω! Λυπάμαι που αποφεύγω αλλά...<br /><br />Και ήρθε τώρα ένας κοπρίτης, ένα τσογλανάκι των 29 ετών, ένας άγνωστος για μένα Δημήτρης Σταυρόπουλος, να μας κάνει άλλο ένα ρεζίλι!<br />Και πως;<br />Με το να συλλέγει κεφάλαια για «ιερούς» και «καλούς» σκοπούς, πχ. να χρηματοδοτεί έρευνες για καρκίνο και διαβήτη και να βοηθά οικονομικά αδύναμους καρκινοπαθείς ή διαβητικούς!<br />Και αντί για τέτοια παει και αγοράζει για πάρτη του περιουσίες και παλάτια σαν αυτά που <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/12/blog-post_09.html">έγραφα πρόσφατα</a>!<br /><br />Στην ιστοσελίδα του <a href="http://www.hjalpfonden.se/component/option,com_frontpage/Itemid,1/">Hjälpfonden </a>αν μπεις βλέπεις μια σοβαρή δραστηριότητα, όπου, μάλιστα, λεει ότι τουλάχιστον το 75% από τις συλλογές χρημάτων πηγαίνουν σε φιλανθρωπικό σκοπό! Μα σύμφωνα με την εφημερίδα <a href="http://www.svd.se/nyheter/inrikes/artikel_710789.svd">Svenska Dagbladet </a>μόνο το 1 από τα 25 εκατομμύρια κορόνες πήγαν εκεί που έπρεπε να πανε!!<br /><br />Συγκεκριμένα τηλεφωνούν από ένα callcenter και «αρμέγουν» λεφτά από τον κόσμο για τους σοβαρούς και «φιλανθρωπικούς» του σκοπούς!<br />Και γεροντάκια, που ίσα-ίσα τα βγάζουν με την συνταξιούλα τους, τα «αρμέγουν» και αυτά για τα δικά του παλάτια!<br /><br />Ε, όχι πια!<br />Νισάφι βρε αθεόφοβε και άπληστε άνθρωπε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7075319447324221289?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-45517039846915842702007-12-21T12:38:00.000+01:002007-12-21T15:05:39.842+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2ul_Dd6JuI/AAAAAAAAAT0/V3CSCyLMX4I/s1600-h/Bill_Melinda.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146389501882017506" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2ul_Dd6JuI/AAAAAAAAAT0/V3CSCyLMX4I/s320/Bill_Melinda.jpg" border="0" /></a><em><span style="color:#00cccc;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια </span></em><a href="http://blogoscars.blogspot.com/"><em><span style="color:#00cccc;"><strong>ΕΔΩ</strong></span></em></a><em><span style="color:#00cccc;"> όπου είμαι υποψήφια καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας.</span></em><br /><br />Θα μας έρθει πάλι ο Bill Gates, με την γυναίκα του Melinda, αυτή τη φορά για να απονεμηθεί το Doktorshatt (PhD - Philosofy Doktor)<br />Και να βραβευτούν για το Ίδρυμά τους που, χρηματοδοτώντας Έρευνες και Projekt, συνεισφέρει ώστε να αναβαθμιστεί το σύστημα Υγείας και Ασθενείας σε φτωχές χώρες!<br /><br />Στις 23 Ιανουαρίου θα γίνει η τελετή σύμφωνα με την δημοσιογραφική πρόσκληση από το <a href="http://ki.se/ki/jsp/polopoly.jsp?d=469&amp;a=46322&amp;l=en&amp;newsdep=469&amp;newsdep=469">Karolinska Institutet</a> που κατέφθασε χθες με mail.<br /><br />Την περασμένη φορά που ήρθε ο τύπος εδώ, κατά το 1998, δούλευα σερβιτόρα στο Berns Salonger. Σ’ ένα μεγαθήριο που μοιάζει με μεγαλοπρεπές μουσείο αλλά που μεταξύ άλλων λειτουργεί και σαν εστιατόριο υψίστης κατηγορίας.<br />Σε μια από τις πολλές αίθουσες, εκεί, είχε κάνει αυτός την παρουσίασή του τότε.<br /><br />Έβλεπα συναδέλφους μου να προσπαθούν να γλιστρήσουν όσο πιο κοντά του γινόταν για να πάρουν μια γεύση από τον ΤΡΑΝΟ GATES.<br /><br />Μα εγώ δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε.<br />Τι είναι Gates, βρε παιδιά, ποιος είναι ο Gates... κάτι σαν «σε ποιο μαγαζί, βρε παιδιά, τραγουδάει ο Παπαδιαμάντης...» ήμουν!<br />1-2 μήνες αργότερα ξεκίνησα να μαθαίνω να κάνω chat γράφοντας στο πληκτρολόγιο με "ταχύτητα χελώνας", δυο μήνες πιο μετά είχα στο σπίτι μου δικό μου υπολογιστή και ένα χρόνο αργότερα είχα δική μου ιστοσελίδα <a href="http://www.simela.com/">www.simela.com</a>, με την εταιρία μου Simelas Kök = Η Κουζίνα της Συμέλας - ένα κονσέπτ όπου οι πελάτες έκαναν την παραγγελία τους από το Internet χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες.... του Bill Gates!<br /><br />Τώρα, ο καιρός έχει τα γυρίσματά του ή ο άνθρωπος με την θέλησή του να μαθαίνει πράγματα που σαν παραμύθια ακούγονται;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4551703984691584270?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-76870616463882222642007-12-20T10:29:00.000+01:002007-12-20T10:40:41.328+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2o3Qjd6JtI/AAAAAAAAATs/c2r-EnxfW90/s1600-h/FPA-JULBORD+004-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145986281762334418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2o3Qjd6JtI/AAAAAAAAATs/c2r-EnxfW90/s320/FPA-JULBORD+004-1.JPG" border="0" /></a><span style="color:#ff6666;"><em>Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια <strong><a href="http://blogoscars.blogspot.com/">ΕΔΩ</a></strong> όπου είμαι υποψήφια καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας.</em></span><br /><div> </div><div>Αποφάσισα φέτος να μη στείλω χριστουγεννιάτικες κάρτες.<br />Εκατό ηλεκτρονικές κάρτες είχα στείλει πρόπερσι, σε έλληνες μόνο.<br />Και πόσες σε σουηδούς και άλλους;<br />Τα Χριστούγεννα του 1988, που έμενα στην Αμερική, είχα μετρήσει 104 κάρτες – παραδοσιακές, χάρτινες κάρτες.<br />Τότε δεν υπήρχαν mail και ηλεκτρονικές κάρτες.<br /><br />Ε, πια! Φτάνει!<br />Μα και τι να γράψεις κάθε χρόνο διότι τα «χρόνια πολλά» και τα «καλές γιορτές» εγώ δεν τα έγραφα ποτέ!<br />Οτιδήποτε υπερ- μεταχειρισμένο και υπερ- χρησιμοποιημένο εγώ δεν το μπορώ...<br /><br />Και, εδώ που τα λεμε, τι εννοούμε με το ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ;<br />Πόσα είναι τα ΠΟΛΛΑ και πόσα τα ΛΙΓΑ;<br />Και από πού κι ως πού οι ευχές μας για ΠΟΛΛΑ θα πιάσουν;<br />Από εμάς εξαρτάται;<br /><br />Ας λέγαμε, τουλάχιστον, ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ!<br />Το ΚΑΛΑ όσο να ‘ναι κάπως εξαρτάται και από εμάς - Το ΠΟΛΛΑ πού κολλάει;<br /><br />Συμφωνίες με τον ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ δεν γίνονται όση καλή διάθεση κι αν έχουμε και όση μαγκιά κι αν διαθέτουμε.<br />Είναι ο μόνος που ούτε από μαγκιές καταλαβαίνει ούτε από «φακελάκια»<br /><br />Κι έτσι τέρμα και αυτό το έθιμο - σαν να μην σκεφτόμαστε τους ανθρώπους μας σε άλλες εποχές και τους σκεφτόμαστε μόνο τα Χριστούγεννα!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7687061646388222264?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-66305621846996532612007-12-18T22:10:00.000+01:002007-12-18T22:37:39.388+01:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145423924514399858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g3zDd6JnI/AAAAAAAAAS8/o3TXKjdeqHE/s320/julskinka-1.jpg" border="0" /><em><span style="color:#cc9933;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια <a href="http://blogoscars.blogspot.com/">ΕΔΩ</a> όπου είμαι υποψήφια καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας.</span></em><br /><br />Πέρασε καιρός που σας υποσχέθηκα να γράψω για το Julbord – το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι των Σουηδών.<br />Ήρθε, λοιπόν, η ώρα... μη τρέξουν τα σάλια σας μόνο!<br /><br />1) Το πρώτο και απαραίτητο στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι είναι η Julskinka (φωτο 1)<br />Χοιρινό μπούτι που το βράζουν και πριν το σερβίρουν το πασαλείβουν με αυγό, μουστάρδα και τριμμένο ψωμί και το ψήνουν στον φούρνο μέχρι να πάρει χρώμα... άλλοι το ψήνουν κατευθείαν στον φούρνο αλλά οι περισσότεροι το αγοράζουν έτοιμο, βρασμένο, και το βάζουν μόνο στον φούρνο για 15 λεπτά μέχρι να πάρει το απαραίτητο χρώμα. Σερβίρεται απαραίτητα με διάφορες μουστάρδες. <a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g3rzd6JmI/AAAAAAAAAS0/-i42TEqTkMo/s1600-h/gravat+lax.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145423799960348258" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g3rzd6JmI/AAAAAAAAAS0/-i42TEqTkMo/s320/gravat+lax.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g34zd6JoI/AAAAAAAAATE/3Al6O-GuXtA/s1600-h/kokt+lax.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145424023298647682" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g34zd6JoI/AAAAAAAAATE/3Al6O-GuXtA/s320/kokt+lax.jpg" border="0" /></a><br />Επειδή η skinka τρώγεται και κρύα αυτό που περισσεύει, διότι πάντα περισσεύει, το βάζουν σε φέτες πάνω στα σάντουιτς, στα γνωστά smörgåsar!<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g4Ajd6JpI/AAAAAAAAATM/0BcNYg30VzU/s1600-h/rokt-lax.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145424156442633874" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g4Ajd6JpI/AAAAAAAAATM/0BcNYg30VzU/s320/rokt-lax.jpg" border="0" /></a><br />2) Το επόμενο απαραίτητο στο τραπέζι είναι ο σολομός σε διάφορες μορφές – παστός (φωτο 2), βραστός (στην φωτο 3 με πολύ σάλτσα και γαρίδες), καπνιστός (φωτο 4) και σερβιρισμένος με ειδικές μουστάρδες .<br /><br /><br />3) Ένα είδος σαρδέλας, το sill, σε πολλές και διάφορες μορφές (φωτο 5) είναι επίσης απαραίτητο.<br />Πάντα την παστώνουν και πάντα βάζουν λίγη ζάχαρη και συνήθως μέσα σε διάφορες σάλτσες - καμία σχέση με τα δικά μας παστά.<br /><br /><em>Βλέπετε οι σουηδοί είναι και πόντιοι ;-) παντού χρησιμοποιούν τα μαύρα (πράσινα) λάχανα και τα τρωνε κιόλας!</em><br /><br />Το χαριτωμένο σπιτάκι είναι φτιαγμένο από ειδικά χριστουγεννιάτικα μπισκότα, τα λεγόμενα pepparkakor.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g4GDd6JqI/AAAAAAAAATU/sLEPLj4hPvk/s1600-h/silar.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145424250931914402" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g4GDd6JqI/AAAAAAAAATU/sLEPLj4hPvk/s320/silar.jpg" border="0" /></a><br />Βέβαια, είναι κομμάτι αδύνατον να σας δείξω και τα υπόλοιπα παρασκευάσματα που στολίζουν το σουηδικό χριστουγεννιάτικο τραπέζι αλλά αυτά, τα συγκεκριμένα, είναι τα άκρως απαραίτητα.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g4Tzd6JsI/AAAAAAAAATk/1FCkpHFQuO0/s1600-h/pepparka-hus.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145424487155115714" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2g4Tzd6JsI/AAAAAAAAATk/1FCkpHFQuO0/s320/pepparka-hus.jpg" border="0" /></a><br /><em>Τις δε φωτογραφίες δεν θυμάμαι πού τις βρήκα....ας με συγχωρέσουν!</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-6630562184699653261?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-71949917497164114442007-12-17T16:56:00.001+01:002007-12-17T22:37:41.564+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2acUjd6JkI/AAAAAAAAASk/WyVIICVvo8Y/s1600-h/108493.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144971501249373762" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2acUjd6JkI/AAAAAAAAASk/WyVIICVvo8Y/s320/108493.jpg" border="0" /></a><br /><em><span style="color:#3366ff;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια <strong><a href="http://blogoscars.blogspot.com/">ΕΔΩ</a></strong> όπου είμαι υποψήφια για καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας</span></em><br /><br />Αν και βρίσκομαι σε «αποτοξίνωση από την ενδελεχή ενημέρωση», όπως το λεει και φίλος αναγνώστης, κάποια πράγματα δεν καταφέρνουν να γλιστρήσουν από την προσοχή μου.<br /><br />Όπως πχ. αυτό με του <a href="http://www.dagensps.se/article.aspx?articleID=34849&amp;categID=213">Saddam Hussein το yacht</a>, το λεγόμενο "Ocean Breeze" που είναι, λεει, για πούλημα.<br />Η τιμή; 224 εκατομμύρια κορόνες Σουηδίας - γύρω στα 23 εκατομμύρια ευρώ!<br />Τζάμπα πράμα!<br />Αν σας ενδιαφέρει επικοινωνήστε με τον μεσίτη Βurgess.<br /><br />Το yacht που έχει κατασκευαστεί, κατά παραγγελία, από Δανούς και που πρώτα έχει περάσει από τον βασιλιά της Ιορδανίας, εκτός από το απαραίτητο jacuzzi, από «χρυσαφένιες» λεπτομέρειες στην εσωτερική διαρρύθμιση κλπ., διαθέτει και ένα καταφύγιο απ’ όπου, ο Μέγας, σκόπευε να δραπετεύσει σε περίπτωση κινδύνου.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2adhDd6JlI/AAAAAAAAASs/m4shVp4Jk7o/s1600-h/10846671.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144972815509366354" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2adhDd6JlI/AAAAAAAAASs/m4shVp4Jk7o/s320/10846671.jpg" border="0" /></a><br />Αναρωτιέμαι αν του Ωνάση η «Χριστίνα» πουλιέται!<br />Και πόσο!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7194991749716411444?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-88455884629513001322007-12-14T19:45:00.000+01:002007-12-14T22:03:05.612+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2LQhDd6JgI/AAAAAAAAASI/O4bEJM9gwpI/s1600-h/lucia+004-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143902990695540226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2LQhDd6JgI/AAAAAAAAASI/O4bEJM9gwpI/s320/lucia+004-1.JPG" border="0" /></a><em><span style="color:#cc66cc;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια </span></em><a href="http://blogoscars.blogspot.com/"><em><span style="color:#cc66cc;"><strong>ΕΔΩ</strong> </span></em></a><em><span style="color:#cc66cc;">όπου είμαι υποψήφια για καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας</span></em><br /><br />Οι σουηδοί μέχρι την παραμονή των Χριστουγέννων, τότε γιορτάζουν τα Χριστούγεννα αυτοί, έχουν ήδη βαρεθεί το χριστουγεννιάτικο φαγητό.<br />Ο λόγος είναι ότι ήδη από τον Οκτώβριο βλέπεις διαφημίσεις γι αυτό το περίφημό τους Julbord = Χριστουγεννιάτικο τραπέζι σε διάφορα μαγαζιά φαγάδικα.<br /><br />Η κάθε εταιρία κερνά το προσωπικό του σε τέτοιο τραπέζι, το ίδιο κάνουν και η κάθε Οργάνωση, Ένωση, Σύλλογος, Σωματείο, Ίδρυμα κοκ., για τα μέλη τους, επομένως ο καθένας έχει ήδη φαει πάνω από μια φορά και μέχρι την παραμονή τα έχουν ήδη βαρεθεί! <br />Τι να φανε την παραμονή; Πάλι τα ίδια;<br /><br />Αλλά εκείνο το στρώσιμο του τραπεζιού, με τον τρόπο που το κάνουν, εκείνες οι λεπτομέρειες και η φινέτσα, εκείνη η ατμόσφαιρα, εκείνα είναι που σου εμπνέουν, εκείνα σε φέρνουν στο πνεύμα των Χριστουγέννων.<br /><br />Όταν τα είδα για πρώτη φορά τρελάθηκα από την ομορφιά και την τελειότητα!<br />Κι εκείνο το στολισμένο δέντρο, κάπου εκεί στο σαλόνι, επιδείνωνε την τρέλα μου!<br />Τι να πω και για τα πάμπολλα τυλιγμένα δώρα από κάτω.<br /><br />Κι εκείνη η τελετή μοιράζοντας τα δώρα διαβάζοντας και έναν στοίχο που πάντα ήταν γραμμένο πάνω στο δώρο...<br />Από το χωριό και την φτώχια, εγώ, ήρθα ξαφνικά στην πληθώρα και στην πολυτέλεια, τι να λεμε τώρα!!!<br /><br />Και το πιο τρελό ήταν που εκείνη την παραμονή Χριστουγέννων, το 1977 ήταν θαρρώ, φώναξαν και το όνομά μου αν και η επίσκεψή μου, σ’ εκείνο το σπίτι, ήταν έκτακτη και όχι προγραμματισμένη!<br />”GOD JUL SIMELA = ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΥΜΕΛΑ” φώναξε αυτός που μοίραζε τα δώρα...<br />ΩΠΑ! Ένα δώρο και για μένα - νέα εγώ, τότε, στη Σουηδία ούτε που μιλούσα τα σουηδικά καλά – καλά!!!<br /><br />Από τότε κι εγώ με τον ίδιο τρόπο γιόρταζα τα Χριστούγεννα μέχρι περίπου πριν δεκαετίας, τότε που άλλαξαν πολλά δεδομένα στη ζωή μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8845588462951300132?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-27064421954150515952007-12-13T21:53:00.000+01:002007-12-14T15:08:02.098+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2GcNRgE5sI/AAAAAAAAARw/vvvC_xBNeO8/s1600-h/lucia+004.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143564001283991234" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2GcNRgE5sI/AAAAAAAAARw/vvvC_xBNeO8/s320/lucia+004.jpg" border="0" /></a><em><span style="color:#33cc00;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια <strong><a href="http://blogoscars.blogspot.com/">ΕΔΩ</a></strong> όπου είμαι υποψήφια για καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας</span></em><br /><br />Και το έθιμο των καθολικών, <a href="http://www.skansen.se/pages/?ID=241">η LUCIA</a>, συνεχίζεται κάθε 13 του Δεκέμβρη ξεκινώντας με μεγαλοπρέπεια τις πομπώδεις τελετές πρωί – πρωί για να τις συνεχίσουν μέχρι το βράδυ.<br /><br />Η πομπή αποτελείται από μια ομάδα νέων ντυμένοι στα κατάλευκα μακριά φορέματα αλλά με την LUCIA μπροστά που επίσης είναι ντυμένη με κατάλευκο μακρύ φόρεμα και με μια κόκκινη ζώνη στη μέση.<br />Αυτή, όμως, κουβαλά στο κεφάλι της και μια κορόνα πάνω στην οποία υπάρχουν αναμμένες λαμπάδες!<br />(Κατά καιρούς έχουν συμβεί και κάποια... παρατράγουδα όπου τα μαλλιά των κοριτσιών έχουν πάρει φωτιά και είχαμε καυτά γεγονότα)<br /><br />Και όλη η ομάδα να ψέλνει και να τραγουδά τους χριστουγεννιάτικους ύμνους με τους οποίους θέλεις δε θέλεις μπαίνεις στο κλίμα των εορτών.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2GcXhgE5tI/AAAAAAAAAR4/tZPG8QpgTCE/s1600-h/lucia+011.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143564177377650386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2GcXhgE5tI/AAAAAAAAAR4/tZPG8QpgTCE/s320/lucia+011.jpg" border="0" /></a><br />Η νύχτα αυτή, της 13 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο ήταν η μακρύτερη νύχτα του χρόνου.<br />Σύμφωνα δε με το νέο ημερολόγιο η μεγαλύτερη νύχτα πέφτει την νύχτα μεταξύ 21 και 22 Δεκεμβρίου.<br /><br />Εμείς, όπως είπα και στο προηγούμενό μου ποστ, γιορτάσαμε την εορτή αυτή ήδη από χθες το βράδυ.<br /><br />Στην φωτογραφία 1 είμαι μέσα στην αίθουσα των Ξένων Ανταποκριτών της Σουηδίας που συστεγάζεται με το Υπουργείο Εξωτερικών, όπου κάθε χρόνο γίνεται η τελετή της LUCIA.<br /><br />Στην φωτογραφία 2 η ομάδα των νέων, με την LUCIA μπροστά, αποχωρούν από την αίθουσα αμέσως μόλις μας έχουν τραγουδήσει.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2GclRgE5uI/AAAAAAAAASA/xLPIqYTaDaw/s1600-h/lucia+016.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143564413600851682" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2GclRgE5uI/AAAAAAAAASA/xLPIqYTaDaw/s320/lucia+016.jpg" border="0" /></a><br />Και στην φωτογραφία 3 μια μικρούλα LUCIA που πρωτύτερα είχε γιορτάσει στο σχολείο της αλλά που ακόμα δεν ήθελε να βγάλει την κορόνα από το κεφαλάκι της.<br /><br />... κι εγώ, πίνoντας το ειδικό (ζεστό) κρασί, το glögg, να συνεχίζω να αναρωτιέμαι αν τα κουλουράκια τους, τα lussekatter, έχουν μέσα σαφράν (κρόκο) από την Κοζάνη ή από καμιά Ιταλία πάλι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2706442195415051595?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-70392455655883957032007-12-12T23:09:00.000+01:002007-12-13T00:36:47.899+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2BdkhgE5rI/AAAAAAAAARo/WZjv9SoQXhc/s1600-h/lucia+023.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143213656506689202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2BdkhgE5rI/AAAAAAAAARo/WZjv9SoQXhc/s320/lucia+023.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><span style="color:#993399;">Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια </span><a href="http://blogoscars.blogspot.com/"><strong><span style="color:#993399;">ΕΔΩ</span></strong></a><span style="color:#993399;"> όπου είμαι υποψήφια για καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε, αν θέλετε, να δώσετε την ψήφο σας</span></div><div><br /><em>(Έχω υποσχεθεί στο προηγούμενό μου ποστ να γράψω για τα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα φαγητά των σουηδών αλλά προκύπτουν άλλα....<br />Πολύ σύντομα, όμως, θα σας τα παρουσιάσω κι αυτά.)</em><br /><br />Νωρίτερα, απόψε, έχουμε γιορτάσει την Santa Lucia στο Pressroom του Υπουργείου Εξωτερικών της Σουηδίας, στο κέντρο της Στοκχόλμης, εκεί όπου οι Ξένοι Ανταποκριτές της χώρας έχουμε την αίθουσά μας.<br /><br />Εκτός από το χριστουγεννιάτικο «ντύσιμο» της νυχτερινής Στοκχόλμης εντυπωσιάστηκα και από τα χρώματα πάνω στις πέντε ψηλές πολυκατοικίες του Hötorget - <a href="http://sv.wikipedia.org/wiki/H%C3%B6torgsskraporna">Hötorgsskraporna</a>, φεύγοντας από το Pressroom με τον συνάδελφό μου, Alex-Zsolt Hegedus - δημοσιογράφος από Ουγγαρία.<br /><br />Και με την ευκαιρία μου διηγήθηκε για το νέο project του καλιτέχνη Erik Krikortz «Πώς αισθάνεται η Στοκχόλμη σήμερα» για το οποίο εγώ δεν είχα ιδέα.<br /><br />Στην μια πλευρά αυτών των πολυκατοικιών, που είναι δεκαεννέα ορόφων και 72 μέτρων ύψους, μπορείς να δεις πώς αισθάνονται οι κάτοικοι της πόλης. </div><div><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2BdTBgE5pI/AAAAAAAAARc/KGzs96JmSNs/s1600-h/Krikortz02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143213355858978450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_CNu-vdURhBY/R2BdTBgE5pI/AAAAAAAAARc/KGzs96JmSNs/s320/Krikortz02.jpg" border="0" /></a><br />Αν, στην φωτογραφία 1, προσέξετε την πλευρά του ψηλότερου κτηρίου, που είναι το ένα από τα πέντε, φαίνεται ένας κιτρινοπράσινος φωτισμός που αυτό, σύμφωνα με την σκάλα φωτισμού, σημαίνει ότι οι κάτοικοι νοιώθουν μέτρια καλά. </div><div><br />Υπάρχουν πέντε σκάλες φωτισμού, όταν πχ, φωτίζουν κόκκινο οι άνθρωποι νοιώθουν πολύ χαρούμενοι.<br />«Κατά τις 25 του μήνα, όταν ο κόσμος μισθώνεται, τα κτήρια παίρνουν φωτιά», εξήγησε ο Alex!<br /><br />Στην δε φωτογραφία 2 φαίνονται όλες οι πέντε πολυκατοικίες σε <a href="http://www.vasakronan.se/sv/Om-Vasakronan/Press/Pressmeddelanden/Pressmeddelanden-2006/Hotorgsskraporna-tar-pulsen-pa-Stockholm/">χρώμα βιολετί </a>που αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος νοιώθει πολύ χάλια! Είναι πολύ λυπημένοι!<br /><br />Πώς γίνεται αυτό; </div><div>Μπαίνει ο κόσμος <a href="http://www.emotionalcities.com/">σε μια σελίδα, </a>δηλώνουν εκεί πώς αισθάνονται και αυτός ο πίνακας μεταφράζεται σε χρώματα τα οποία και φωτίζουν τα κτήρια... αν κατάλαβα καλά.<br />Καλό;<br />Εμένα, πάντως, αυτή η πρωτοτυπία μου άρεσε! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-7039245565588395703?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>Simela Meletlidouhttp://www.blogger.com/profile/13033513337970294159noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-20182860868147611092007-12-09T14:52:00.001+01:002007-12-10T10:15:55.969+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1vzbbthi0I/AAAAAAAAAdE/zwjLqhbYqQQ/s1600-h/VOLTA+ANNA+029.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141971052194270018" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1vzbbthi0I/AAAAAAAAAdE/zwjLqhbYqQQ/s320/VOLTA+ANNA+029.jpg" border="0" /></a> <em>(Γίνεται ψηφοφορία για καλύτερα ιστολόγια <strong><a href="http://blogoscars.blogspot.com/">ΕΔΩ</a></strong> όπου είμαι υποψήφια για καλύτερου ξενιτεμένου ιστολόγου – μπείτε να δώσετε την ψήφο σας όπου θέλετε)</em><br /><br />Ωραίο δεν είναι αυτό εδώ το παλάτι;<br />Αχ και να το είχα εγώ... θα ήσασταν καλεσμένοι μου για να σας φιλοξενήσω στην Σουηδία!<br /><br />Όμως, δεν είναι... αλλά να έρθετε μπορείτε - μικρό το σπιτάκι μου αλλά μεγάλη η καρδιά... που λεμε!<br /><br />Μόλις τώρα επέστρεψα από την βόλτα μου που σήμερα την έκανα με την γειτόνισσά μου, την Ann, και για να γυμναστούμε αλλά και για να αποχαιρετιστούμε επειδή θα μετακομίσει για σπουδές στο Lindköping, σε μια άλλη πόλη της Σουηδίας.<br /><br />Περπατώντας και συζητώντας, λοιπόν, φτάσαμε σ’ αυτό εδώ το παλάτι που βρίσκεται δίπλα στο Mälaren κανάλι, στο Mälarhöjden, για όσους ξέρουν απο Στοκχόλμη!<br />Η δε καφετερία που υπάρχει εκεί μέσα λέγεται <a href="http://www.skarholmen.se/default_list_link.asp?page_id=17567">Lyran = Λύρα</a>.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1vzlrthi1I/AAAAAAAAAdM/KgliDY9NWDI/s1600-h/VOLTA+ANNA+023.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141971228287929170" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1vzlrthi1I/AAAAAAAAAdM/KgliDY9NWDI/s320/VOLTA+ANNA+023.jpg" border="0" /></a><br />Κάναμε ένα διάλειμμα εκεί και, τι να φας τέτοιον καιρό σε μια καφετερία;<br />Το κουλουράκι, φυσικά, που λέγεται lussekatt και που είναι της εποχής - χριστουγεννιάτικο.<br />Συγκεκριμένα ξεκινάνε να το τρωνε περίπου 4 εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα.<br /><br />Το κουλουράκι αυτό μεταξύ άλλων περιέχει σαφράν - αυτό το ακριβοπληρωμένο σε κίτρινο χρώμα μπαχαρικό που ξέρω ότι υπάρχει στα μέρη της Κοζάνης αλλά που οι Έλληνες ακόμα δεν αξιώθηκαν να το αξιοποιήσουν για να το εξάγουν κιόλας.<br />Διότι το μπαχαρικό αυτό δεν χρησιμοποιείται μόνο στην ζαχαροπλαστική, όλο και περισσότερο το χρησιμοποιούν στην μαγειρική και είναι, όπως είπα, πανάκριβο!<br /><br />Καφέ και lussekatt εξηγήθηκα σήμερα, που λετε, έτσι για το έθιμο – για να νοιώσουμε το πλησίασμα των Χριστουγέννων.<br /><br />Και μια και σιγά – σιγά μπαίνουμε στο πνεύμα των Χριστουγέννων, και Χριστούγεννα για τους περισσότερους σημαίνει πολύ... μάσα, σκέφτηκα την επόμενη φορά να γράψω για τα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα φαγητά των σουηδών!<br /><br />Ελάτε να τα φαμε μαζί :-)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2018286086814761109?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-83755744917556983232007-12-07T16:18:00.000+01:002007-12-08T23:20:44.365+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1lq4LthizI/AAAAAAAAAc8/7mGLBbRyS1I/s1600-h/STADA-SPITI+005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141257963069082418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1lq4LthizI/AAAAAAAAAc8/7mGLBbRyS1I/s320/STADA-SPITI+005.jpg" border="0" /></a><br /><div>Με Μαρινέλλα και Νταλάρα, σήμερα, και με ρυθμούς ζεϊμπέκικο, τσιφτετέλι κλπ., συνεχίζω και το πάρτι μου και την καθαριότητα.<br /><br />Εδώ που τα λέμε δεν είναι μόνο καθαριότητα αυτό που γίνεται εδώ, αλλά είναι η οριστική εγκατάσταση στο σπίτι στο οποίο έχω μετακομίσει ήδη από 16 Μαρτίου του 2007, 8 μέρες μετά την διάγνωση του καρκίνου (μαστού).<br />Αλλά ποιος άνοιγε κιβώτια και τέτοια τότε!!!<br /><br />Την βιβλιοθήκη, πχ, τώρα την συναρμολόγησα, τα βιβλία, τις φωτογραφίες κλπ., τώρα τις έχω βγάλει από τα κιβώτια, επομένως πέφτει πολύ δουλειά....<br />Αλλά με Μαρινέλα και Νταλάρα και με «... η αγάπη που μας έδεσε πόνο δεν θα γνωρίσει, ήμαστε δυο σταλαγματιές από την ίδια βρύση.... ήταν μια σπίθα στη αρχή και μιας βροχής ψιχάλα κι έγιν’ η σπίθα πυρκαγιά και πέλαγος η στάλα...» ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ!!!!<br /><br />Με την ευκαιρία του κεφιού σκέφτηκα να κάνω κι αυτό που τελευταία μου λεει η Μαρία α., η φίλη και συγγενής μου - ΑΜΑΖΟΝΑ κι αυτή:<br />«Δείξε στο κοινό σου" έτσι ακριβώς το λεει, κιόλας "το μαλλάκι σου... ΩΡΕ ΜΑΛΛΑΡΑΑΑΑ» φωνάζει κάπου – κάπου, το Μαράκι, για να με ενθαρρύνει!<br />Νάτο, λοιπόν, το μαλλί μου, όπως έχει σήμερα (φωτογραφία)<br /><br />Θα αποφάσιζα εγώ ποτέ να κόψω το μαλλί μου σε τέτοιο στυλ;<br />Ασφαλώς ΟΧΙ!!<br />Να, όμως, που έτσι το γουστάρω πολύ και λεω στο εξής κάπως έτσι να το έχω!<br />Κι άλλο θετικό, λοιπόν, που μ’ έχει φέρει ο καρκίνος - ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ LOOK!!! </div><div>(Π<a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/05/lifestyle.html">ερισσότερα θετικά θα διαβάσετε εδώ</a>)</div><div><br />Επομένως δεν υπάρχει κακό που δεν φέρνει μαζί του και κάποιο καλό!</div><div>Αλλά ούτε και υπάρχει καλό που δεν φέρνει μαζί του κάποιο κακό οπότε από εμάς εξαρτάται αν θέλουμε να βλέπουμε τα θετικά ή τα αρνητικά για να ζήσουμε την ζωή που μας απομένει ανάλογα.</div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-8375574491755698323?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-51999408978492765682007-12-06T12:53:00.000+01:002007-12-06T13:08:27.041+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1fk1bthixI/AAAAAAAAAcs/0x-b2B_IfhI/s1600-h/n507822258_109618_9620.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5140829106289609490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1fk1bthixI/AAAAAAAAAcs/0x-b2B_IfhI/s320/n507822258_109618_9620.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div>Να φταιει το καινούργιο στερεοφωνικό που κουβάλησα σπίτι μου χθες βράδυ και σήμερα είμαι στα χάι μου, που λενε;<br /><br />Είναι γεγονός ότι την συλλογή των CD και των αρκετών κασετών, που έχω σπίτι μου, είχα καιρό να την ακούσω – είχαν χαλάσει και το στερεοφωνικό και το DVD-player στο laptop και με τον καρκίνο (μαστού) είχα παρατήσει και την μουσική, που τόσο την αγαπώ και που τόσο με εκφράζει.<br /><br />Και σήμερα παίζει από το πρωί το στερεοφωνικό με διάφορα κομμάτια και δώστου, εγώ, στον χορό.<br />Από ζεϊμπέκικο, τσιφτετέλι και από τσιφτετέλι, συρτό και μετά καπάκι το ποντιακό, και παει λέγοντας...<br /><br />Και, θαρρείς και ζευγαράκι πανε αυτά τα δυο, τουλάχιστον για τις γυναίκες - μουσική και καθαριότητα, ξεσήκωσα όλο το σπίτι!<br />Γιατί σήμερα η «μετακόμιση» κι όχι άλλη μέρα;<br />Γιατί αλλάζω και απαλλάζω τα τραπέζια - μια το τραπέζι της κουζίνας κάνω γραφείο και το γραφείο τραπέζι κουζίνας, και μια αντίστροφα πάλι - ούτως ή άλλως στο τραπέζι του σαλονιού, πλέον, γράφω τι το θέλω το γραφείο αλλά να.... και ενδιάμεσα χορό!<br />Να ‘στε καλά βρε Χαρούλα, Πάριε, Βιτάλη...<br /><br />Θα ψάξω τώρα ν’ ακούσω κι εκείνη την κασέτα με τους Χαίνηδες, γι αυτήν που έγραψα κι <a href="http://simelasgr.blogspot.com/2007/12/blog-post.html">εδώ</a>, εκείνη που προσπαθούσε να με παρηγορήσει τότε που ήμουν απαρηγόρητη, τότε που ήταν αφάνταστη η ανάγκη μου για παρηγοριά, για κατανόηση, για αγάπη...κλπ., κλπ., κλπ...<br /><br />Άιντε Λίτσα Διαμάντη «...έλα μαζί μου μόνο μια νύχτα και μη σκεφτείς τον ψεύτη τον ντουνιά... ρίχτα όλα τα τσιφτετέλια ρίχτα και τον παράδεισό σου στην φωτιά...»<br />άιντεεεε τα τσιφτετέλιαααα!!!!<br /><br />Χορέψτε παιδιά, ρίχτε τα έξω, χορέψτε, γελάστε, γλεντήστε... ούτε μικρή είναι η ζωή ούτε μεγάλη, είναι απλά αυτή που είναι αλλά, να πάρει η ευχή, στο χέρι μας είναι να την κάνουμε εύκολη και ευχάριστη!!!!</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-5199940897849276568?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-17661356785901529762007-12-03T21:18:00.000+01:002007-12-03T21:38:30.265+01:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1Rlx7thiwI/AAAAAAAAAck/b3F_U_vpPU0/s1600-R/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5139844983253207810" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R1Rlx7thiwI/AAAAAAAAAck/PO6onzUV5GU/s320/3.jpg" border="0" /></a><br />Μπορεί, τώρα που ήμουν ένα μήνα στην Ελλάδα, να μη βγήκα πουθενά, ούτε καν για φλερτ – βρε, πώς άλλαξαν οι καιροί - αλλά στους Χαίνηδες έπρεπε να παω όσες πληροφορίες για διασκέδαση κι αν είχε στο Αθηνόραμα!<br /><br />Και πήγα!<br />Εγώ, μια ξαδέλφη και φίλη, επίσης Συμέλα, με την κορούλα της Μαργαρίτα, ντυθήκαμε και στολιστήκαμε, οι τρεις χάριτες, και τολμήσαμε να αψηφήσουμε την τσιγαρίλα και την καπνίλα στην αίθουσα Κύτταρο στην Αχαρνών.<br /><br />Όχι μόνο εμείς οι τρεις αλλά όλη η αίθουσα κάπνιζε, δεν χρειάζεται, άλλωστε, να το λεω αυτό, ξέρετε πώς είναι στην Ελλάδα, κι έγινε το Κύτταρο ένας τεκές.... κι ας έλεγε η παρέα ότι ο εξαερισμός τους ήταν τέλειος!<br /><br />Βέβαια με τον Καραγκιόζη να καυτηριάζει επίκαιρα θέματα και με την μουσική των Χαίνηδων, με την οποία συνδέομαι και από παλιά, ποιος σκεφτόταν την μπόχα και την τσιγαρίλα...<br />Και σαν να μην έφτανε αυτό κατέβηκα μετά να τους δω και από κοντά.<br /><br />Η μικρούλα Μαργαρίτα είχε νυστάξει και με την μανούλα της είχαν φύγει νωρίς μα εγώ εκεί!Περίμενα μέχρι το τέλος!<br />Ήθελα να τους δω.<br />Ήθελα να τους πω τι σημαίνει για μένα η μουσική τους!<br />Να τους πω τι είναι αυτό που με δένει μ’ αυτήν!<br /><br />Και τρώγοντας άλλη μια, ακόμα πιο γερή, δόση καπνίλας, εκεί κάτω, είπα στον ψηλό και όμορφο, στον Δημήτρη Αποστολάκη, ότι το έτος 2000 τότε που περνούσα την κρισ-άρα μου για παρηγοριά άκουγα την μουσική τους.<br /><br />Με Χαίνηδες και με την μουσική που παίζανε τότε – μου φάνηκε τώρα πως την έχουν αλλάξει λιγάκι, με Ελένη Καραίνδρου και με Fairoyz πέρασα τότε μια περίοδο γεμάτη φοβίες και άγχος, γεμάτη αμφιβολίες για την ζωή που έως τότε έκανα.<br />Τότε που έκανα το τεράστιο αλλά επίπονο άλμα για να περάσω από την άλλη πλευρά, να κάνω την αναγέννησή μου, να ξεκινήσω από την αρχή μια νέα και για μένα τελείως άγνωστη έως τότε ζωή!<br /><br />Του τα έλεγα του ψηλού, δεν ξέρω αν με καταλάβαινε... τι τον ένοιαζαν, άλλωστε, οι αναγεννήσεις, οι νέες ζωές, οι νέες καριέρες και τα... παραμύθια μιας άγνωστης;<br /><br />Κι έφτασα σπίτι κατά τις 04.30! απίστευτο για μένα!<br />«Σαν να μπήκε μια βόμβα με καπνό όταν ήρθες...» έκανε την παρατήρησή της η φίλη μου, η Βέρα, το πρωί.<br />Ασφαλώς και δεν είχε ακολουθήσει αυτή – ποτέ δεν παει σε τέτοιες διασκεδάσεις.<br />Σε θερινές εκδηλώσεις μόνο πηγαίνει.<br /><br />Δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι μετά από μια τέτοια βραδιά αλλά εγώ πρώτα μπήκα στην μπανιέρα να καθαρίσω τα πάντα από πάνω μου και μετά μπήκα στο κρεβάτι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-1766135678590152976?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-6213007646449544282007-11-30T12:06:00.000+01:002007-12-03T21:31:04.776+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R0_u_lOBVLI/AAAAAAAAAcc/6_tzt3s5LOA/s1600-R/alex-poli+005.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5138588475943113906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R0_u_lOBVLI/AAAAAAAAAcc/Znj5YCZyDzA/s320/alex-poli+005.jpg" border="0" /></a><br /><div><strong>7 Νοεμβρίου, ώρα 12.00, στο τρένο Θεσσαλονίκη - Έδεσσα.</strong><br /><br />Κατά διαστήματα έχω την διαίσθηση, την ψευδαίσθηση, θα έλεγα, ότι θα μπορούσα να ζήσω στο χωριό μου, στις ρίζες μου! </div><br /><div>Στο Καλοχώρι Σερρών!<br />Να εγκατασταθώ, δηλαδή, εκεί. Γίνεται αυτό;<br />Γίνεται, πιστεύω κάποιες φορές.</div><br /><div><br />Στο κάτω - κάτω πληρώνω ένα ενοίκιο στο νούμερο 7 αδελφό μου, τον Χρίστο, αφού σε αυτού το σπίτι θα μένω, βάζω και ADSL internet και ζω στον κόσμο μου, στον κόσμο του διαδικτίου.<br />Βάζω κι έναν εκτυπωτή, ένα scanner, ένα φωτοτυπικό κλπ., και κάνω ένα γραφειάκι. Και πλάκα - πλάκα εξυπηρετώ και άλλους απ τα γύρω χωριά, μετ’ αμοιβής, βέβαια! (αυτό το τελευταίο τώρα, πάνω στο τρένο για την Έδεσσα, το σκέφτηκα)<br /><br />Γίνεται αυτό;<br />Ίσως και να γίνεται...<br /><br />Μα τώρα που ήμουν στο χωριό, για 2-3 μέρες, το ένοιωσα πολλές φορές πως όσο και να το θέλω θα ήταν αδύνατο να γίνει.<br />Όχι, δεν θα το άντεχα να μείνω εκεί για παραπάνω από ένα διάστημα.... είναι αυτός ο κόσμος, οι χωριανοί μου...<br /><br />Όσο γλυκείς και χρυσόψυχοι και να είναι τόσο αδύνατον να συμβιώσω μαζί τους, μου φαίνεται.<br />Το μόνο θέμα τους είναι οι ασθένειές τους κι εγώ ακριβώς για ασθένειες δεν θέλω να συζητώ.<br />Πώς να αγγίξω θέματα ψυχολογίας, παραψυχολογίας, πνευματικά και διανοητικά;.<br />Εδώ εμείς που, ενώ τα γνωρίζουμε, τα συζητούμε και τα αναλύουμε πάλι επιστρέφουμε στα γνωστά κοινωνικά πρέπει, στους βαρετούς και ανιαρούς καθημερινούς καθωσπρεπισμούς, τι να πούμε για τους συχωριανούς μου!<br />Περί τίνος, λοιπόν, και με ποιον να συζητώ και να διαλογίζομαι;<br /><br />Από διατροφή, ωστόσο, θα είμαι πλήρης.<br />Αυγά από την μία χωριανή μου, μαρούλια από την άλλη, τομάτες και πιπεριές από την πιο πέρα και το τραπέζι μου θα στρώνεται με οικολογικά και ατόφια προϊόντα!!!<br /><br />Ποιος ξέρει;<br />Ίσως κάποια μέρα καθίσω και μετρήσω τα αρνητικά και τα θετικά μιας τέτοιας προοπτικής. Και ίσως, παρόλα αυτά, τα θετικά ζυγίσουν περισσότερο...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-621300764644954428?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-33704160455660203192007-11-28T19:36:00.000+01:002007-11-29T21:51:08.412+01:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R023LVOBVKI/AAAAAAAAAcU/EIavon5wmj8/s1600-h/alex-poli+011.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5137964155202000034" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/R023LVOBVKI/AAAAAAAAAcU/EIavon5wmj8/s320/alex-poli+011.jpg" border="0" /></a><br /><div>Επέστρεψα από την Ελλάδα και σας γράφω αυτά που έγραφα την ώρα του ταξιδιού, στις 1 του Νοέμβρη, Στοκχόλμη - Μιλάνο - Θεσσαλονίκη. </div><div>Τα έγραφα σε τετράδιο τότε και τα καθαρογράφω τώρα:</div><div>(Η φωτογραφία από την Αλεξανδρούπολη... προσπαθώ να αγκαλιάσω όλη την Ελλάδα!)</div><br /><div></div><div><strong>1 Νοεμβρίου 2007, ώρα Ιταλίας, που είναι ίδια με της Σουηδίας, 17.00, αεροδρόμιο Μιλάνου.</strong><br /></div><div>Σε 4 ώρες μπαίνω στο αεροπλάνο για την Θεσσαλονίκη.<br />Το ξεκίνημα από Στοκχόλμη καλό, η διαδρομή για το Μιλάνο καλή αλλά πώς περιμένω εδώ άλλες 4 ώρες σε έναν χώρο περιορισμένο δίχως εμπορικά μαγαζιά, έτσι, να περάσουμε και λίγη ώρα, βρε παιδί μου...<br /><br />Στο αεροπλάνο για εδώ, στο Μιλάνο, καθόταν δίπλα μου μια γυναικεία ερωτευμένη ψυχή, η Nada.<br />Η Nada από την Σερβία που μένει Στοκχόλμη, και δουλεύει κάπου τελείως κοντά μου, έχει ερωτευτεί τηλεφωνικά, όχι ιντερνετικά, με έναν συμπατριώτη της που μένει στο Μιλάνο και κατέβαινε τώρα να τον γνωρίσει από κοντά.<br />Όσο η καρδιά της σπαρταρούσε, πλησιάζοντας προς το Μιλάνο, τόσο η γλώσσα της ανέβαζε ταχύτητα μιλώντας για το αίσθημά της και μου θύμιζε την δική μου ιστορία, πριν περίπου δεκαετίας, τότε που είχα ερωτευτεί, ιντερνετικά εγώ, και ήρθε επιτέλους η ώρα να κατέβω στην Αθήνα για να τον γνωρίσω.<br />Και που μέσα σε μια ώρα κοντά του είχε γκρεμιστεί το κάθε όμορφο και γλυκό που είχε χτιστεί επί έξι περίπου μήνες...<br />Εύχομαι ειλικρινά να μην συμβεί το ίδιο με την Nada.<br />Της εύχομαι ολόψυχα η γλύκα από την ηδονή του ερωτικού της συναισθήματος να κρατήσει όσο γίνεται περισσότερο.<br /><br />«Χαίρομαι που ζεις σ’ αυτήν την κατάσταση – θα ήθελα πολύ να την ζήσω κι εγώ ... ζήσε την όσο πιο δυνατά μπορείς διότι τέτοιες στιγμές είναι σπανιότατες...»<br />Με αυτά τα λόγια χωρίσαμε και κατά τα τέλη του Νοέμβρη, όταν επιστρέψω από την Ελλάδα, θα την επισκεφτώ να μάθω για την εξέλιξη της ιστορίας της....</div><br /><div></div><br /><div><strong>Μιλάνο ώρα 19.15</strong><br /><br />Φάγαμε τις 2 ώρες και πάμε σχετικά καλά....<br />Έκανα την πρώτη μου βόλτα να σκοτώσω λίγη ώρα, έκανα την δεύτερη να σκοτώσω λίγη ώρα ακόμα, και στην τρίτη βόλτα πέρασα από το μοναδικό μπαρ, έτσι, από περιέργεια να δω τι ποικιλία έχουν.<br /><br />Απογοητεύτηκα! Όχι σαν ποικιλία, 4-5 ειδών σάντουιτς αρκούν και περισσεύουν, αλλά η ποιότητα μ’ ανησυχεί.<br />Το ίδιο σάντουιτς μας σέρβηραν και στο αεροπλάνο, λίγες ώρες νωρίτερα.<br />Όχι, δεν το έχω φαει. Σήμερα περνώ με φρούτα που πήρα από το σπίτι μου.<br /><br />Μα πιο πολύ μ’ ανησυχεί που προσπαθούν να μας μάθουν να τρωμε αυτό το άσπρο, άχρωμο, άοσμο, άνοστο, άχρηστο και άθρεπτο ψωμί.<br />Το ψωμί από χιλιομυριοεπεξεργασμένο αλεύρι από το οποίο όχι μόνο βγάζουν τις θρεπτικές του ουσίες αλλά που προσθέτουν και επικίνδυνες για να το διατηρήσουν λευκό και "πολυτελείας".<br />Αυτό το ψωμί που λίγο αν το πατήσεις γίνεται ξανά ζυμάρι...<br /><br />Τι να πάρω από το μπαρ;<br />Καφέ που δεν πίνω; Αυτόν προτιμώ να τον μυρίζω παρά να τον πίνω.<br />Ψωμί που πλέον δεν θέλω να βλέπω; </div><div>Αναψυκτικό που με την ζάχαρή του γίνεται επικίνδυνο για την υγεία μας;<br /><br />Κι έτσι επέστρεψα ξανά στο gate 1, στην θέση μου, που παραλίγο να την πάρουν οι πορτογάλοι που ξαφνικά εμφανίστηκαν και κατέκλυσαν τις θέσεις για να περιμένουν το αεροπλάνο τους για την Λισσαβόνα.<br /><br />Έλληνες, πάντως, εδώ στο gate, ακόμα δεν είδα αλλά περιμένω...<br /></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-3370416045566020319?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-47472545562945382062007-10-31T23:04:00.000+01:002007-11-01T07:37:00.568+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/Ryj8-4DPdAI/AAAAAAAAAcM/c-3VdYtNGew/s1600-h/S5002704-2.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127626332889379842" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/Ryj8-4DPdAI/AAAAAAAAAcM/c-3VdYtNGew/s320/S5002704-2.JPG" border="0" /></a><br /><div>Αύριο, στις 1 του Νοέμβρη, αφήνω την Στοκχόλμη και μέσω Μιλάνου κατεβαίνω στην Θεσσαλονίκη.<br />Δυο νύχτες αργότερα συνεχίζω για το Καλοχώρι Σερρών, το χωριό μου, και λίγο αργότερα για την Έδεσσα, όχι μόνο για τις ομορφιές της αλλά για να επισκεφτώ και την αμέσως προηγούμενη στην σειρά, το νούμερο 10, αδελφή μου που κατοικεί εκεί.<br /><br />Αργότερα θα προχωρήσω πιο βορειοανατολικά για να επισκεφτώ την ανεψιά μου, Πολυξένη, που ο μεγάλος έρωτας προς τον Θοδωρή την οδήγησε στην Αλεξανδρούπολη για να κατοικήσει εκεί.<br /><br />Αφότου τελειώσω από την Βόρεια Ελλάδα (προτιμώ να την αποκαλώ έτσι παρά Μακεδονία) συνεχίζω για τη Νότια Ελλάδα, για την Αθήνα, για να επιστρέψω από εκεί στην Στοκχόλμη.<br /><br />Σκέφτομαι να «πάρω άδεια» και από το Laptop καθώς και από το Internet επομένως δεν θα ανεβάζω κείμενα.<br />Τα βιώματά μου, ωστόσο, θα σας τα διηγηθώ εφόσον επιστρέψω – μετά τις 27 του Νοέμβρη.<br /><br />Κάτι που θα ήθελα, τώρα που θα βρίσκομαι στην Ελλάδα, είναι να έρθω σε επαφή με τον ελληνικό μπλογκόκοσμο και αν γίνεται κάποια εκδήλωση, ή οτιδήποτε άλλο στον χώρο αυτό, ρίξτε μου ένα τηλεφώνημα στο 6976-520083 να παρευρεθώ κι εγώ. </div><div></div><div>Σας ευχαριστώ!<br /><br />... και καλή διαμονή στην Ελλάδα μου... μου εύχομαι. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4747254556294538206?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-21260603721616565322007-10-27T21:12:00.001+02:002007-10-28T09:25:59.285+01:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/RyOUr4DPc_I/AAAAAAAAAcE/mLnJxDdeQ5I/s1600-h/KIRIAKI+008.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126104282379023346" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/RyOUr4DPc_I/AAAAAAAAAcE/mLnJxDdeQ5I/s320/KIRIAKI+008.jpg" border="0" /></a><br /><div>Το να λες παραμύθια έγινε πλέον επάγγελμα. Stοrytelling, σου λεει!<br />Ναι, ναι και καλοπληρωμένο κιόλας.<br />Η Σουηδία είναι η πρώτη χώρα που έχει καθιερώσει την διήγηση του παραμυθιού σε επάγγελμα, που δεν ξέρω και πως να το αποκαλέσω... Παραμυθάς;<br />Αυτά είναι επαγγέλματα! που θέλουν οι γονείς τους γιους γιατρούς και δικηγόρους και τις κόρες δασκάλες και νοσοκόμες....<br /><br />Εκεί ήμουν σήμερα.<br />Σ’ έναν διαγωνισμό διήγησης παραμυθιού!<br />Στο Fabula Storytelling!<br />Οκτώ άτομα έλαβαν μέρος και το καταπληκτικό είναι ότι η μια από αυτούς ήταν ελληνίδα! </div><div>Και όχι μόνο ελληνίδα αλλά και χωριανή μου, παρακαλώ.... βρε τι βγάζει αυτό το Καλοχώρι Σερρών! </div><div><br />Η Κυριακή Χριστοφορίδου (στην φωτογραφία), βέβαια, είναι γεννημένη στο Göteborg της Σουηδίας αλλά ο πατέρας της, ο Ιορδάνης, είναι γεννημένος περίπου 20 βήματα πιο πέρα από το πατρικό μου σπίτι, επομένως δεν ήμαστε μόνο χωριανοί αλλά και γείτονες! </div><div><br />(Από περιέργεια, τώρα που θα κατέβω, θα μετρήσω να ξέρω πόσα ακριβώς βήματα απέχουν τα σπίτια μας.)<br /><br />Η κοπέλα, την οποία προσωπικά δεν γνώριζα αλλά στο Facebook πρόσφατα βρεθήκαμε, έχει ήδη βγει πρώτη στην περιοχή του Göteborg, και όλης της δυτικής Σουηδίας, και θα συναντούσε τώρα τους νικητές από τις άλλες περιοχές της χώρας!<br /><br />Δυστυχώς, αυτή την φορά πρώτη δεν βγήκε.<br />Σημασία όμως έχει, και αυτό που εμένα εντυπωσίασε, η διαφορετικότητα του επαγγέλματος της κοπέλας και το πείσμα της να μην γίνει αυτό που οι γονείς της απαιτούσαν!<br />Όχι, δεν μου ‘πε τι ήθελαν οι γονείς της να γίνει αλλά δεν χρειάζεται και να μου το πει, καμιά δασκάλα, το πολύ – πολύ κανέναν γιατρό, θα την ήθελαν!<br /><br />Σημασία επίσης έχει ότι την καλούν σε συνέδρια και σε διάφορες εκδηλώσεις και με μισής ή μιας ώρας παραμύθι τσεπώνει τα 600-800 ευρώ!<br /><br />Not bad!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-2126060372161656532?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6035266513382515662.post-47577141607741591882007-10-24T21:00:00.001+02:002007-10-25T19:07:20.730+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/Rx-XiAq_xBI/AAAAAAAAAb8/Q_KwGy-ye64/s1600-h/P1140130-1.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124981511522599954" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_LJ9AaxmASt4/Rx-XiAq_xBI/AAAAAAAAAb8/Q_KwGy-ye64/s320/P1140130-1.JPG" border="0" /></a><br />Πολλοί αναγνώστες αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν με καρκίνο μαστού να φαίνομαι τόσο διαυγής, τόσο ήρεμη και ευχάριστη - τουλάχιστον στα κείμενά μου.<br />Μου το ‘πε ο ένας μου το ‘πε ο άλλος και αποφάσισα κι εγώ σήμερα να ανησυχήσω!<br />Ολόκληρος όγκος δυόμισι εκατοστών βρέθηκε μέσα μου να μην περάσω κι εγώ τις ανάλογες στενοχώριες μου... κι έτσι αποφάσισα να στενοχωρηθώ!<br /><br />Σκέφτηκα τις σχέσεις μου με τα παιδιά μου που με το σοκ του καρκίνου κατά κάποιον τρόπο έχουν αλλάξει και αργούν να ομαλοποιηθούν, σκέφτηκα τον διαολάκο τον καρκίνο μήπως αρχίσει να μου ξανακάνει παιχνιδάκια, σκέφτηκα μήπως η θεραπεία Herceptin, που πριν δυο εβδομάδες ξεκίνησα, μου επιφέρει καμιά ανωμαλία στην λειτουργία της καρδιάς, κυρίως επειδή εδώ και κάνα - δυο μήνες καπνίζω κανονικά... σκέφτηκα, σκέφτηκα, σκέφτηκα και ΝΑΙ, ανησύχησα!<br />Και ανησύχησα και στενοχωρήθηκα.<br />Καπάκι μου φάνηκε και η μοναξιά βαριά και ασήκωτη και... άστα να πάνε!<br /><br />Και τι κάνεις, λοιπόν, όταν στενοχωριέσαι;<br />Βγήκα λιγάκι να περπατήσω μα το σκοτάδι, στην Σουηδία, μας πλακώνει αρκετά νωρίς τώρα επομένως δεν περπάτησα παραπάνω από 20 λεπτά... και η στενοχώρια να επιμένει!<br />Επέστρεψα, λοιπόν, πήρα την φιάλη που πρόσφατα μου έδωσε μια κουμπάρα μου - μια φιάλη με ποτό από κράνα ανακατεμένο με τσίπουρο, έβαλα το μπουφάν και την κουκούλα και στο μπαλκόνι κατέβασα ήδη μερικά ποτήρια σε συνοδεία με μερικά τσιγάρα...<br /><br />Αυτό έκανα και παω τώρα πάλι να το ξανακάνω... γι αυτό, λοιπόν, μη με παροτρύνετε να στενοχωριέμαι!!!<br /><br />Αλήθεια εσείς πώς κάνετε όταν στενοχωριέστε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6035266513382515662-4757714160774159188?l=simelasgr.blogspot.com' alt='' /></div>ΣΥΜΕΛΑ ΜΕΛΕΤΛΙΔΟΥnoreply@blogger.com