Saturday, February 9, 2008

ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ... ΚΙ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ!

Με mail, τηλεφωνήματα, e-κάρτες, και sms κατέφθασαν οι ευχές αναγνωστών και φίλων... τι θαύμα αυτή η άμεση και ταχεία ανταπόκριση!

Να ‘ναι καλά οι δημιουργοί του blogspot αλλά και η φίλη μου, η Colette, που πριν ενάμιση περίπου χρόνο μ’ άνοιξε τα μάτια και μου ‘μαθε τι εστί blog...

Άλλοι στενοχωρήθηκαν που δεν προλάβαιναν να πάρουν το αεροπλάνο να έρθουν – μ’ άρεσε ιδιαίτερα αυτό το «συγνώμη» θαρρείς κι ήταν υποχρεωμένοι να έρθουν!!!
Σας υπέρ-ευχαριστώ και δημόσια παιδιά – σαν να ήσασταν εδώ!!!

Άλλοι ζήτησαν, αν γίνεται, να αλλάξει η μέρα διότι Παρασκευές είναι αδύνατον να αφήσουν τις δουλειές τους!

Άλλοι ρωτούσαν αν, σύμφωνα με το post, πράγματι μπορούν να έρθουν... είχε ενδιαφέρον το θέμα και λυπάμαι που δεν υπήρχε κάμερα να έχω κάτι για να ανεβάσω...

Και πάνω σ’ όλο αυτό το μπάχαλο, που τελείως ξαφνικά και απρόβλεπτα αποφάσισα να οργανώσω, κατέφθασε και το τηλεφώνημα με μια νέα πρόσκληση!

«Ε, αφού πήγες σε αναγνώστριά σου στην Νέα Υόρκη πρέπει να δεχτείς και την δική μας πρόσκληση στην Γερμανία...», επέμενε η Κούλα από το Dortmund!

Δελεαστική η πρόσκλησή της, δεν λεω, μα τώρα μόλις επέστρεψα από το προηγούμενό μου ταξίδι!

Να συνέλθω πρώτα λίγο Κούλα.... λίγο αργότερα να συναντήσω τον ερχομό της Άνοιξης πιο νότια από την Σκανδιναβία;

SAVE THE GREEK FORESTS

Ο αναγνώστης και φίλος, Γιάννης, από την Θεσσαλονίκη μου έχει στείλει με mail το εξής και προτείνω σε όλους να συμβάλουμε!

Όπως ανάφεραν προχθές οι ειδήσεις, η ΕΕ εξέδωσε ένα ψήφισµα για όλες τις µεσογειακές χώρες που επλήγησαν από φωτιές, να δεσµευτούν ότι τα δάση που κάηκαν θα ξαναγίνουν δάση, διότι αυτό αφορά ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ. Το ψήφισµα υπεγράφη από τις αντιπροσωπείες όλων των Μεσογειακών χωρών ( Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία) και όλων των παρατάξεων... εκτός µίας. Guess who?... Ο κ. Ρουσόπουλος είπε ως δικαιολογία ότι αυτό είναι παρέµßαση στο Σύνταγµα της Χώρας ßλέπε Αρθρο 24, περί 'δασικών εκτάσεων και δασών' !!...

Εκτός, αυτού, προχτές οι ειδήσεις ακόµα και των κρατικών καναλιών αναφέραν οτι 2.000 και πλέον στρέµµατα στη Ζαχάρω 'παραχωρήθηκαν για ήπια τουριστική ανάπτυξη' σε µεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήµατα.

Οφείλουµε να δείξουµε σε όλα τα κόµµατα οτι δεν είµαστε σύµφωνοι και οτι δεν αδιαφορούµε: υπογράψτε το petition για την προστασία των δασών.


Οι τωρινές117.000 υπογραφές είναι πάρα πολύ λίγες - οφείλουµε να τις κάνουµε 2.000.000, αφού η αίτηση αυτή θα σταλεί στη Βουλή, στο Ευρωπαϊκό Κοινοßούλιο αλλά και στον ΟΗΕ.

www.petitiononline.com/forestgr/

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ!

Wednesday, February 6, 2008

ΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΜΟΥ ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Άσχετα με το πότε ακριβώς γεννήθηκα δηλωμένη, πάντως, είμαι στις 7 Φεβρουαρίου του 1954 και κάθε χρόνο τέτοια μέρα με πιάνει θλίψη!
Α, μπα, όχι επειδή γερνάμε – άλλωστε τον εαυτό μου τον γουστάρω περισσότερο σαν «γριά» -, αλλά με στενοχωρεί το γεγονός ότι δεν κατάφερα να αποκτήσω ένα "παλάτι", σαν αυτό που έγραφα εδώ, για να μπορώ να καλώ όλους τους συγγενείς, φίλους, γνωστούς κλπ., που αυτό σημαίνει ότι πρέπει να απορρίπτω κάποιους!

Κι αυτό εμένα με στενοχωρεί γι αυτό σκέφτηκα φέτος να κάνω κάτι διαφορετικό για να συνδέσω και την ιδιαίτερη μου χαρά που επιτέλους καθάρισα την χαρτούρα που υπήρχε στοιβαγμένη σε όλο μου το σπίτι - τα αρχειοθέτησα όλα μια χαρά!

Προσκαλώ δημόσια όλους σε öppet hus!
Έτσι, να μπαινοβγαίνει κόσμος... Είναι μάλλον ο μοναδικός τρόπος για να χωρέσουμε στο σπιτάκι των 54 τετραγωνικών!

Όποιος με διαβάζει, λοιπόν, και θέλει να έρθει είναι καλοδεχούμενος!

Ο μπουφές θα είναι στρωμένος την Παρασκευή (8 Φεβρουαρίου) από τις 14.00 και θα αποτελείται από ελληνικά, ανατολίτικα, ευρωπαϊκά κλπ. εδέσματα!
Πολυπολιτισμικοί εμείς πολυπολιτισμικό και το μενού και φτιαγμένο από τα χεράκια μου, παρακαλώ!!!

Διεύθηνση: Skridskovägen 16, στάση metro: Hägerstensåsen, Στοκχόλμη!

Η πρόσκληση ισχύει και για τους εκτός Στοκχόλμης – πάρτε αμάξι, τρένο, αεροπλάνο κλπ. κι ελάτε ;-)

Σε περίπτωση που βρείτε την κάτω πόρτα κλειδωμένη καλέστε στο 073-9813644 να σας ανοίξω
Αυτά!

Πάρτε μαζί σας μια καλή μερίδα χιούμορ πάρτε και την γλυκειά σας καρδούλα και... Καλή αντάμωση!

Να συνεχίσω τώρα το μαγείρεμα.....

ΥΓ: μη ξεχάσετε να πάρτε και κάμερα διότι η δικιά μου ίσως είναι στη Σιγκαπούρη τώρα.Ίσως και στο Τέξας, αλλά ίσως κι εδώ δίπλα, στην Φρανκφούρτη, ... στο σπίτι μου, πάντως, δεν είναι!

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΤΟΥ 1954!!!


Έχω γενέθλια!!! ΟΥΑΟΥ!
Όχι ακριβώς σήμερα αλλά αύριο... αλλά στη μέρα θα κολλήσουμε τώρα; Εδώ δεν ξέρουμε την χρονιά!

Την χρονιά που είχε πολλά χιόνια, λενε οι μεγαλύτεροι!
Σύμφωνα με αυτούς που θυμούνται, τα πολλά τα χιόνια ήταν το 54... αλλά πότε το 54;
Τον Ιανουάριο ή τον Δεκέμβριο διότι και στους δυο αυτούς μήνες θα μπορούσαν να υπάρχουν πολλά χιόνια!
Ιδού το ερώτημα!
Εδώ παίζεται ένας ολόκληρος χρόνος!

Από τον Ιανουάριο του 1954 μέχρι τον Δεκέμβριο, του ίδιου χρόνου, έχει περάσει ένας ολόκληρος χρόνος επομένως εάν είμαι γεννημένη τον Ιανουάριο του 54 σήμερα είμαι 54 ετών. Εάν όμως είμαι τον Δεκέμβριο του 54 τότε είμαι 53 ετών!

Τόση είναι η διαφορά!
Τώρα τι 54 τι 53 – καταλαβαίνετε ότι το θέμα είναι άλλο...

Και ο Φεβρουάριος πού κολλάει;
Ε, Φεβρουάριο θα πήγε ο πατέρας μου να με δηλώσει στην κοινότητα, που απείχε 3 χιλιόμετρα από το Καλοχώρι, και που τότε πήγαιναν ποδαράτοι.
Και αφού είχε τα χιόνια σίγουρα θα περίμενε πρώτα να λειώσουν, να μαζέψει κι άλλες υποθέσεις, και μετά να πήγαινε στην Καστανούσσα, στο χωριό που τότε ήταν η κοινότητα!

«Έλα τώρα, σιγά μη πήγαινες κατευθείαν στην κοινότητα - γεννιόμασταν πρώτα δυο – τρία μωρά και μετά πήγαινες να μας δηλώσεις όλα μαζί», του είπα μεταξύ σοβαρού και αστείου κανα-δυο χρόνια πριν πεθάνει!

Προσεκτικά του το ‘ ριξα μη θυμώσει... κάρβουνο είχε γίνει ο μακαρίτης!
Του πάτησα στον κάλο!

«Αφορεσμέντσα κε ντρέπεσε...», έλεγε...
ο νοών νοήτω!

ΥΓ: Στη φωτογραφία η Συμέλα στα 21-22 της - λενε οι σουηδοί «παλιά, τότε που ήμουν και νέα και ωραία, διότι τώρα είμαι μόνο ωραία,...»
Καλό ε;

Monday, February 4, 2008

ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΗ;


Νέα εβδομάδα, νέα διαδικασία να ψάξω την κάμερά μου, που σαν ερωτευμένη ξέχασα πρόσφατα στο Lufthansa-αεροπλάνο μεταξύ Νέας Υόρκης και Φρανκφούρτης, αφού την περασμένη εβδομάδα δεν κατάφερα τίποτα...

Και κατέληξα να τηλεφωνήσω στο lost and found της Lufthansa στην Φρανκφούρτη αλλά μ’ έναν φόβο μη πέσω σε κανέναν στραβόξυλο γερμανό που απαξιεί να μιλήσει τα αγγλικά!

Κι ευτυχώς μου τα ‘λεγε μια χαρά η κοπελιά στο τηλέφωνο, κοίταξε και αν είχε βρεθεί η κάμερα, «δυστυχώς όχι ακόμα», μου λεει κι εκεί που παω να αφήσω τα στοιχεία μου, όταν την βρουν να επικοινωνήσουν μαζί μου, τσαααακ γίνεται το θαύμα!

«Συμέλα...» αρχίζω να λεω εγώ «Is it a greek name» ρωτάει αυτή και εκεί ξέσπασε η φουρτούνα.
Η ποντιακή, κιόλας, διότι η Ζωή δεν είναι μόνο ελληνίδα αλλά είναι και πόντια κι εμείς οι πόντιοι μπερδευόμαστε όταν θέλουμε να εκφράσουμε χαρά, ευγνωμοσύνη, συγκίνηση κλπ., - μας βγαίνει ένα σύνολο από διαπεραστικές και ακατανόητες κραυγές κάπως...

Ωραία, λοιπόν!
Θα μας προσέξει ιδιαίτερα η Ζωή - η κάμερα θα ψαχτεί σε διεθνή χώρο, Ασία, Ευρώπη, Αμερική και βάλε...και θα επικοινωνήσει μαζί μου.

Αυτά, καλή μας επιτυχία!

Sunday, February 3, 2008

ΕΝΑ SMS - ΜΑ ΤΙ ΜΗΝΥΜΑ!!!

To χρονογράφημα που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο Metro της Αθήνας στις 10 Ιουλίου του 2001.

Χαζεύοντας σήμερα στο businesswoman.gr το είδα κι εκεί - το είχαν δημοσιεύσει και αυτοί στις 4 Μαίου του 2004.
Έχει δημοσιευτεί και αλλού... διαβάστε το κι εσείς - αξίζει!

..............................................................................................

Ήρθε στο κινητό μου πρόσφατα ένα sms!
Έτσι λέγονται στην γλώσσα της τεχνολογίας τα μηνύματα και ήταν σταλμένο από μια μικρούλα φίλη, 23 ετών περίπου.

Κατά έναν ανεξήγητο τρόπο, ταιριάζουν τα χνώτα μου περισσότερο με νεώτερους, παρά με άτομα της ηλικίας μου.
Τη βρίσκω δηλαδή, που λέμε, με τα παιδιά αυτών που υποτίθεται θα καθόμουν και θα έπινα τα επανωτά καφεδάκια μου.
Επειδή όμως τα καφεδάκια τυγχάνει κάπως να με πικρίζουν, προτιμώ να γεύομαι τα IT, internet, διάφορα projects με αναπτυξιακό περιεχόμενο…. κλπ.

Στο sms λοιπόν:
« Τα τέσσερα ζώα που κάνουν ευτυχισμένη μια γυναίκα: ένας τίγρης στο κρεβάτι, μια αλεπού στην γκαρνταρόμπα, ένας πάνθηρα (jaguar) στο γκαράζ και ένα βόδι να τα πληρώνει όλα»
Λύθηκα στα γέλια έτσι ντελικάτο όπως το βρήκα!
Νοερά και βιαστικά έψαξα να βρω - όλοι θα το έκαναν, θαρρώ αυτό - αν και εγώ είχα την τιμή ή την τύχη να είμαι κάτοχος έστω ενός από αυτά τα τέσσερα ζώα.
Bingo!
Βρήκα ένα!
Τυχερή είσαι Συμέλα, είπα!
Πόσες είναι οι γυναίκες που δεν έχουν ούτε ένα ζώο! Ουδέν ίχνος ευτυχίας δηλαδή!
Μια ολόκληρη αλεπού κρέμεται στην γκαρνταρόμπα σου.
Και μη νομίσετε πως την απέκτησα τώρα, ή πως την πλήρωσε κάποιο βόδι!
Μόνη μου την πλήρωσα και μάλιστα πριν ακόμα γίνει της μόδας το «φιλοζωικό κίνημα»
Μη φαω και καμιά πέτρα, αν με δείτε έξω να τη φοράω!
Εδώ στην Στοκχόλμη, σπάζανε τζάμια κάποιων furshopp κάποτε.
«Είναι απάνθρωπο να σκοτώνουμε ζώα για να φοράμε τα ρούχα τους» λέγανε.
Σωστό και δίκαιο!
Αλλά εγώ τώρα που την έχω τι να την κάνω;
Να την πετάξω;

Πίσω στο sms μας.
Δεν ξέρω ποιος ή ποια ξεφούρνισε αυτό το ντελικάτο «ρητό» αλλά με εντυπωσιάζει που αφορά γυναίκες, που γυναίκες το στέλνουν, γυναίκες το λαμβάνουν, γυναίκες το σχολιάζουν, γυναίκες το διασκεδάζουν με αυτό, γυναίκες μιλάνε για συντήρηση από κάποιον άντρα, γυναίκες μιλάνε για ισότητα…γυναίκες επιλέγουν ακριβά αμάξια για να τις βολτάρουν οι κάτοχοι…

«Από BMW και πάνω» μου έλεγε τις προάλλες μια μικρούλα 22 ετών στα μπουζούκια, στη Στοκχόλμη! «Διαφορετικά ας βάλει την μάνα του μέσα»…συνέχισε!
Όσο να ‘ναι, μάνα είμαι και εγώ και με έτσουξε κάπως!

Δεν είναι ασφαλώς η πρώτη μου φορά που ακούω κάτι τέτοια. Πιστεύω πως και εγώ η ίδια παλαιότερα, επέλεγα μάρκες αυτοκινήτων. Δεν θυμάμαι! Πέρασαν εξάλλου τόσα χρόνια!
Τώρα όμως, αυτή η κουβέντα με πείραξε.

Άκουσε να σου πω, πιτσιρίκα μου!
Μην έρθεις μετά και ζητήσεις ισότητα στην συζυγική σου ζωή, διότι μόνη σου έστρωσες, μόνη σου θα ξαπλώσεις!
Και μη ζητήσεις ποτέ να «ξεσκατώσει» και το μωρό σας ή να βάλει ποδιά για να σου μαγειρέψει ο κύριός σου!
Διότι ψάχνοντας εσύ το BMW, δήλωσες καθαρά, αλλά κωδικοποιημένα, πως μια ζωή θα είσαι εξαρτημένη από αυτόν!
Και αν θες, σου το λεω και αλλιώς!
Μια ζωή θα είναι αυτός η εξάρτησή σου και από πάνω θα του μαγειρεύεις κιόλας!

Διότι δεσποινιδούλα μου, το BMW εκείνο, έχεις όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές- και κάτι παραπάνω- να αποκτήσεις μόνη σου, αντί να κάθεσαι στις καφετερίες, με τα απανωτά φραπεδάκια και τα επίσης απανωτά τσιγαράκια, ψάχνοντας γύρω σου για γκόμενο με ΒMW και πάνω!……δεν μου ‘ρθανε αυτά να τις τα πω τότε!

Όπως λένε οι Σουηδοί: Είναι πολύ εύκολο να είσαι «εκ των υστέρων έξυπνος».
Φανταστείτε να ερχόταν «αυτή» πάνω στο άσπρο της BMW για να πάρει «αυτόν»……και να πάνε σε κόσμους παραμυθένιους, γεμάτους ευτυχία….και έτσι να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!

Αλήθεια πως θα ήταν;
Σκεφτείτε το λιγάκι!

Saturday, February 2, 2008

ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΕΩΣ WTC ΚΑΙ ΣΤΟ TIME SQUARE!

Μερικές φωτογραφίες ακόμα από την Νέα Υόρκη που πρόσφατα επισκέφτηκα!

Η πρώτη φωτογραφία:
Δεν ξέρω σε ποιόν ή σε ποιους αρέσει αυτό το `καρναβάλι` του TIME SQUARE της Νέας Υόρκης αλλά εγώ δεν συγκινήθηκα θετικά όταν επιτέλους το είδα ζωντανά απέναντί μου!
Κάτι σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο με χρωματιστές λάμπες να αναβοσβήνουν ασταμάτητα μου φάνηκε.
Ένας χαμός από λογιών – λογιών, και διαφορετικών μεγεθών, αφίσες που αλλάζουν χρωματισμό αργά και σταδιακά ή απότομα, λαμπάκια που αναβοσβήνουν, φώτα που σε τυφλώνουν με τον δυνατό τους φωτισμό , οθόνες, κλπ., και φυσικά με μαγαζιά και αμάξια.
Με ένα σωρό μαγαζιά, αμάξια κόσμο... και αυτά τα λογότυπα;
Λένε ότι είναι ο καλύτερος τρόπος, και τόπος, για μια εταιρία να διαφημιστεί!
Είμαι σίγουρη ότι εγώ αν είχα εταιρία εκεί δεν θα την διαφήμιζα...

Την φωτογραφία την τράβηξα μέσα από το αμάξι και φυσικά την έχω σώσει στο USB διαφορετικά θα ήταν μέσα στην κάμερα που ακόμα δεν ξέρω πού βρίσκεται – την έχω ξεχάσει μέσα στο αεροπλάνο από Νέα Υόρκη για Φρανκφούρτη... τρέχα γύρευε δηλαδή!


Η δεύτερη φωτογραφία:
Σε παγκάκι του πάρκου, δίπλα στο τέως WTC, και πολύ κοντά στο Wall Street, υπάρχει αυτό το γλυπτό που παριστάνει έναν που γλίτωσε από την καταστροφή του 9-11.

Τον βλέπεις με τα σκονισμένα του ρούχα αλλά παρόλα αυτά κάθεται και κάτι ψάχνει στην γραντζουνιασμένη του attaché τσάντα... και συλλογίζεται!
Τι συλλογίζεται; μόνο αυτός το ξέρει!
Προφανώς και ο γλύπτης που το κατασκεύασε!
Εγώ λεω ότι συλλογίζεται την χασούρα του στις μετοχές... εσείς τι λετε;


Η τρίτη Φωτογραφία:
Όπως είναι η φωτογραφία, μπροστά ακριβώς, φαίνεται ότι κάτι κατασκευάζουν.
Είναι ακριβώς το σημείο όπου υπήρχαν οι δίδυμοι πύργοι.
Πιο κοντά δεν γίνεται να πας να φωτογραφίσεις, δεν σε επιτρέπουν κιόλας αλλά άκουσα ότι οργανώνουν κάποια τουρς - φτιάχνουν κάτι σαν γέφυρα και περνάν τα γκρουπ από πάνω για να δουν στο βάθος τις τρύπες... πάντως εγώ τέτοιο πράγμα εκεί γύρω δεν είδα!

Με άλλα λόγια αν υπήρχαν οι πύργοι και εγώ έβγαζα φωτογραφία από το ίδιο ακριβώς σημείο θα φαίνονταν μόνο τοίχοι. Οι τοίχοι των πύργων και όχι αυτό το κενό που τώρα φαίνεται μέχρι τα επόμενα κτίρια!

(διαβάστε και στο άλλο μου blog γι αυτήν που μια ζωή ονειρευόταν ένα καπέλο με φτερό ΕΔΩ)