Wednesday, November 29, 2006
Μαγκάκι ο τύπος
Όπως και να κάνουμε είναι όμορφος ο τύπος. Έτσι, απλά και ειλικρινά είναι γλύκας!Για τον υπουργό οικονομίας της Σουηδίας μιλάω. Τον, Anders Borg, που την γλίτωσε από τα σκάνδαλα.Ε, φτάνει που αναγκάσανε τις άλλες δυο υπουργίνες να παραιτηθούν επειδή δεν πλήρωσαν φόρο για τις υπηρεσίες καθαρισμού στο σπίτι τους, ή το πάγιο για τα κρατικά τηλεοπτικά κανάλια....Ουδείς αναμάρτητος, σου λεει ο πρωθυπουργός τώρα, και πήρε θέση για τον υπουργό οικονομίας. Και άσχετα με τις βρώμες που βγάζει η media, σιγά τις βρωμιές, δήλωσε εμπιστοσύνη προς τον υπουργό οικονομίας, οπότε την γλίτωσε αυτός και παραμένει...Ε, είπαμε νομιμότητα αλλά όχι κι έτσι, θαρρείς και όλοι στην παλιά κυβέρνηση ήταν ΟΚ με τις δικές τους υποχρεώσεις...Τέλος πάντων, για άλλο ήθελα να γράψω. Για τον ίδιο τον υπουργό οικονομίας που όπως και να κάνουμε είναι γλύκας. Α, το ξαναείπαμε το γλύκας...Ομορφούλικο μαγκάκι, πάντως, είναι και μου θυμίζει τον εαυτό μου που στα γυμνασιακά μου χρόνια, μεθοδικά και περισσότερο για σπάσιμο, δεν φορούσα εκείνη την μπλε ποδιά, που όλες μας την είχαμε σκυλοβαρεθεί. Ούτε και την άσπρη κορδέλα, φυσικά...Ο τύπος μας, λοιπόν, ίσως κι αυτός για σπάσιμο των κοινωνικών απαιτήσεων, δεν φορά σακάκι, επομένως ούτε και γραβάτα αφού γενικά δεν φορά κουστούμι! Κυκλοφορά περισσότερο με ένα δερμάτινο μακρύ σακάκι και το πιο ωραίο, δεν κρατά την δικηγορική εκείνη τσάντα που για πολλούς σημαίνει σοβαρότητα και εξυπνάδα... κουβαλά στον ώμο του μια μαύρη τσάντα που θυμίζει φοιτητάκι παρά υπουργό!Και το ακόμα πιο ωραίο είναι το μαλλάκι του που, όλως παραδόξως, είναι και μαύρο, κατάμαυρο! Θετικό για τους ξένους, που οι σουηδοί όταν θέλουν να δείξουν το μίσος τους, τους αποκαλούν μαυροκέφαλους! «Μας αποκαλούν», κι εγώ μέσα, φυσικά...Το μαλλάκι του, όμως, και αυτό είναι το πιο ευχάριστο, εκτός από μαύρο είναι και μακρύ και κυκλοφορεί, ο τύπος, με ουρίτσα!!! Βέέέβαια... μακρύ μαλλάκι και δεμένο πίσω!Υπουργάρας οικονομίας, σου λεει.Εμένα μ’ αρέσει πάντως! Έτσι, μοντερνισμός, ελευθερία και πάνω από όλα απελευθέρωση από παλιά και σκουριασμένα κατεστημένα!Άντε και σε ανώτερα... ;-)
Πήραμε την κάτω βόλτα
Τέσσερις έγιναν οι φοροφυγάδες. Έτσι τους λεμε εδώ, αυτούς που δεν πληρώνουν φόρο για την δουλειά που προσφέρει η καθαρήστρια στο σπίτι τους. Μισθό πληρώνεις, κύριε, οπότε θα πληρώσεις και τον ανάλογο φόρο.Για να είσαι κι εσύ εντάξει με τις φορολογικές σου υποχρεώσεις αλλά και η καθαρίστριά σου (γυναίκες ως συνήθως) να είναι εντάξει με τις δικές της.Έτσι πάει. Αλυσίδα είναι αυτά και αποτελούν την ολοκληρωμένη λειτουργία της κοινωνικής υποδομής αυτής της χώρας που οι σοσιαλδημοκράτες, που επί αιώνες κυβερνούσαν, για τα καλά έχουν εδραιώσει. Έτσι εύκολα αλλάζει μια τέτοια υποδομή;Και, αφού πρόσφατα έχουν χάσει οι σοσιαλδημοκράτες, ήρθαν, λοιπόν, τώρα στην κυβέρνηση οι κεντροδεξιοί! Και τα σκάνδαλα βγαίνουν το ένα μετά το άλλο. Υπουργοί, πριν ακόμα πιάσουν την δουλειά για την οποία τους προσέλαβε ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, απολύονται κιόλας.Οι δύο πήραν ήδη τον δρόμο της επιστροφής. Η μια για τον προαναφερθέντα λόγο, αλλά και επειδή έχει και κάποιες... σκοτεινές εταιρίες, τις λεγάμενες offshore, άλλη ιστορία αυτή! Ας μην αναφερθώ σ’ αυτά εδώ και τώρα.Η άλλη επειδή επί χρόνια δεν πλήρωνε για την χρήση- κατανάλωση των κρατικών τηλεοπτικών καναλιών. Και τέτοια πάγια πληρώνουμε εμείς εδώ...Τον τρίτο μάλλον τον βλέπω να φεύγει, κι αυτός για τον ίδιο λόγο με την δεύτερη.Του τέταρτου το σκάνδαλο, περί φοροδιαφυγής για την νταντά που είχε κάποτε, μόλις σήμερα το ακούσαμε!Ε, αν πάρει κι αυτός την κλωτσιά, η κυβέρνηση μένει, πλέον, δίχως υπουργούς! Και πρόκειται και για τον υπουργό οικονομίας που μόλις χθες έβγαλε τον πρώτο του προϋπολογισμό!Εγώ, πάντως, τον λυπάμαι τον πρωθυπουργό που πριν ακόμα ξεκινήσει την δουλειά του μπήκε σε βαριά σκοτούρα...Ε, ας πρόσεχε κι αυτός να μην προσλαμβάνει άτομα με αμφιλεγόμενα παρελθόντα...Έλα, τώρα και πες τα αυτά στην Ελλάδα. Ποιος υπουργός θα αντιληφθεί την όλη υπόθεση;Ποιος θα αντιληφθεί το όλο νόημα και την νοοτροπία των σουηδών που προτιμούν την κυβερνητική ομάδα να μείνει δίχως συνεργάτες προκειμένου, έτσι, να δώσουν το παράδειγμα στους οπαδούς τους να είναι και αυτοί εντάξει με τις υποχρεώσεις τους!Άντε εξήγησέ τα αυτά...Αλληλούια!
Το αποψινό όνειρο
Διαβάζω στην πρωινή εφημερίδα, DN www.dn.se, ένα γράμμα που ο τούρκος νομπελίστας Orhan Pamuk γράφει και που έχει δημοσιευτεί και στο New York Review of Books.Γράφει πολλά ξεκινώντας από την ξενάγηση που έκανε στις δυο «περηφάνιες του δυτικού κόσμου», όπως τους αποκαλεί, των συγγραφέων - λογοτεχνών, Arthur Miller και Ηarold Pinter, στην Κωνσταντινούπολη του 1980.Ο κύριος λόγος της ξενάγησης ήταν να συναντήσουν τούρκους, περισσότερο συγγραφείς και δημοσιογράφους που για πολλούς έγραφαν «ενοχλητικά» και που γι αυτό φυλακίζονταν και ζούσαν υπό άθλιες καταστάσεις.Δεν πρόκειται να μεταφράσω το γράμμα του, ούτε καν αποσπάσματα, μη μας πάρει όλον τον χώρο του blog.Από το κείμενο βγάζω το συμπέρασμα, και το λεει καθαρά, ότι αν και πάντα ήταν στο κατώφλι για την πολιτική.. ήταν ωστόσο ένας μυθιστοριογράφος και τίποτα άλλο.Βλέποντας, όμως, στην ξενάγηση εκείνη την καταπίεση, την απανθρωπιά και την βρωμιά της χώρας του προς τους συναδέλφους του συγγραφείς που είχαν την ανάγκη της ελεύθερης έκφρασης και της ελευθερίας γενικά, ένοιωσε την κλωτσιά που χρειαζόταν για να εκφράσει και τέτοιου είδους απόψεις.Κάπως έτσι ξεκίνησε και οι περισσότεροι, οι εθνικιστές, τον παρεξήγησαν και τον κυνήγησαν. Μερικοί, θέλοντας να τον συμβουλέψουν, του έλεγαν να αλλάξει τουλάχιστον κάποιες λέξεις στα γραπτά του. «Μα τότε θα ήταν σαν να περνούσα από το τελωνείο παράνομα», τους απαντούσε αυτός.Οι υποστηρικτές του ήταν αυτοί που συμπαθούσαν την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα της Δύσης. Δίχως αυτό να σημαίνει ότι και στον κόσμο αυτό δεν υπάρχουν λεκέδες όπως τα πρόσφατα ρεζίλια του Bush στο Ιράκ. Που με την «Δημοκρατία» σαν δικαιολογία σκοτώνει και ρημάζει, και που στην τελική ανάλυση, όχι μόνο δεν την επιφέρει την δημοκρατία αλλά υποσκάπτει και τον εμφύλιο πόλεμο... κάπου εδώ αποκαλεί, περιφρονητικά, τους Arthur Miller και Ηarold Pinter σαν «περηφάνιες της Δύσης»Δεν έχει και άδικο, θα έλεγα, αλλά με τις αναφορές του αυτές δεν θα γλιτώσει από τις τύψεις και τις αδιάντροπες πράξεις των προπάππων του.Πρόσφατα μου φανέρωσε, μια συνάδελφος τουρκάλα δημοσιογράφος «δεν ξέρουμε πώς να συμπεριφερθούμε για να ξεπλύνουμε την ντροπή που μας ακολουθεί».Ενώ άλλος τούρκος μου είπε «Εσείς οι Έλληνες κολλήσατε στην άποψη ότι πρόκειται για γενοκτονία, ενώ στην ουσία επρόκειτο για πόλεμο... όπου ο ένας σκοτώνει τον άλλον»... αλλά σε αυτά θα αναφερθώ άλλη φορά!Τώρα, ποιος μπορεί σίγουρα και αμερόληπτα να μας πει ότι ο Orhan Pamuk ήθελε να φτάσει στο βραβείο νόμπελ υποστηρίζοντας την ύπαρξη της γενοκτονίας των αρμενίων; Δηλαδή χρησιμοποιώντας το σαν μέσο προώθησής του.Μπορεί ναι, μπορεί όχι, εμένα πάντως όλη η υπόθεση μου φαίνεται έτοιμο πακέτο...Αυτά, παρά τον πονοκέφαλό μου...
Αίνηγμα ο Orhan Pamuk
Διαβάζω στην πρωινή εφημερίδα, DN www.dn.se, ένα γράμμα που ο τούρκος νομπελίστας Orhan Pamuk γράφει και που έχει δημοσιευτεί και στο New York Review of Books.Γράφει πολλά ξεκινώντας από την ξενάγηση που έκανε στις δυο «περηφάνιες του δυτικού κόσμου», όπως τους αποκαλεί, των συγγραφέων - λογοτεχνών, Arthur Miller και Ηarold Pinter, στην Κωνσταντινούπολη του 1980.Ο κύριος λόγος της ξενάγησης ήταν να συναντήσουν τούρκους, περισσότερο συγγραφείς και δημοσιογράφους που για πολλούς έγραφαν «ενοχλητικά» και που γι αυτό φυλακίζονταν και ζούσαν υπό άθλιες καταστάσεις.Δεν πρόκειται να μεταφράσω το γράμμα του, ούτε καν αποσπάσματα, μη μας πάρει όλον τον χώρο του blog.Από το κείμενο βγάζω το συμπέρασμα, και το λεει καθαρά, ότι αν και πάντα ήταν στο κατώφλι για την πολιτική.. ήταν ωστόσο ένας μυθιστοριογράφος και τίποτα άλλο.Βλέποντας, όμως, στην ξενάγηση εκείνη την καταπίεση, την απανθρωπιά και την βρωμιά της χώρας του προς τους συναδέλφους του συγγραφείς που είχαν την ανάγκη της ελεύθερης έκφρασης και της ελευθερίας γενικά, ένοιωσε την κλωτσιά που χρειαζόταν για να εκφράσει και τέτοιου είδους απόψεις.Κάπως έτσι ξεκίνησε και οι περισσότεροι, οι εθνικιστές, τον παρεξήγησαν και τον κυνήγησαν. Μερικοί, θέλοντας να τον συμβουλέψουν, του έλεγαν να αλλάξει τουλάχιστον κάποιες λέξεις στα γραπτά του. «Μα τότε θα ήταν σαν να περνούσα από το τελωνείο παράνομα», τους απαντούσε αυτός.Οι υποστηρικτές του ήταν αυτοί που συμπαθούσαν την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα της Δύσης. Δίχως αυτό να σημαίνει ότι και στον κόσμο αυτό δεν υπάρχουν λεκέδες όπως τα πρόσφατα ρεζίλια του Bush στο Ιράκ. Που με την «Δημοκρατία» σαν δικαιολογία σκοτώνει και ρημάζει, και που στην τελική ανάλυση, όχι μόνο δεν την επιφέρει την δημοκρατία αλλά υποσκάπτει και τον εμφύλιο πόλεμο... κάπου εδώ αποκαλεί, περιφρονητικά, τους Arthur Miller και Ηarold Pinter σαν «περηφάνιες της Δύσης»Δεν έχει και άδικο, θα έλεγα, αλλά με τις αναφορές του αυτές δεν θα γλιτώσει από τις τύψεις και τις αδιάντροπες πράξεις των προπάππων του.Πρόσφατα μου φανέρωσε, μια συνάδελφος τουρκάλα δημοσιογράφος «δεν ξέρουμε πώς να συμπεριφερθούμε για να ξεπλύνουμε την ντροπή που μας ακολουθεί».Ενώ άλλος τούρκος μου είπε «Εσείς οι Έλληνες κολλήσατε στην άποψη ότι πρόκειται για γενοκτονία, ενώ στην ουσία επρόκειτο για πόλεμο... όπου ο ένας σκοτώνει τον άλλον»... αλλά σε αυτά θα αναφερθώ άλλη φορά!Τώρα, ποιος μπορεί σίγουρα και αμερόληπτα να μας πει ότι ο Orhan Pamuk ήθελε να φτάσει στο βραβείο νόμπελ υποστηρίζοντας την ύπαρξη της γενοκτονίας των αρμενίων; Δηλαδή χρησιμοποιώντας το σαν μέσο προώθησής του.Μπορεί ναι, μπορεί όχι, εμένα πάντως όλη η υπόθεση μου φαίνεται έτοιμο πακέτο...Αυτά, παρά τον πονοκέφαλό μου...
Orhan Pamuk η ελπίδα των ποντίων;
Το πρώτο βραβείο Nobel της Τουρκίας! Ε, θαρρείς και η Ελλάδα πολλά πήρε, όλο κι όλο ένας Οδυσσέας Ελύτης πήρε!Πώς τα κατάφερε ο τούρκος, ένας νέος και για τους περισσότερους άγνωστος συγγραφέας, και πήρε το βραβείο Nobel, δεν το καταλαβαίνουν πολλοί!Στις ειδήσεις λεν και ξαναλέν ότι ο Orhan Pamuk έχει κάνει δημόσια κρητική για τον φόνο του ενός εκατομμυρίου αρμενίων στην Τουρκία. Έχει συκοφαντήσει την ίδια του την χώρα, δηλαδή, για την γενοκτονία του 1910.Τον καταγγείλανε γι αυτό αλλά και τον απαλλάξανε! Τι να τον κάνουν τον άνθρωπο θαρρείς και ψέματα είπε! Ας τολμήσουν να τον δικάσουν, ειδικά τώρα, που οι τούρκοι κάνουν τα πάντα για να μπουν στην Ευρώπη!Εδώ που τα λεμε, είναι η καταλληλότερη ευκαιρία να φωνάξουμε κι εμείς για την γενοκτονία των ποντίων! Μα γιατί δεν το φωνάζουμε, αλήθεια;Πολλές φορές το σκέφτηκα το θέμα αλλά ποτέ δεν το έψαξα. Τι συμβαίνει και, έστω με την ευκαιρία των αρμενίων, δεν ακούγεται και ο εξαφανισμός των ποντίων;Μήπως κάτι τρέχει και δεν το ξέρουμε εμείς οι μικροί; Μήπως συμβαίνει κάτι, που μόνο οι τρανοί το γνωρίζουν και σιωπούν, και μόνο που αναφέρω το θέμα τώρα γίνομαι ρεζίλι;Δεν θυμάμαι αν έχω ακούσει πολιτικούς μας να ενδιαφερθούν για την υπόθεση αυτή.Και είμαι σίγουρη ότι αν ποτέ ξεκινήσει επίσημα η διαδικασία να αναγκαστούν οι τούρκοι να αναγνωρίσουν και την γενοκτονία των ποντίων θα ξεκινήσει από ξένους! Από κύματα εκτός Ελλάδας και όχι εντός Ελλάδας.Άλλωστε έχουμε τον ίδιο τον τούρκο που ξεκίνησε μιλώντας για τους αρμένιους. Που αυτό σημαίνει ότι η αρχή έγινε και ότι σιγά – σιγά θα έρθει και η σειρά των ποντίων. Ίσως πάλι από τούρκο! Ακούγεται γελοίο αλλά μου φαίνεται γνώριμο χαρακτηριστικό ελλήνων...--Δεν θέλει το βραβείο αυτό να αλλάξει την ζωή του, ακούω την ώρα αυτή στην τηλεόραση να λεει ο Orhan Pamuk στους δημοσιογράφους!
Τα ομορφόπαιδα της Σουηδίας
Μερικά άτομα στον χώρο της οικονομίας, της βιομηχανίας, του εμπορίου κλπ. της Σουηδίας, είναι γλύκες! Είναι όμορφοι, πώς να το κάνουμε!Και το λεω υπεύθυνα και άφοβα...Σήμερα έχω τους τρεις από αυτούς μπροστά μου. Και τους θαυμάζω, τους χαμογελώ, τους μιλώ, αλλά αυτοί... στον κόσμο τους!Στα διοικητικά τους συμβούλια, στις επιχειρήσεις του, στα ραντεβού τους... κλπ.Τέσσερις έχω εντοπίσει. Σύμφωνα με τα δικά μου μάτια τέσσερις είναι οι πιο όμορφοι αλλά ο τέταρτος δεν υπάρχει σήμερα στην εφημερίδα DI (Dagens Industri), εκεί που μιλώ και χαμογελώ τους άλλους τρεις....Ο πρώτος και πιο όμορφος είναι ο Christer Cardell που όχι μόνο με το στυλάκι του κορμιού του ελκύει, αλλά και με το μαύρισμα που σχεδόν πάντα «φορά» στο σώμα του.... όπως και να τον περιγράψω είναι κούκλος!Και όχι μόνο κούκλος αλλά και τολμηρός που με την εταιρία του Cevian fonds μπαίνει και κάνει άνω- κάτω τα Δ.Σ. των μεγαλοεπιχειρήσεων! Μόνο και μόνο να αλλάξουν λίγο την στρατηγική τους και να ανανεώσουν τις δραστηριότητές τους. Όπως τελευταία έχει κάνει με τις Volvo και με την αντίστοιχη της ΟΤΕ, Τelia. (μπας και μάθουν και στην δική μας, την ΟΤΕ)Διότι, εδώ που τα λέμε, πολλές μεγάλες επιχειρήσεις στην Σουηδία παραμένουν ακίνητες και τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους δεν κάνουν χρήση.. αλλά ας μην αναφερθώ σε αυτά τώρα!Ο δεύτερος είναι ο διεθνώς γνωστός και διευθύνων σύμβουλος της Ericsson, Carl-Henric Svanberg. Αρκετές καρδιές έχει κάψει ο τύπος που τελευταία μας έχει βάψει και το μαλλάκι του προς το κόκκινο... κάτι. Που χθες, στα τελευταία λεπτά πριν κλείσει το χρηματιστήριο, ανέβασε τις μετοχές του ανά 4,6%, ας μην αναφερθώ στην κομπίνα που έγινε και που έχει να κάνει με το Dow Jones της Νέας Υόρκης...Ο τρίτος είναι ο γλύκας, ο Marcus Wallenberg, ένας από τους γιους της βαριάς οικογενειακής δυναστείας Wallenberg, συνιδιοκτήτες των μεγαλύτερων επιχειρήσεων της χώρας. Που μεταξύ άλλων είναι και ο πρόεδρος της τράπεζάς τους SEB, που σήμερα, θέλοντας να απορρίψει τις τελευταίες υποθέσεις αναλυτών και γνωστικών, ανακοινώνει ότι δεν πρόκειται να αγοράσουν άλλες τράπεζες ούτε να πουλήσουν τμήματα από τις επιχειρήσεις τους...Αυτά για σήμερα... ;-)
Η πολύ δημοκρατία
Παρά την πληθώρα της πρωινής ενημέρωσης σήμερα δεν νοιώθω εμπνευσμένη να γράψω κάτι για το blog μου.
Εγώ, που και στον ύπνο μου ακόμα εμπνέομαι, τώρα δεν μου ‘ρχεται τίποτα στο μυαλό. Και τον ξέρω τον λόγο!
Ξέρω τι μου συμβαίνει και σήμερα έχασα την ροή των σκέψεων και των καλλιτεχνικών μου ικανοτήτων, και θα το περιγράψω εδώ.
Χθες βράδυ είχαμε, εμείς οι ξένοι ανταποκριτές της Σουηδίας, μια ελεύθερη συνέλευση, για να συζητήσουμε διάφορα θέματα.....
Και κάποιος άνοιξε συζήτηση για το θέμα της φονευμένης δημοσιογράφου στην Ρωσία.
Λοιπόν, τα ερωτήματα της βραδιάς ήταν τα εξής: να πάμε να αφήσουμε ένα στεφάνι, προς τιμήν της, έξω από την πρεσβεία τους ή όχι.
Είναι αργά να το κάνουμε τώρα, η όχι!
Στο όνομα της δημοκρατίας, να αποφασίσουμε γι αυτό όλα τα μέλη της ένωσης ή όχι.
Διότι, επειδή η συνέλευση ήταν ελεύθερη και επομένως όποιος ήθελε ερχόταν, έλειπαν πολλά μέλη.
Να αποφασίσουμε, λοιπόν, μόνο οι παρόντες για το στεφάνι που βασικά δεν αφορά μόνο την ρωσίδα αλλά όλους που μιλούν για την αλήθεια και που μερικές φορές θεωρούνται ενοχλιτικοί, ή όχι;
Το θέμα επείγει και όσο εμείς καθυστερούμε να πάρουμε την απόφαση τόσο αυτό γίνεται απόμακρο!
Την γυναίκα χθες την θάψανε κιόλας...
Κι εγώ, που κατάγομαι από την χώρα που εφεύρε την Δημοκρατία, σήμερα αμφισβητώ για την ύπαρξή της, για την έννοια και την λειτουργία της.
Αναρωτιέμαι αν τα αποτελέσματά της είναι μόνο θετικά! Διότι μερικές φορές ένοιωσα ότι η δημοκρατία κάνει και κακό!
Όπως στην περίπτωσή μας που η πολύ δημοκρατία καθυστερεί τις αποφάσεις μας και μας καθιστά παράλυτους, άβουλους και άπρακτους!
Αυτά... κι άλλα πολλά ;-)
Εγώ, που και στον ύπνο μου ακόμα εμπνέομαι, τώρα δεν μου ‘ρχεται τίποτα στο μυαλό. Και τον ξέρω τον λόγο!
Ξέρω τι μου συμβαίνει και σήμερα έχασα την ροή των σκέψεων και των καλλιτεχνικών μου ικανοτήτων, και θα το περιγράψω εδώ.
Χθες βράδυ είχαμε, εμείς οι ξένοι ανταποκριτές της Σουηδίας, μια ελεύθερη συνέλευση, για να συζητήσουμε διάφορα θέματα.....
Και κάποιος άνοιξε συζήτηση για το θέμα της φονευμένης δημοσιογράφου στην Ρωσία.
Λοιπόν, τα ερωτήματα της βραδιάς ήταν τα εξής: να πάμε να αφήσουμε ένα στεφάνι, προς τιμήν της, έξω από την πρεσβεία τους ή όχι.
Είναι αργά να το κάνουμε τώρα, η όχι!
Στο όνομα της δημοκρατίας, να αποφασίσουμε γι αυτό όλα τα μέλη της ένωσης ή όχι.
Διότι, επειδή η συνέλευση ήταν ελεύθερη και επομένως όποιος ήθελε ερχόταν, έλειπαν πολλά μέλη.
Να αποφασίσουμε, λοιπόν, μόνο οι παρόντες για το στεφάνι που βασικά δεν αφορά μόνο την ρωσίδα αλλά όλους που μιλούν για την αλήθεια και που μερικές φορές θεωρούνται ενοχλιτικοί, ή όχι;
Το θέμα επείγει και όσο εμείς καθυστερούμε να πάρουμε την απόφαση τόσο αυτό γίνεται απόμακρο!
Την γυναίκα χθες την θάψανε κιόλας...
Κι εγώ, που κατάγομαι από την χώρα που εφεύρε την Δημοκρατία, σήμερα αμφισβητώ για την ύπαρξή της, για την έννοια και την λειτουργία της.
Αναρωτιέμαι αν τα αποτελέσματά της είναι μόνο θετικά! Διότι μερικές φορές ένοιωσα ότι η δημοκρατία κάνει και κακό!
Όπως στην περίπτωσή μας που η πολύ δημοκρατία καθυστερεί τις αποφάσεις μας και μας καθιστά παράλυτους, άβουλους και άπρακτους!
Αυτά... κι άλλα πολλά ;-)
Subscribe to:
Posts (Atom)